De ‘oorlogscorrespondent’ Hans Jaap Melissen begint intussen een behoorlijk vervelend ventje te worden. Op 22 februari meldde hij zich in Nieuwsuur met het belangwekkende nieuws, dat hij in Egypte voor de grens met Libië stond en dat het daar donker was. Op 15 maart was hij even terug in Nederland en was hij te gast bij Pauw&Witteman, en toen begon het, zichzelf keer op keer een veer in de reet steken, zo zou hij altijd als eerste een oorlogsgebied in trekken. Na zichzelf nog het e.e.a. toe te dichten, had hij niets nieuws te melden, dus vooral veel bla bla bla. Afgelopen maandag was hij weer te zien in Pauw&Witteman, en alweer was hij ontzettend ingenomen met zichzelf. je ziet hem verhalen aandikken, bijvoorbeeld dat hij verslag doet van ellende, vanaf een balkon en als dat te gevaarlijk wordt, gaat hij naar binnen. Hij heeft het ook met zichzelf te doen, zo vertelde hij, dat’ie vreest aan het eind van de week weer op de weg van Egypte naar Libië te zullen zitten.
Bertus Hendriks is ook niet meer wat hij was sinds hij bij Clingendael zit, maar hij was als correspondent 10 keer beter dan Melissen (met z’n vervelende dubbele voornaam: zijn die ouders die hun kind een dubbele voornaam geven een beetje schizo of zo?). Nederland heeft jammer genoeg maar één echte goede oorlogscorrespondent en dat is Arnold Karskens.