Gisteren liet het kakelende VVD kippetje Rosenthal nog eens weten totaal geen verantwoording te hebben voor de executie van mevrouw Bahrami in Iran. Afgelopen week berichtte ik daar al eerder over. De diplomatie van Rosenthal was zo stil, dat hij de VS vroeg of de Iraanse minister van buitenlandse zaken, die hier half december vorig jaar wilde praten over mevrouw Bahrami, zijn vliegtuig mocht ‘aftanken’ in Nederland. Het antwoord was nee en als de VS iets wel of niet wil, is dat voor onze minister van Buitenlandse zaken blijkbaar een wet. Rosenthal is zooooo ‘goed’ ingevoerd in de diplomatie, dat hij niet weet, dat een dergelijke handelswijze een zware belediging is voor veel landen, niet alleen Iran.
Vanmorgen liet Rosenthal nogmaals weten totaal incapabel te zijn, al kakelend kwam er naast een aantal opendeuren inschoppen, werkelijk geen zinnig woord uit zijn mond aangaande Egypte, één ding maakte hij nog wel duidelijk: hij wil geen uitspraak doen over het aftreden van Mubarak (ook daar zal hij wel toestemming uit de VS voor willen hebben). Het kleuternieuws van de NOS radio vond dit wel zo belangrijk, dat het tot 10.00u. als eerste onderwerp in het nieuws zat.
Category: Rosenthal
About Rosenthal
Rondje Egypte
Terecht is er veel aandacht voor de onlusten in Egypte. Ook ‘onze’ bewindslieden doen wat uitspraken: zo stelde Rosenthal afgelopen zaterdag, dat Mubarak nu eindelijk de al lang beloofde democratisering moet doorzetten, hij zegt natuurlijk niet, dat Mubarak moet aftreden. Mubarak steunt het Midden-Oostenbeleid van de VS (en de EU) en impliciet Israël.
CDA’er en bouwfraude koning Brinkman in Kots Kamerbreed over Mubarak versus ‘het westen’: “wij zijn gewend in het westen naar elkaar te luisteren”, ha! ha1 ha! wat een grap en dat uit zijn mond.
Ormel, de gesjeesde CDA dierenarts-assistent (studeerde 8 jaar) gisteren in Buitenhof over Mubarak, op de vraag of deze moet aftreden: “dat is een zaak van het Egyptische volk”. Een dag later in Standpunt NL over Mubarak is hij om: “hij moet aftreden”, “hij moet gehoor geven aan de legitieme eisen van het Egyptische volk”, maar de Islamitische Broederschap moet natuurlijk wel in het ‘hok’ blijven. Op de kritiek dat Nederland en het westen veel te laat is met uitspraken, durft hij Egypte met Libië te vergelijken, alsof we daar net zo veel steun en geld in hebben gestoken als Egypte. Hij spreekt al net zulke wartaal als in het verleden over dierenleed in de intensieve martel veehouderij, ding dong, wat een nitwit.
Al deze figuren hebben altijd Mubarak gesteund in zijn dictatoriale bewind, al jaren weet men van de misstanden in Egypte, zonder enige actie te ondernemen, maar als het vlaggetje dreigt te draaien, passen we onze mening aan, onze belangen zouden wel eens geschaad kunnen worden.
Hypocrieten!
Nieuwsuur gisteravond had ‘hot’ nieuws, de Nederlandse vakantiegangers in Egypte moeten zo snel mogelijk ‘gerepatrieerd’ worden. Zojuist was er een KLM vliegtuig uit Egypte geland en………. er was natuurlijk een verslaggever op Schiphol, waar het vliegtuig was geland. Ongelofelijk maar waar, de verslaggever kreeg alleen Engels sprekende ‘Nederlanders’ voor de camera, goed hè.
Uri Rosenthal en Buitenlandse Zaken
De VVD is vergeven van de leeghoofden, dat maakt ook niet uit, massaal stemden de Nederlanders op de ondernemerspartij die mede verantwoordelijk kan worden geacht voor de huidige crisis. Een nieuwe topper van de VVD op dit vlak is de minister van Buitenlandse Zaken, Uri Rosenthal. Dit holle vat was gistermorgen op bezoek bij BNR (na 9.30u.), als je niet beter zou weten en deze figuur zou geen macht hebben, zou je je werkelijk doodlachen als je hem beluistert. Antwoorden geeft dit holle vat amper, de meeste vragen beantwoord hij door de vraag uit te leggen. Een vraag die hij ‘vlot’ beantwoord is die over de PVV beeldvorming in het buitenland, daar is niets aan de hand volgens Rosenthal. Als voorbeeld haalt hij de Turkse president Abdullah Gül aan, volgens zijn zeggen legt hij de situatie uit en dan antwoord Gül: “o, zit dat zo” (bedoelde hij daar de president, de minister-president of de minister van BuZa?) .
Zijn buitenlands beleid is voornamelijk gebaseerd op de idee, dat het buitenlands beleid voornamelijk geld in het Nederlandse laadje brengt. En dan: “mijn buitenlands beleid is gebaseerd op 3 peilers, 1: veiligheid en stabiliteit, 2: handelsbevordering en 3 mensenrechten”. Wat betreft mensenrechten heeft hij flink commentaar op Wit Rusland, natuurlijk geen woord over China (de handel gaat dus duidelijk voor de mensenrechten) en over Israël wil hij al helemaal niets horen over mensenrechtenschendingen, ja het Israëlische nederzettingen beleid stemt hem niet vrolijk, maar dankzij Nederland (en Rosenthal) kunnen de Palestijnse gebieden (gevangenissen) meer goederen in en uitvoeren……. Ja helemaal geweldig Uri, behalve als je de werkelijke cijfers ziet…….
Wat Rosenthal met name ergert is het Israël ‘bashen’, dat betekend: alleen hééééééél milde kritiek en vooral zo min mogelijk de waarheid zeggen over de Israëlische overheid, want dan ben je onmiddellijk een antisemiet, ondanks de talloze Joods-Israëlische burgers die kotsmisselijk worden van hun overheid. Voorts zijn de banden met de Verenigde Staten het belangrijkst voor Rosenthal, ook dit weer i.v.m. het Midden Oosten beleid van de VS, die hebben daar namelijk de doos van Pandora geopend en weten bij god niet hoe die weer te sluiten (over veiligheid en stabiliteit gesproken).
Wat een belachelijke nitwit.
Op 20 november 2020 de zaak iets leesbaarder gemaakt, zonder ook maar iets aan de inhoud te hebben veranderd.
ProRepublica 08-07-2010: Constitutionele staatsgreep de webredactie
Het gebeurt heel dikwijls dat we iets niet zien omdat het te groot is.
Multatuli
Wellicht is dit het belangrijkste artikel van deze website. Het gaat om zéér verontrustend nieuws, dat wij aan u willen en moeten voorleggen. Het is een antwoord op de vraag die iedereen zich stelt wat er toch gebeurd is in de week dat Tjeenk Willink in opdracht van Beatrix informateurtje speelde: wat en hoe heeft hij toch voor elkaar gekregen, wat Rosenthal niet gelukt is? Waarom lukte het de VVD-informateur niet om verschillende politieke partijen aan de onderhandelingstafel te krijgen en na het weekje Tjeenk Willink ineens wél? Immers, het gaat om nog steeds dezelfde verkiezingsuitslag met dezelfde koppige lijsttrekkers met dezelfde harstarrige houding jegens elkander. Zag Rutte eerst geen been in onderhandelingen met linkse coalitiepartners, nu blijkt die ruimte er ineens wél te zijn. Wat is er toch gebeurd?
De media heeft de mond vol over een ‘regeerakkoord in grote lijnen’, waarbij specifieke punten waar de coalitiepartners het niet over eens zijn, of waar hun standpunten te ver uit elkaar liggen, aan de Kamer overgelaten zullen worden. Klinkt op het eerste gezicht niet eens zo slecht, een regering van 150 man. Met z’n allen komen ze d’r altijd wel uit. Anderzijds: het idee van een ‘regeerakkoord in grote lijnen’ is nu ook weer niet zó’n geniale vondst, dat iemand als Rosenthal daar niet opgekomen zou kunnen zijn. Met alle respect voor de politieke vaardigheden van Tjeenk Willink is een voorstel om het regeerakkoord niet al te gedetailleerd uit te werken nu bepaald niet de heruitvinding van het buskruit. Kennelijk is er iets aan toegevoegd dat de betrokken partijen over de streep heeft kunnen trekken alsnog plaats te nemen aan de onderhandelingstafel.
Wat die toevoeging precies is kunt u lezen in de bijlage van het advies dat Tjeenk Willink op 5 juli j.l. aan mevrouw Van Amsberg schreef. Naast een opsomming van de vermeende voordelen van zo’n ‘regeerakkoord in grote lijnen’ moet er een soort waarborg gegeven kunnen worden dat de zittende regering bij een dergelijke aanpak niet meteen als een bloemige aardappel uit elkaar zal vallen indien kwesties die niet in het regeerakkoord zijn opgenomen, aan de Kamer overgelaten worden. Dat zullen er namelijk nogal wat zijn. Om er maar een paar te noemen: bezuinigingsmaatregelen, de JSF, Uruzgan, hypotheekrenteaftrek – allemaal kwesties waar een coalitie, die een partijpolitiek spectrum van VVD tot GroenLinks beslaat, het nooit over eens zou kunnen worden. Maar zelfs al bij kleinere kwesties, zoals milieumaatregelen zoals de kilometerheffing zou een Paars Plus-kabinet er als een tandenloze tijger bij staan.
¶
Het antwoord staat als laatste zin in paragraaf C1 van het advies van Tjeenk Willink aan mevrouw Van Amsberg. Op basis van deze aanbevelingen heeft het staatshoofd vervolgens aan de heren Rosenthal en Wallage opdracht gegeven alsnog een Paars Plus-kabinet te formeren. Het geheim schuilt in dit ene zinnetje: ‘Het contraseign op initiatieven vanuit de Kamer wordt geweigerd als de beginselen van de democratische rechtsstaat, de internationale positie van Nederland of de financiële uitgangspunten van het beleid in het geding zijn.
Een contraseign is de handtekening die een minister ter bekrachtiging zet onder een wet(swijziging), naast die van het (ongekozen) staatshoofd. Zonder beide handtekeningen is een wet niet bekrachtigd en kan daardoor niet in werking treden.
Maar wat staat hier nu eigenlijk? Het is een advies van onderkoning Tjeenk Willink aan koningin Beatrix om de betrokken minister(s) hun handtekening niet te laten zetten onder initiatieven die vanuit het parlement komen. Zelfs bij een kamermeerderheid: botweg negeren. De voorwaarden waaronder de soevereiniteit van onze volksvertegenwoordiging geschonden mag worden strekken zich uit over zo ongeveer de gehele politieke werkelijkheid, namelijk als [1] de beginselen van de democratische rechtsstaat, [2] de internationale positie van Nederland of [3] de financiële uitgangspunten in het geding zijn. Dat is dus zo’n beetje alles. De JSF, Uruzgan, hypotheekrenteaftrek, maar ook het Europees toegestane methaangehalte in varkensmest is altijd wel op de één of andere manier onder een van deze drie categoriën te schuiven. Als de wettelijk gekozen volksvertegenwoordiging in meerderheid met een initiatief komt, dan is de aanbeveling dat desgewenst botweg te negeren. Dát staat er, dát is de democratische rechtsstaat waarin wij leven, dát is de opdracht waarmee Beatrix Rosenthal en Wallage aan het werk heeft gezet: negeer het parlement. Welkom in de Nederlandse constitutionele monarchie, waar men u probeert te laten geloven dat het staatshoofd geen politieke macht bezit. Terwijl Nederland massaal een hysterische oranjepolonaise host, wordt heimelijk de politieke klok teruggedraaid naar vóór 1840.
Het laat zich niet moeilijk meer raden wat er zich gedurende het lange gesprek tussen Tjeenk Willink en Beatrix heeft afgespeeld, alvorens hij in opdracht de fractievoorzitters ging masseren: ‘Maak er een zeer beperkt coalitie-akkoord van en doe voorkomen alsof de Kamer mee mag regeren, maar houd achter de hand dat het parlement desgewenst op ieder moment genegeerd mag worden. Het kabinet kan zo nooit meer vallen. Als jij mij dit nu eind volgende week adviseert, dan geef ik Rosenthal en Wallage dit als wisselgeld mee om de coalitie-onderhandelingen te beginnen. Dan is er nog maar één die uitmaakt wat er gebeurt, en dat ben ik’.
¶
Wie grijpt hier in? Het nieuwe parlement, dat na het zomerreces net zo goed thuis kan blijven? Neen, want die liggen aan het strand en willen maar één ding: aanstaande zondag Nederland op hun vuvuzela’s door de finale van het WK heen toeteren, terwijl mevrouw Van Amsberg recht voor hun neus een hondsbrutale constitutionele staatsgreep pleegt.
Zie ook Leo Brabanticus, Bulletin 202