De column van Dresselhuys van vorige week vrijdag (Goedemorgen NL). De taart was uitgenodigd om op een 1 mei bijeenkomst een praatje te houden, en godgloeiendegodverdomme, ze werd niet afgehaald van het station en moest op haar hoge hakken naar het gebeuren lopen! Een monster op hoge hakken, bovendien waarom zou ze hoge hakken dragen? Dat was toch anti-feministisch? Voorts zouden omstanders van te voren gewaarschuwd moeten worden, je zou je doodschrikken! De oude stoephoer vertelde, dat de dictaturen van Griekenland en Portugal werden herdacht op de bijeenkomst. Dat schoot Dresselhuys ook al in het verkeerde giga keelgat. Ze hebben daar lopen potverteren op ‘onze’ subsidies en nu een grote bek op de koop toe. Zo kennen we de ex-taart van Opzij weer, lekker ongenuanceerd. Vooral de banken en pensioenfondsen uit NW-Europa hebben in die landen veel geld gestoken met winstoogmerk, de regeringen uit die landen en de toezichthouders hebben niet opgelet. Bovendien zijn veel banken in Portugal en Griekenland voor het grootste deel in handen van de grote banken hier en ons omringende landen (ja, ja dat belooft nog wat).
Kan Dresselhuys a.j.b. een totaal mediaverbod krijgen?
Category: Dresselhuys
About Dresselhuys
Mensenrechtenprijs voor Chinese mensenrechten activiste
De Tulp, een mensenrechtenprijs van Buitenlandse Zaken, gaat dit jaar naar de Chinese activiste Mi Yu Lan (?). De uitreiking is door Buitenlandse Zaken uitgesteld, dit ‘om het leven van de vrouw niet in gevaar te brengen’. VVD blunderlul Rosenthal, dacht eerder ook al dat stille diplomatie beter was in het geval van de Iraanse Zahra Bahrami, dat deze gedachte totaal idioot is, bleek wel na de executie van deze vrouw. Geen actie ondernemen is veel gevaarlijker, maar Rosenthal liegt er lekker op los, het gaat hem om de Nederlandse belangen in China, ordinair de poen dus. Dat heeft hij zelf vorig jaar, na zijn aantreden ook gezegd, economie gaat voor op mensenrechten (tenzij zijn baasjes van de PVV, Mossad of CIA anders beslissen).
De ongelofelijke huppeltrut Dresselhuys vertelde vanmiddag over deze zaak op radio1 (rond 15.45u.). Zij is voorzitter van de jury (tot 3 keer toe zei ze dat onbezoldigd te doen, goed hè), die beslist wie de prijs krijgt, i.p.v. haar voorzitterschap ter beschikking te stellen, verdedigt deze hopeloze draak het besluit van Rosenthal uiteindelijk ook nog eens.
Doorwerken na 65
Premtime had gisteren het onderwerp: doorwerken na je 65ste. Ebru Umar, de rechtse excuus ‘allochtone’ huppeltrut, had Cisca ‘eens een taart, altijd een taart’ Dresselhuys en de schreeuwlelijk Carry Tefsen in de uitzending, de voorbeelden bij dit thema. Een inbeller die vertelt dat het heel moeilijk is werk te vinden na je 45ste wordt afgekapt door Umar. Even later zegt ze letterlijk als ze het over Dresselhuys en Tefsen heeft, dat het geen probleem is werk te vinden, in dit geval vrouwen, ook na je 65ste levensjaar. Intussen is het duidelijk wat de bedoelingen zijn van het ‘Dresselhuys boekje’, met dit thema, ook al zei Dresselhuys in P&W iets anders, doorwerken is het motto (al maakt Dresselhuys onderscheid, “als je lichamelijk versleten bent niet natuurlijk”, nee, dat zou er nog bij moeten komen). Dan wordt toch nog even verwezen naar het moeilijk werk kunnen vinden, al is er geen tijd en kennis meer om daar dieper op in te gaan. Zo weet men niet dat de zogenaamde hoger levensverwachting voor een flink deel van de bevolking niet substantieel hoger is dan zo’n 25 jaar geleden. De oplossing van het probleem moeilijk aan het werk kunnen komen ligt al klaar bij de werkgevers en het marionettenkabinet: in de ‘uitbak’. Oudere werknemers moeten minder gaan verdienen en een flink aantal vrije dagen inleveren graag, dat geldt natuurlijk niet voor politici, werkgevers, managers, Dresselhuys en Tefsen.