Piet Moerland, bestuursvoorzitter van de Rabobank, voerde deze week een ‘mooi’ toneelstuk op. Bijzonder ‘verontwaardigd’ reageerde hij op de steeds duidelijk wordende tekenen, dat er al heel lang doping werd gebruikt door de Rabo wielerploeg, ‘boos en teleurgesteld’ was het ‘credo….’ Dit alles terwijl een Rabo directielid er een paar jaar met de neus bovenop stond….. Daarnaast wist heel Nederland, behalve Mart Smeets (en daar kan je zelfs vraagtekens bij zetten, dus bij deze: ??????), van het dopinggebruik in de wielersport.
Diezelfde vraagtekens zet ik ook bij de ‘verontwaardiging van Moerland.
Het gaat bij de ‘wielerdoping’ net als met de hoerastemming bij de Rabo-hoofddirectie, na het uitbreken van de bankencrisis in 2008. Die hoerastemming, dat de Rabobank verschoond zou blijven van ellende is langzaam aan het wegebben, bij het Libor-rente schandaal sputterde deze directie nog even in de media, maar twijfels wegnemen was niet meer zo makkelijk.
Boonstra, die voorheen minstens één keer per week op tv, of radio te zien en te horen was, sputtert nog steeds wat tegen, hij blijft licht aan het eind van de tunnel zien, terwijl iedereen weet, dat die tunnel aan het eind is ingestort, echter de zo zekere toon, die hij pakweg een jaar geleden gebruikte, het in staccato de Nederlandse burgers bezweren dat er wat de Rabobank niets aan de hand is en dat het allemaal wel meevalt, is toch ‘wat’ afgezwakt……
Het wachten is op een bericht met feiten, dat de Rabo directie wel degelijk op de hoogte was van het dopinggebruik van ‘haar’ wielrenners en de bank te maken krijgt met een afwaardering van de triple A status, vanwege de gigantische, zwaar overgewaardeerde vastgoedportefeuille van deze bank.