Mensenrechtenprijs voor Chinese mensenrechten activiste

De Tulp, een mensenrechtenprijs van Buitenlandse Zaken, gaat dit jaar naar de Chinese activiste Mi Yu Lan (?). De uitreiking is door Buitenlandse Zaken uitgesteld, dit ‘om het leven van de vrouw niet in gevaar te brengen’. VVD blunderlul Rosenthal, dacht eerder ook al dat stille diplomatie beter was in het geval van de Iraanse Zahra Bahrami, dat deze gedachte totaal idioot is, bleek wel na de executie van deze vrouw. Geen actie ondernemen is veel gevaarlijker, maar Rosenthal liegt er lekker op los, het gaat hem om de Nederlandse belangen in China, ordinair de poen dus. Dat heeft hij zelf vorig jaar, na zijn aantreden ook gezegd, economie gaat voor op mensenrechten (tenzij zijn baasjes van de PVV, Mossad of CIA anders beslissen).
De ongelofelijke huppeltrut Dresselhuys vertelde vanmiddag over deze zaak op radio1 (rond 15.45u.). Zij is voorzitter van de jury (tot 3 keer toe zei ze dat onbezoldigd te doen, goed hè), die beslist wie de prijs krijgt, i.p.v. haar voorzitterschap ter beschikking te stellen, verdedigt deze hopeloze draak het besluit van Rosenthal uiteindelijk ook nog eens.

Rosenthal en Iran

Afgelopen dinsdag liet de minister van Buitenlandse zaken, het kale keffertje Rosenthal, weten geen behoefte te hebben aan de oproep van ‘zilveren lepel’ Pechtold, een bemiddelaar te zoeken, teneinde de verhouding met Iran enigszins te normaliseren (er zitten daar meer Nederlandse-Iraniërs vast). Het is natuurlijk ook logisch, dat een minister, die de zaak van Zahra Bahrami zo voortvarend geeft aangepakt, kan zelf wel bedenken wat hij wel of niet moet doen. Hij gaf zijn commentaar tijdens zijn bezoek aan Israël, waar hij verantwoording moest afleggen aan de regering en de Mossad. Zijn eerste baas is de VS (CIA), dan Israël, daarna de ondernemer en hééééél ver onderaan de Nederlandse burger, die zijn salaris betaalt.
‘s Avonds in Nieuwsuur had de gesjeesde dierenarts Ormel het, met een domme grijns op z’n nog dommere kop, over Nederlandse tulpen op Iraanse tafels, dit in het kader van de Nederlandse-Iraanse handelsbetrekkingen (laat z’n CDA maatje en paardenbeffer Bleker het maar niet horen). Presentator Twan Huijs had het over ‘a big fight’ dat Rosenthal zou voeren met Iran. Wat een lul, hij heeft totaal geen ‘fight’ met Iran, Rosenthal doet geen flikker. De engste NOS vertegenwoordiger op het Binnehof, Mingelen, kon daar nog wel even overheen, hij stelde, “dat je Rosenthal natuurlijk niets kwalijk kan nemen”, jezus wat een nitwit.
Even later voegde Mingelen er aan toe, “dat Rosenthal wel te weinig gedaan heeft”, wat is het nu, lul?
Is het intussen echt zo, dat dit zichzelf serieus nemende actualiteitenprogramma, gemaakt wordt voor 2 hersencelligen?

De stille diplomatie van Rosenthal inzake Zahra Bahrami

De stille diplomatie van het kakelende VVD kippetje Rosenthal was zo stil, dat zelfs geen hond in Iran ervan wist. Gisteren gaf dit bijzonder holle vat kakelend toe, dat hij lessen te leren heeft, er zijn dingen mis gegaan. Hij geeft zelfs toe niet helemaal de waarheid te hebben gezegd, maar dit alles was te wijten aan de Iraniërs. Dat is het liedje dat hij telkens oplepelt, als er zijn functie aangaande, ‘wat’ mis gaat en dat wordt nog gepikt ook door de 2e kamer, ongehoord! Alles verdraaien over het lijk van het slachtoffer, mevrouw Bahrami, wat een schoft!
Dat Rosenthal lessen te leren heeft is zeker, advies: begin eens met de lagere school.

Wat betreft Zahra Bahrami: bij Pauw en Witteman werd Thomas Erdbrink, Iran verslaggever, gevraagd naar de handelswijze van de Iraanse overheid inzake deze barbaarse executie. Tijdens het gesprek werd er achter Erdbrink of een grote strop getoond, dan weer een aantal opgehangen mensen. P&W is al lange tijd een sensatie zoekend programma, maar dit sloeg weer alles, is dit gedaan uit piëteit met de nabestaanden? Misselijkmakend!

De executie van Zahra Bahrami en Rosenthal

Gisteren liet het kakelende VVD kippetje Rosenthal nog eens weten totaal geen verantwoording te hebben voor de executie van mevrouw Bahrami in Iran. Afgelopen week berichtte ik daar al eerder over. De diplomatie van Rosenthal was zo stil, dat hij de VS vroeg of de Iraanse minister van buitenlandse zaken, die hier half december vorig jaar wilde praten over mevrouw Bahrami, zijn vliegtuig mocht ‘aftanken’ in Nederland. Het antwoord was nee en als de VS iets wel of niet wil, is dat voor onze minister van Buitenlandse zaken blijkbaar een wet. Rosenthal is zooooo ‘goed’ ingevoerd in de diplomatie, dat hij niet weet, dat een dergelijke handelswijze een zware belediging is voor veel landen, niet alleen Iran.
Vanmorgen liet Rosenthal nogmaals weten totaal incapabel te zijn, al kakelend kwam er naast een aantal opendeuren inschoppen, werkelijk geen zinnig woord uit zijn mond aangaande Egypte, één ding maakte hij nog wel duidelijk: hij wil geen uitspraak doen over het aftreden van Mubarak (ook daar zal hij wel toestemming uit de VS voor willen hebben). Het kleuternieuws van de NOS radio vond dit wel zo belangrijk, dat het tot 10.00u. als eerste onderwerp in het nieuws zat.