COMMENTAAR OP NIEUWS, POLITIEK EN MEDIA, ZOVEEL MOGELIJK DAGELIJKS. WILLEM WACHTMEESTER.
About etnische zuivering
Lees het bericht onder de link mondoweiss.net in het hier direct onderstaande Twitterbericht, een uitstekend artikel!
http://mondoweiss.net/2017/07/israel-charges-history/amp/ … 
Een uitstekend artikel van John Pilger (op Information Clearing House – ICH) over de fascistische apartheidsstaat Israël en de steeds onmenselijker manier waarop deze fascisten omgaan met de Palestijnen. De vergelijking met nazi-Duitsland gaat steeds vaker op, een vergelijking die al begin 90er jaren door officieren van het Israëlische leger werd gemaakt…….
De etnische zuivering door Israël van de door deze apartheidsstaat illegaal bezette gebieden, zou tot de belangrijkste inzet van de VN en het Internationale Strafhof moeten behoren.
Als de wereld nog langer zal toezien zonder in te grijpen, is een volgende gigantische massamoord onontkoombaar en zal de etnische zuivering van de door Israël illegaal bezette gebieden voltooid zijn…..
Onder het artikel kan u klikken voor het volledige artikel, daar (op de webpagina van ICH) kan u onder het artikel klikken voor een vertaling.
Palestine Is Still The Issue
“Arabs,” they said, “nomads.” The words were almost spat out. Israel, they said, meaning Palestine, had been mostly wasteland and one of the great feats of the Zionist enterprise was to turn the desert green.
They gave as an example their crop of Jaffa oranges, which was exported to the rest of the world. What a triumph against the odds of nature and humanity’s neglect.
It was the first lie. Most of the orange groves and vineyards belonged to Palestinians who had been tilling the soil and exporting oranges and grapes to Europe since the eighteenth century. The former Palestinian town of Jaffa was known by its previous inhabitants as “the place of sad oranges.”
On the kibbutz, the word “Palestinian” was never used. Why, I asked. The answer was a troubled silence.
All over the colonized world, the true sovereignty of indigenous people is feared by those who can never quite cover the fact, and the crime, that they live on stolen land.
Denying people’s humanity is the next step – as the Jewish people know only too well. Defiling people’s dignity and culture and pride follows as logically as violence.
In Ramallah, following an invasion of the West Bank by the late Ariel Sharon in 2002, I walked through streets of crushed cars and demolished houses, to the Palestinian Cultural Centre. Until that morning, Israeli soldiers had camped there.
I was met by the centre’s director, the novelist, Liana Badr, whose original manuscripts lay scattered and torn across the floor. The hard drive containing her fiction, and a library of plays and poetry had been taken by Israeli soldiers. Almost everything was smashed, and defiled.
Not a single book survived with all its pages; not a single master tape from one of the best collections of Palestinian cinema.
The soldiers had urinated and defecated on the floors, on desks, on embroideries and works of art. They had smeared feces on children’s paintings and written – in shit – “Born to kill”.
Liana Badr had tears in her eyes, but she was unbowed. She said, “We will make it right again.”
A Dead Infant
Fatima and Nasser are a couple whose home stood in a village near Jerusalem designated “Zone A and B,” meaning that the land was declared for Jews only. Their parents had lived there; their grandparents had lived there. Today, the bulldozers are laying roads for Jews only, protected by laws for Jews only.
It was past midnight when Fatima went into labor with their second child. The baby was premature; and when they arrived at a checkpoint with the hospital in view, the young Israeli soldier said they needed another document.
Fatima was bleeding badly. The soldier laughed and imitated her moans and told them, “Go home.” The baby was born there in a truck. It was blue with cold and soon, without care, died from exposure. The baby’s name was Sultan.
For Palestinians, these will be familiar stories. The question is: why are they not familiar in London and Washington, Brussels and Sydney?
“Palestine,” said Nelson Mandela, “is the greatest moral issue of our time.”
Why is this truth suppressed, day after day, month after month, year after year?
On Israel – the apartheid state, guilty of a crime against humanity and of more international law-breaking than any other– the silence persists among those who know and whose job it is to keep the record straight.
On Israel, so much journalism is intimidated and controlled by a groupthink that demands silence on Palestine while honorable journalism has become dissidence: a metaphoric underground.
A single word – “conflict” – enables this silence. “The Arab-Israeli conflict”, intone the robots at their tele-prompters. When a veteran BBC reporter, a man who knows the truth, refers to “two narratives”, the moral contortion is complete.
There is no conflict, no two narratives, with their moral fulcrum. There is a military occupation enforced by a nuclear-armed power backed by the greatest military power on earth; and there is an epic injustice.
The word “occupation” may be banned, deleted from the dictionary. But the memory of historical truth cannot be banned: of the systemic expulsion of Palestinians from their homeland. “Plan D” the Israelis called it in 1948.
The Israeli historian Benny Morris describes how David Ben-Gurion, Israel’s first prime minister, was asked by one of his generals: “What shall we do with the Arabs?”
Mandela put it this way: “We know only too well that our freedom is incomplete without the freedom of the Palestinians.”
Voor het volledige uitstekende artikel zie:
Palestine Is Still The Issue
Vandaag 69 jaar geleden begon wat de Palestijnen ‘al-Nakba’ (de catastrofe) zijn gaan noemen. Op die dag begonen de zionistische paramilitairen en Israëlische strijdkrachten met de verdrijving van Palestijnen van hun grond, waar velen al generaties lang woonden…….. Tot 1949 werden er in totaal rond de 1 miljoen Palestijnen verdreven, zodat de joodse bevolking de meerderheid kon vormen……
Overigens kwam er allesbehalve een eind aan de verdrijving en (bloedige) onderdrukking van Palestijnen, al zijn de methoden tegenwoordig iets anders. Zo hebben de zionisten nu het leven van de Palestijnen op de door Israël illegaal bezette West Bank feitelijk bijna onmogelijk gemaakt. Boeren zijn afgesneden van hun land, dat na verloop van tijd door illegale joodse nederzettingen is/wordt geannexeerd…..
De Gazastrook is veranderd in een getto, nou zeg maar openluchtgevangenis, met 2 miljoen Palestijnen, waar Israël keer op keer boedbaden aanricht…….. Recht uit het handboek van de SS…..
De berichtgeving in Nederland over de strijd die plaatsvond in Palestina (dat uiteraard wordt aangeduid als Israël) door de reguliere media is altijd pro-zionistisch geweest. Vond nog een ‘mooi voorbeeld’ op de site van Andere Tijden:
Tot december 1947, totdat joodse terroristen 7 Arabieren bij de poort van het complex opbliezen en Palestijnse moordenaars als vergelding 39 joodse arbeiders afslachtten. Het valt me nog mee, dat de joodse psychopaten terroisten worden genoemd, maar dat ‘moordenaars’ zegt genoeg………
Vergelijk dit eens met het volgende citaat van Andere Tijden:
Twee weken eerder had een joodse strijdgroep een slachting aangericht onder de bewoners van Deir Yassin, een dorp bij Jeruzalem. Inderdaad de woorden terroristen en moordenaars vallen niet eens, terwijl het hier om de moord op mannen, vrouwen en kinderen ging……..
Het aantal vermoorde Palestijnen in de paar jaar na 1947 ligt volgens zeggen op meer dan 12.000, waarvan een fiks aantal werden afgeslecht zoals hiervoor beschreven door Andere Tijden…….. Overigens noemt AndereTijden het aantal vermoorde Palestijnen niet, tekenend voor Nederlandse berichtgeving…..
.
De Palestijnen moeten al meer dan 69 jaar bloeden voor het westerse antisemitisme. De hoogste tijd dat hier een eind aan komt! Steund de BDS beweging tegen de fascistische apartheidsstaat Israël!!
Sinds kort zijn meer dan 1.000 Palestijnse gevangen in hongerstaking gegaan, ook al een feit ‘waar veel aandacht voor is’ in Nederland………
Hier het bericht dat ik vandaag ontving van het Palestinian BDS National Committee:
The Palestinian Nakba, 1948.
It is possible…
It is possible at least sometimes…
It is possible especially now
To ride a horse
Inside a prison cell
And run away…
It is possible for prison walls
To disappear.
For the cell to become a distant land
Without frontiers
– Mahmoud Darwish
May 15, 2017, Occupied Palestine – Today marks the 69th anniversary of the 1948 Nakba, the mass expulsion of Palestinians from our homeland. Between 1947 and 1949, Zionist paramilitaries, and subsequently Israeli forces, made 750,000 to one million indigenous Palestinians into refugees to establish a Jewish-majority state in Palestine.
The Palestinian Boycott, Divestment and Sanctions National Committee (BNC) calls on people of conscience the world over to further intensify BDS campaigns to end academic, cultural, sports, military and economic links of complicity with Israel’s regime of occupation, settler-colonialism and apartheid. This is the most effective means of standing with the Palestinian people in pursuing our inherent and UN-stipulated rights, and nonviolently resisting the ongoing, intensifying Nakba.
The Israeli regime today is ruthlessly pursuing the one constant strategy of its settler-colonial project —the simultaneous pillage and colonization of as much Palestinian land as possible and the gradual ethnic cleansing of as many Palestinians as practical without evoking international sanctions.
Following in the footsteps of all previous Israeli governments, the current far-right government, the most openly racist in Israel’s history, is heeding the words of the Zionist leader Ze’ev Jabotinsky who wrote in 1923:
“Every native population in the world resists colonists as long as it has the slightest hope of being able to rid itself of the danger of being colonised. […] Zionist colonisation must either stop, or else proceed regardless of the native population. Which means that it can proceed and develop only under the protection of a power that is independent of the native population—behind an iron wall, which the native population cannot breach.”
Sixty-nine years after the systematic, premeditated uprooting and dispossession of most of the indigenous Palestinian Arabs from the land of Palestine at the hands of Zionist gangs and later the state of Israel, the Nakba is not over. Israel is intent on building its “iron wall” in Palestinian minds, not just our lands, through its sprawling illegal settlements and concrete walls in the occupied Palestinian territory, its genocidal siege of over 2 million Palestinians in Gaza, its denial of the Palestinian refugee’s right to return, its racist laws and policies against Palestinians inside Israel, and its escalating, violent ethnic cleansing in Jerusalem, the Jordan Valley and the Naqab (Negev). It is sparing no brutality in its relentless, desperate attempts to sear into our consciousness the futility of resistance and the vainness of hope.
The present mass hunger strike by over one thousand Palestinian prisoners in Israeli jails and the grassroots support that it has triggered give us hope.
The growing support for BDS among international trade unions, including the most recent adoption by the Norwegian Confederation of Trade Unions (LO) – representing over 910,000 workers – of an “international economic, cultural and academic boycott of Israel” to achieve comprehensive Palestinian rights, gives us hope.
The fact the none of the 26 Oscar nominees offered a free, $55,000-valued trip by the Israeli government accepted the propaganda gift and that six out of eleven National Football League players turned down a similar Israeli junket gives us hope.
The BDS movement has succeeded in sharply raising the price of corporate complicity in Israel’s crimes against the Palestinian people. It has compelled companies of the size of Orange and Veolia to end their complicity and pushed global giant G4S to begin exiting the Israeli market. Churches, city councils and thousands around the world have pledged to boycott Hewlett Packard (HP) for its deep complicity in Israel’s occupation and apartheid. This gives us and many human rights campaigns around the world great hope.
The Barcelona municipality’s decision to end complicity with Israel’s occupation, coming on the heels of tens of local councils in the Spanish state declaring themselves “Israeli apartheid free zones,” give us hope.
The divestment by some of the largest mainline churches in the US, including the United Methodist Church, the Presbyterian Church USA and the United Church of Christ, from Israeli banks or complicit international corporations gives us hope.
The spread of remarkably effective BDS campaigns from South Africa to South Korea, from Egypt to Chile, and from the UK to the US gives us real hope.
The growing intersectional coalitions that are emerging in many countries, organically re-connecting the struggle for Palestinian rights with the diverse international struggles for racial, economic, gender, climate and indigenous justice give us unlimited hope.
In 1968, twenty years after the Nakba but unrelated to it, Dr. Martin Luther King said, “There can be no justice without peace and there can be no peace without justice.” For seven decades, and against all odds, Palestinians have continued to assert our inalienable right to self-determination and to genuine peace, which can only stem from freedom, justice and equality.
But to reach that just peace we realize that we must nourish our hope for a dignified life with our boundless commitment to resist injustice, resist apathy and, crucially, resist their “iron walls” of despair.
In this context, the Palestinian-led, global BDS movement with its impressive growth and unquestionable impact is today an indispensable component of our popular resistance and the most promising form of international solidarity with our struggle for rights.
No iron wall of theirs can suppress or overshadow the rising sun of our emancipation.
The Palestinian BDS National Committee (BNC) is the largest coalition in Palestinian civil society. It leads and supports the global Boycott, Divestment and Sanctions movement. Visit www.bdsmovement.net and follow @BDSmovement
============================
Voor meer berichten n.a.v. het bovenstaande, klik op één van de labels, die u hieronder terug kan vinden, dit geldt niet voor de labels: BNC, Jabotinski en al-Nakba .
Sinds Voorhoeve werd vrijgepleit van elke verantwoordelijkheid voor de massamoord op moslim jongens en mannen in in de buurt van Srebrenica, kan hij het niet laten om op elke uitnodiging over dit onderwerp in te gaan, dan wel in te gaan op vragen dienaangaande……..
Voorhoeve trad aan als minister en kwam daarmee voor een voldongen feit te staan*, hij had echter het ministerschap kunnen weigeren, maar daar was de praalhans te trots voor………. Wel had hij onmiddellijk na zijn aantreden, van de VN, verscherpte garanties moeten eisen voor steun aan de Nederlandse troepen, dat heeft de ijdeltuit niet gedaan, het ministertje spelen beviel deze kakhufter wel en hij wilde niet als zeikerd versleten worden bij zijn collega’s in het kabinet en bij zijn buitenlandse collega’s……..
Bovendien had Voorhoeve (destijds VVD) tanks na kunnen sturen voor deze missie, ook al koos Nederland ervoor deze in eerste instantie niet in te zetten voor de militairen en de bevolking in Srebrenica, terwijl de Denen dat tezelfdertijd wel hebben gedaan, met een vergelijkbare missie in voormalig Joegoslavië…….
Het NIOD heeft vorige week geconcludeerd, dat voor het argument van Nederland en Voorhoeve in een boek van zijn hand (het gore lef!), men de gevraagde luchtsteun doelbewust niet kreeg, geen bewijzen heeft kunnen vinden………
Weet u wat het antwoord van Voorhoeve daarop was? Deze oplichter stelde doodleuk, dat geen bewijs kunnen vinden, niet betekent, dat het niet waar is……. Als het niet zo triest was, zou je je daadwerkelijk doodlachen…….
Het meest schandalige is wel, dat het voltallige kabinet Rutte 2, na dit NIOD onderzoek, geen aanleiding ziet, tot verder onderzoek over te gaan……!!!!! M.a.w. de excuses door diverse politici en opvolgende regeringen aangevoerd, dat men doelbewust geen luchtsteun kreeg, is een leugen en toch concludeert het waardeloze kabinet Rutte 2, dat verder onderzoek niet nodig is….. Zaak gesloten!!! Maar niet voor de vele slachtoffers en nabestaanden……..
Je moet je tegenwoordig schamen, dat je uit Nederland komt en er zijn al heel wat Nederlanders, die het wel best vinden, als men hen in het buitenland voor Duitser verslijt………..
* Een voldongen feit: de verdediging van de enclave Srebrenica, dat door diverse deskundigen al als onhaalbaar werd gekwalificeerd (met de meegezonden ‘hardware’), was voor het kabinet Kok geen reden, af te zien van een Nederlandse missie………..
‘Srebrenica 25 jaar later en weer worden zaken verzwegen‘ (hier ga ik ook nog eens in op de schuldvraag van de Servische ex-president Slobodan Milošević voor de massamoord in Srebrenica, zie daarvoor ook de links hieronder naar berichten over Peter Handke)
‘Peter Handke Nobelprijswinnaar Literatuur zorgt voor een enorme hysterie‘
‘Peter Handke, Nobelprijswinnaar Literatuur, onterecht onder vuur van overlevenden Srebrenica‘
‘Hooggerechtshof: Nederland verantwoordelijk voor dood 350 Bosnische mannen en jongens in Srebrenica‘ (ja ja……)
‘Wim Kok (PvdA), ‘een geweldige staatsman ging heen……’‘
‘«War in the Balkans» Een andere blik op Srebrenica‘
‘Hennis-Plasschaert alweer voor paal: Nederland moet Pakistaan, die z’n leven inzette om NL te helpen, schadeloos stellen……..‘
‘Koenders vergelijkt Aleppo met Srebrenica en Wessels (Midden-Oosten Platform) met Berlijn onder aanval Russen…….‘
‘Voorhoeve wast bloederige Srebrenica handen tevergeefs in onschuld……..‘
Voor meer berichten n.a.v. het bovenstaande, klik op één van de labels, die u onder dit bericht terug kan vinden.
Het volgende artikel van Lawrence Davidson komt van de Information Clearing House webpagina. Hierin wordt verteld over het in de VS uit de markt halen van een studieboek betreffende Palestina en de etnische zuivering van Palestijnse gebieden in de periode 1946 – 2000. Vooral een geografische kaart schijnt de zionisten te steken, zij stellen simpel dat het in 1967 bezette gebied, een ondeelbaar geheel was, is en zal zijn van Israël……… U kunt onder het artikel klikken voor een vertaling, al neemt dat we enige tijd in beslag.
The Zionists offered many other dubious objections to the maps, which seem to have sent the publisher into something of a panic. It would certainly appear that no one at McGraw-Hill knew enough relevant history to make an accurate judgment on the complaints.
Click for Spanish, German, Dutch, Danish, French, translation- Note- Translation may take a moment to load.
Hier de link naar het originele artikel.
Ik ben overigens benieuwd, of een dergelijke geografische kaart in Nederlandse lesboeken is te vinden. De vraag stellen…….. In Nederland hebben we geen druk van zionisten nodig, om zionistisch onwelgevallige teksten of kaarten uit lesboeken of de reguliere pers te houden, daar zijn ‘we’ zelf ‘mans’ genoeg voor en zelfcensuur is hier een ‘specialiteit…………’
Klik voor meer berichten n.a.v. het voorgaande, op één van de labels, die u onder dit bericht terugvindt.
De Israëlische premier Netanyahu heeft Ban Ki-Moon, de VN voorzitter, een grote bek gegeven, over diens bemoeienis met de illegale huizenbouw op de West Bank. Na vorig jaar op dezelfde manier al een paar duizend huizen te hebben gebouwd, op illegaal bezette grond, besloot het Israëlische parlement onlangs akkoord te gaan met nog eens 150 huizen in dat gebied…….
BBC World Service meldde afgelopen dinsdag (radio 1.00 u. onze tijd), dat Netanyahu gezegd zou hebben, dat ban Ki-Moon partijdig is en snapt hij nog steeds niet, dat de Palestijnen Israël willen vernietigen……. ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! En hoe gaan die Palestijnen dat doen ‘meneer’ Netanyahu? Gaan ze jouw straaljagers met een veredelde vuurpijl uit de lucht schieten, of gooien ze jouw tanks in stukken met stenen?? Of dacht je dat de wanhopige zielen, die geen toekomst en uitweg meer zien en die in hun wanhoop Israëliërs op straat aanvallen, ook maar enige resultaat boeken in het naar beneden brengen van het Israëlische inwonertal……… Nu lijkt het er zelfs al op, dat Israëlische veiligheidstroepen Palestijnen standrechtelijk executeren, als men denkt dat een Palestijn kwaad in de zin heeft….
‘Meneer’ Netanyahu, Israël heeft het land van de Palestijnen, Palestina vernietigd, honderdduizenden van hun grond en uit hun huizen gejaagd, als ze al niet werden vermoord, in de etnische zuivering van Palestina, bij de start van de staat Israël…… ‘Meneer’ Netanyahu, jij gebruikte onlangs weer eens het woord ‘antisemieten’, weet je dat in de 90er jaren een aantal officieren van jouw leger openbaarden, dat zij gevechtsmethoden en het bedwingen van mensen in getto’s, leerden uit oude SS handboeken??
Ja, dat wist jij wel hè, ‘meneer’ Netanyahu, ik wed dat jij die officieren hebt uitgemaakt voor landverraders!! ‘Meneer’ Netanyahu, jij en het fascistische apartheidsregime dat je leidt en vertegenwoordigt, gebruiken die methoden heden ten dage nog, neem het vernielen van een huis, waar een wanhopige dader woonde, zodat ook zijn/haar familie geen onderkomen meer heeft. Of de aanpak van de Gazastrook, in feite een getto, of beter nog: openluchtgevangenis, is ook al een ‘mooi’ voorbeeld!!! En dan nog mensen vasthouden zonder vorm van proces, te gek voor woorden. ‘Meneer’ Netanyahu, ook het eerder genoemde standrechtelijk executeren, komt zo uit het SS handboek……
‘Meneer’ Netanyahu, de VN is een zo goed als tandeloze organisatie, als de secretaris-generaal dan ook nog eens z’n mond moet houden, over volgens internationaal recht, duidelijke illegale acties van jouw fascistenbewind, kunnen we de ‘VN-tent’ wel sluiten!!
Jij moest je doodschamen Netanyahu, i.p.v. je grote bek open te trekken, fascistische klootzak!!
Zie ook: ‘Koenders weer doodstil: Israël keurt bouw goed van 150 huizen op bezette westelijke Jordaanoever………‘
Voor meer berichten n.a.v. het voorgaande, klik op één van de labels, de u onder dit bericht kan vinden.
Amsterdam is ondanks groot verzet, toch van plan de voorgenomen stedenband Amsterdam – Tel Aviv door te zetten. Alsof Israël een arm land is, dat zich niet kan verdedigen, i.p.v. een fascistoïde staat, die er een apartheidspolitiek op na houdt tegen de Palestijnse bevolking en regelmatig bloedbaden aanricht in de illegaal bezet gehouden gebieden. Dit juist in een verhouding die voldoet aan de hiervoor beschreven situatie, waar niet Israël straatarm is, maar de bezette gebieden, waar de Palestijnen niet eens zeggenschap hebben, als Israël dat niet gedoogt……. De Gazastrook bezet gebied? De Gazastrook is in feite een openluchtgevangenis, waar Israël, als het zo uitkomt, Palestijnen in grote getale over de kling jaagt, inclusief vrouwen, kinderen en ouden van dagen.
Hieronder een petitie van DocP (a.u.b. lezen en tekenen en geeft het door!), om het Amsterdamse bestuur op andere gedachten te brengen, inclusief een door Stan van Houcke overgenomen artikel en een Interview met Sami Abou-Shehadeh (mijn excuus voor sommige delen van de ‘lay-out’ en enkele oproepen zijn gedateerd):
|
|
|
Amsterdam lijkt zijn voornemen tot een samenwerking met Tel Aviv door te zetten. De coalitie ‘Amsterdam voor Palestina‘ bundelt het verzet tegen dit volstrekt onacceptabele plan. Sluit je aan, en bezoek de bijeenkomst van 20 augustus in Amsterdam.
Over enkele weken reist de Amsterdamse burgemeester Van der Laan naar Israël, om daar een overeenkomst te sluiten over een samenwerking tussen Amsterdam en de Israëlische hoofdstad Tel Aviv. In een uitgebreide analyse beschreven wij de opmaat en de gevolgen van dit voornemen, evenals de betekenis van de samenwerking voor het Israëlische regime, en de navenante rol van de Israël-lobby bij de realisatie.
Het Amsterdamse plan berust in alle opzichten op drijfzand, maar is bovenal schokkend. Samenwerken met een bezetter en kolonisator is taboe. Samenwerken met een etnisch gezuiverde stad is taboe – dit temeer daar de oorspronkelijke bevolking om de hoek gevangen wordt gehouden. Samenwerken met een staat die er raciale wetgeving en praktijken op nahoudt is taboe. Dat zijn waarden waarvan je mag verwachten dat ze deel uitmaken van het Amsterdamse DNA. Sterker, we mogen het eisen: deze normen zijn ononderhandelbaar.
DocP heeft zich aangesloten bij de coalitie Amsterdam voor Palestina, die onder het motto ‘Nee tegen samenwerking Amsterdam-Tel Aviv’ is ontstaan; inmiddels hebben zich 16 organisaties aangesloten. Op donderdag 20 augustus a.s. organiseert Amsterdam voor Palestina een openbare bijeenkomst waarop een viertal sprekers ten overvloede zal onderbouwen waarom samenwerking met Tel Aviv taboe behoort te zijn.
De plannen van Amsterdam zijn onacceptabel. Dit gaat niet alleen Amsterdammers aan, maar elke Nederlander die vindt dat onze hoofdstad zich verre dient te houden van een relatie met Tel Aviv – als uitgesproken symbool van het lot en de rechteloosheid van de Palestijnen, centrum van de bezettingsindustrie, en broedplaats van racisme en vreemdelingenhaat.
Zeg ook ‘Nee tegen samenwerking Amsterdam-Tel Aviv’. Meld je aan voor de bijeenkomst op 20 augustus in Amsterdam, of om op de hoogte te blijven van verdere acties. Zie de nadere informatie op de website van Amsterdam voor Palestina. En laat je vooral inspireren door de Amsterdamse slogan ‘I Amsterdam’. Doen wij ook.
|
|
|
|
MOCHT DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM DAADWERKELIJK EEN OVEREENKOMST SLUITEN DAN STEL IK VOOR DAT BIJ ELKE MANIFESTATIE DIE DAARUIT VOORTVLOEIT, BEGELEID WORDT DOOR ZOVEEL MOGELIJK PROTESTEN. HET DUIDELIJK LATEN HOREN DAT U TEGEN SAMENWERKING MET HET ZIONISTISCH FASCISME BENT, IS DAN NOG DE ENIGE MOGELIJKHEID OM UW AFKEURING TE TONEN.
STAN VAN HOUCKE
“Het is bizar om deze generatie inwoners van Tel Aviv de vlucht van circa twintigduizend Palestijnen uit Jaffa, 68 jaar geleden, aan te wrijven. Een vlucht die nota bene veroorzaakt werd doordat de Palestijnen zich gewapenderhand keerden tegen de VN-beslissing zowel een Joodse als een Palestijnse staat op te richten.”
De werkelijkheid: Jaffa: from eminence to ethnic cleansing
‘Wij moeten telkens onze eigen geschiedenis en herkomst ontkennen.’
Na ons door het oude Palestijnse Jaffa te hebben geleid, met zijn haven, vervallen gebouwen, gerenoveerde gebouwen en nieuwbouw voor joodse yuppen, eten we in een Palestijnse visrestaurant. Jaffa behoorde samen met Haifa tot de twee belangrijke havens van Palestina. Hoewel Jaffa door de Verenigde Naties was toegewezen aan de toekomstige Palestijnse staat werd de hele stad in 1948 etnisch gezuiverd. Van de ongeveer 70.000 Palestijnen bleven er slechts 3.650 achter, die allen in de oude buurt rond de haven onderdak zochten. Sami Abou-Shehadeh:
‘De Palestijnen die op de of andere reden wisten te blijven, kwamen tot 1966 onder militair bestuur te staan. Deze buurt werd omheind en de Europese joden die de huizen van de verdreven Palestijnen in bezit hadden genomen, noemde het deel waar de Palestijnen woonden dan ook het getto. Die herkenden dat onmiddellijk. Als je hier nu vraagt naar het getto word je naar deze buurt verwezen. De etnische zuivering was een immens traumatische gebeurtenis voor de Palestijnse gemeenschap, die diepe sporen heeft nagelaten. In 1948 verloren de Palestijnse vluchtelingen van Jaffa niet alleen de meerderheid en hun gemeenschap, ze verloren ook hun vaderland en in één klap al hun bezittingen. Een jaar later verloor ook het handjevol achterblijvers hun bezit. Toen volgde in 1950 de zogeheten ‘wet van het bezit van afwezigen’ waarbij de staat Israël alle eigendommen in beslag kon nemen van Palestijnen die naar het buitenland waren verdreven. Het was simpelweg gelegaliseerde diefstal. Mijn familie bijvoorbeeld die bezit had in een dorp hier vlakbij werd gedwongen in het getto te blijven onder militair bewind en mocht niet vrij reizen. De Israëlische overheid concludeerde vervolgens dat wij niet op ons land waren en confisqueerde ons bezit. Ik kom uit een boerenfamilie en een van mijn grootvaders, die spoedig daarna stierf, geloofde dat de ware genadeklap voor hem niet de Nakba zelf was, de etnische zuivering, maar het confisqueren van zijn land. Het was voor het eerst na jaren zwoegen dat hij een eigen boomgaard bezat en die verloor hij. Hij was volkomen rechteloos en heeft nooit begrepen hoe dat kon. Mijn grootvader was een gevangene geworden in zijn eigen land, hij mocht de amandelbomen niet meer zien bloeien, de geur van nat geregende aarde niet meer opsnuiven, hij kon de vogels niet meer door de lucht boven zijn land zien vliegen, kon de cicaden niet meer te keer horen gaan. Hij verloor zijn hele universum, net als de meeste anderen was zijn hele bestaan verbonden geweest aan de grond, hij leefde ervan, de aarde gaf hem zin en betekenis, de grond was alles, het was de werkelijkheid waarin hij geleefd had. Zijn hart brak. Ondertussen begon in het begin van de jaren vijftig de staat Israel Jaffa te bevolken met joodse immigranten en de Palestijnse achterblijvers zagen hoe hun bezit onder de nieuwkomers verdeeld werd zonder dat ze ook maar iets daartegen konden ondernemen. Volgens mij verklaren deze gebeurtenissen het feit dat er in de jaren vijftig en zestig zo’n hoog percentage criminaliteit bestond onder de Palestijnen in Jaffa. De samenleving was totaal ontwricht geraakt, vooral ook psychologisch. Men had de oorlog in 1948 verloren, vervolgens kon men in 1949 het eigen bezit niet verdedigen, en tenslotte plaatste de staat de joodse indringers, de vijand, niet alleen in hun eigen buurt, maar zelfs in hun eigen huis. Ze kregen joodse nieuwkomers ingekwartierd. U kunt zich voorstellen dat de overgrote meerderheid van de Arabische mannen met hun oriëntaals gevoel voor eer een geweldige psychologische dreun kregen. Ze waren niet in staat geweest hun vaderland te verdedigen, en ook niet hun bezit, en zelfs niet de huizen waarin ze woonden. Ze waren gebroken en raakten verslaafd aan de opium of alcohol of gokken. Die generatie is kapot gemaakt. Maar met de opkomst van de tweede generatie na de Nakba, de eerste studentengeneratie, begon er een verandering op te treden binnen de Palestijnse gemeenschap hier. Men werd zich bewust van het feit dat ook Palestijnen rechten hebben en dat we kunnen bogen op een rijke geschiedenis. Het probleem waarmee de Palestijnse buurt hier wordt geconfronteerd is dat sinds 1951 Jaffa onder het gemeentebestuur van Tel Aviv valt en alle stadsplanners joden uit Tel Aviv zijn. Zij besloten in de loop van de jaren zestig om het Palestijnse getto van Jaffa te slopen. De plaatselijke bevolking kreeg geen vergunning meer om hun huizen te renoveren of om bij te bouwen. Het moest volledig van de kaart geveegd worden, onzichtbaar worden gemaakt. Er moest een hypermoderne Rivièra voor in de plaats komen, een soort Côte d’Azur van het Midden Oosten. En daarmee zouden niet alleen alsnog alle Palestijnen worden verwijderd, er zou zo ook een definitief einde zijn gekomen aan de fysieke herinnering aan de Palestijnse historie in Jaffa.
In Israël bestaat er geen serieuze competitie tussen Palestijnse en Israëlische jongeren om de eenvoudige reden dat wij volkomen gemarginaliseerd zijn. Palestijnen zijn al vanaf het begin van de joodse natie tweederangs burgers. In Israël beheersen de joden alles, wij worden vooralsnog getolereerd maar niet geaccepteerd. En wij weten dat. Van de staat mogen wij onszelf niet zien als Palestijnen, wij worden Arabische Israëli’s genoemd, en die mogen slechts een ondergeschikte rol spelen. Wij moeten telkens onze eigen geschiedenis en herkomst ontkennen. Op Palestijnse scholen in Israël mag er niet over de Nakba worden gesproken. Het is ons niet toegestaan onszelf als slachtoffer te beschouwen van de Israëlische etnische zuiveringen, doen we dat wel dan worden we helemaal beschouwd als een vijfde colonne van de vijand. De eerste generatie van de Nakba had het wat dat betreft nog moeilijker, die verdrong de geschiedenis. Zij waren zo getraumatiseerd dat ze hun persoonlijke ervaringen met niemand wilden delen. Toen ik de oude mensen over 1948 interviewde, wilde de meerderheid na twee of drie keer niet meer met mij praten. Ze konden het gewoonweg niet. Samen met mijn joods-Israelische vriend Ori geef ik rondleidingen in Jaffa. Aan hem zie ik duidelijk het verschil met ons. Hij is van de derde generatie joodse immigranten. Zijn grootvader behoorde tot de generatie van de grondleggers van de staat Israël, zijn vader was een gerespecteerde rechter en hijzelf doet momenteel zijn doctoraal in filosofie. Ze behoren tot de elite van dit land. Hij erft zijn familiebezit, zoals zijn vader dat deed. Maar bij de Palestijnen is die continuïteit vernietigd. Wij erven niets, omdat we alles verloren hebben. Zelfs de achtergebleven Palestijnen die na 1948 nog land bezaten in Israël, zagen hun bezit in de jaren vijftig en zestig geconfisqueerd worden. De Palestijnse gemeenschap was decennialang kapot geslagen. Palestijnen konden alleen nog maar voor de joodse economie werken. Bovendien was een groot deel van de Palestijnse elite gevlucht. Daarnaast worden we op elk niveau gediscrimineerd, werk, huisvesting, onderwijs. Het gevolg is dat de Palestijnen geen onderdeel vormen van de Israëlische elite, je vindt ons nagenoeg niet in de academische wereld, niet in het management van de economie, niet in de politieke- en zeker niet in de militaire toplaag. En de elite bepaalt hier alles, zoals overal ter wereld. Wij bevinden ons in de marge van deze samenleving, al heel lang.
Sinds de laatste twee decennia beginnen de Palestijnen zich bezig te houden met wat hun eigen identiteit is binnen Israël. De eerste twee generaties hadden het bijzonder moeilijk, die waren meer gericht op de vraag: hebben we morgen nog te eten? Het overleven was het belangrijkste. Maar de nieuwe generatie bezint zich wel degelijk over hun Palestijnse identiteit, denkt na over een nationale identiteit waarop ze trots kunnen zijn. Het probleem is nu niet zozeer meer Israël, als wel de Palestijnen elders. Oslo dwong de PLO om de Palestijnen in Israël te behandelen als Israëli’s. Wij vormen geen onderdeel van de onderhandelingen. Wij staan alleen, op onszelf terug geworpen en dat is een zeer gecompliceerde en frustrerende situatie voor elke Palestijn die voor rechtvaardigheid strijdt. Het doodt elke hoop op iets gemeenschappelijks, een gemeenschappelijke Palestijnse identiteit. Hoewel men geïsoleerd is, worden de Palestijnen in Israël wel sterk beïnvloed door wat er in de rest van de Arabische wereld en in Palestina gebeurt. Wij bezitten geen intellectuele elite die een serieuze identiteit kan helpen opbouwen voor ons Palestijnse Israëli’s. Wij horen bij niemand. Beide partijen sluiten ons uit. De Israëlische identiteit is een gesloten identiteit, die wordt volkomen bepaald door het joods zijn. Het is ook de reden waarom de eerste en tweede generatie nooit Israëli’s werden. Nu wordt voor de nieuwe generatie de Palestijnse identiteit steeds belangrijker. Men heeft een eigen historisch bewustzijn ontwikkeld, het besef van de Nakba dwingt ons na te denken over wie we zijn en over wat onze positie moet zijn. Dat maakt je niet trots, geenszins, maar het maakt je wel bewust van wie je bent, van de traditie. Volgens mij is er niets om als Palestijn trots op te zijn, onze geschiedenis is er een van continue mislukkingen, absoluut geen geschiedenis om mythen op te bouwen. Het was voor mij ook geen reden om geschiedenis te studeren. Ik studeer geschiedenis omdat ik ervan hou en omdat ik van Jaffa hou. Overigens zal het straks zeer moeilijk voor mij zijn om een baan te vinden waarbij ik onderzoek kan verrichten. Er zijn maar weinig universiteiten hier voor ons Palestijnen waar we aan de slag kunnen. Bovendien zal ik moeten concurreren met Israëli’s die zijn afgestudeerd aan de beste Amerikaanse universiteiten, zoals Princeton, Yale en Harvard. Wat ik het liefst zou willen doen is het lesgeven op een Palestijnse middelbare school. Ik heb een jaar lang les gegeven op het Terra Santa College in Bethlehem, maar de rector van de school hield niet erg van de inhoud van mijn lessen. Hij vond mijn informatie gevaarlijk. En vergeet niet, alle schoolhoofden in Israël moeten eerst goedgekeurd worden door de veiligheidsdienst en voelen dus altijd de adem in hun nek van de zionistische overheid.’ De positie van Sami is illustrerend voor de positie van alle Palestijnse Israëli’s: hij kan niet voor- noch achteruit, het is alsof hij door een niemandsland zwerft, op zoek naar zijn volk om zichzelf te vinden.
http://www.stanvanhoucke.net/deoneindigeoorlog/interviews/abou1.html
Ik heb deze informatie ondermeer naar alle Amsterdamse gemeenteraadsleden gestuurd. U kunt hen ook schrijven, hier zijn hun email-adressen:
| van: | Stan van Houcke |
||
| aan: | jpaternotte@raad.amsterdam.nl, g.bakker@raad.amsterdam.nl, m.bosman@raad.amsterdam.nl, m.ten.bruggencate@raad.amsterdam.nl, r.van.dantzig@raad.amsterdam.nl, p.guldemond@raad.amsterdam.nl, m.van.den.heuvel@raad.amsterdam.nl, m.kaya@raad.amsterdam.nl, z.kwint@raad.amsterdam.nl, j.van.osselaer@raad.amsterdam.nl, d.timman@raad.amsterdam.nl, a.verheul@raad.amsterdam.nl, b.vink@raad.amsterdam.nl, j.vroege@raad.amsterdam.nl, mmoorman@raad.amsterdam.nl, p.van.den.berg@raad.amsterdam.nl, h.boldewijn@raad.amsterdam.nl, d.boutkan@raad.amsterdam.nl, c.de.heer@raad.amsterdam.nl, o.kayar@raad.amsterdam.nl, s.mbarki@raad.amsterdam.nl, mpoorter@raad.amsterdam.nl, i.saadi@raad.amsterdam.nl, eunver@raad.amsterdam.nl, mruigrok@raad.amsterdam.nl, mpoot@raad.amsterdam.nl, dree@raad.amsterdam.nl, wtoonk@raad.amsterdam.nl, r.torn@raad.amsterdam.nl, d.yesilgoz@amsterdam.nl, d.peters@raad.amsterdam.nl, ralberts@raad.amsterdam.nl, tbakker@raad.amsterdam.nl, n.duijndam@amsterdam.nl, e.flentge@raad.amsterdam.nl, p.kwint@raad.amsterdam.nl, r.groot.wassink@raad.amsterdam.nl, s.blom@raad.amsterdam.nl, zernsting@raad.amsterdam.nl, j.groen@raad.amsterdam.nl, j.nuijens@raad.amsterdam.nl, froosma@raad.amsterdam.nl, jlammeren@raad.amsterdam.nl, mshahsavari@raad.amsterdam.nl, w.van.soest@raad.amsterdam.nl, |
Zie ook: ‘Geen stedenband tussen Amsterdam en Tel Aviv, een oproep tot demonstratie, plus een petitie‘
Voor meer berichten over/met Palestijnen, Gazastrook, West Bank, Israël en/of Tel Aviv (een eerder bericht over deze stedenband), klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
