Van der Laan was met D66 huppeltrut Kasja Ollongren naar Israel afgereisd vanwege een te sluiten stedenband met Tel Aviv en Ramallah. Hij bezocht daar de West Bank en uiteraard Ramallah, volgens de verslaggever van Radio1 (op 9 september jl.*) kreeg hij daar een spoedcursus van 24 uur, over het leven op de West Bank. Van der Laan was wel onder de indruk van de muur, die Israel had opgetrokken op de door hen illegaal bezette grond van de West Bank (zelfs op gebied, dat de Palestijnen is toegewezen). Maar van der Laan was daar niet van geschrokken, dat doet een burgemeester niet (snel schrikken), al voegde hij daar aan toe, dat het gevoel dat hij daarbij kreeg, wel in de buurt kwam van schrikken…… ha! ha! ha! ha! ha! ha! Jezus wat een lul!!! Die muur kost een Palestijn dagelijks minstens een uur extra (om een bestemming te bereiken), zo liet hij weten, na te zijn voorgelicht door een Palestijnse vrouw………. Dat dit regelmatig het dubbele of meer is, na treiterijen van de Israëlische militairen, vertelde hij er maar niet bij……. Ach wel lullig dat studenten in Ramallah hem vertelden, niets in een stedenband met Tel Aviv te zien, zoals de burgemeester van Ramallah hem dit ook voorhield……… Trouwens: waarom bezocht van der Laan de Gazastrook niet?? Ligt ook nog eens een stuk dichter bij Tel Aviv, daar had hij pas echt de gevolgen van de fascistische Israëlische terreur (met eigen ogen) kunnen zien…..
Dat Tel Aviv één van de steden is, waar het grootste deel van de Palestijnse bevolking, na de onafhankelijkheidsverklaring van Israel in 1948, is verjaagd, middels moord en terreur van het Israëlische leger, kan van der Laan niet boeien…….. Overigens oefenden zionisten al terreur uit op de Palestijnen, ver voor die verklaring…… Vandaar ook dat hij zei ‘niet met het vingertje te willen zwaaien’, daar is hij zelf allergisch voor, zo liet hij weten…… ha! ha! ha! ha! ha! ha! Logisch dus, dat hij wel regelmatig met zijn vinger ‘zwaait’ in de media, als het om de bewoners van Amsterdam van gaat…….
Van der Laan zei, dat hij als Amsterdammer, als koopman en dominee in Israël en de bezette gebieden kwam, niet als scherprechter……. Scherprechter, ofwel beul, inderdaad dat beroep hoeft hij in Israël, of de bezette gebieden niet uit te oefenen, daar is Israël mans genoeg voor, zoals de (recente) geschiedenis overduidelijk heeft aangetoond!!! En over die standrechtelijke executies van zelfs Palestijnse vrouwen en kinderen, ga je uiteraard niet lopen zeuren bij zo’n prettig bezoek……….. Even ter herinnering: vorig jaar kwamen er meer dan 500 kinderen om in de oorlog, die Israël voerde tegen de bewoners van de openluchtgevangenis Gazastrook…..
Dat die muur op de West Bank maar een van de uitingen van de Israëlische terreur tegen de Palestijnen is, gaat van der Laan als koopman en dominee niet aan, evenmin de vele bloedbaden die Israël de laatste jaren in de Gazastrook heeft aangericht. Of zelfs het simpele gegeven, dat boeren, door die muur op de West Bank, hun grond niet meer kunnen bewerken en derhalve brodeloos zijn geworden, ook dat maakt de koopman en dominee geen barst uit. Hij kan mooi pronken met een lamme stedenband als hij zionistisch, of pro zionistisch tuig uit de VS of Israël ontvangt in Amsterdam………. Trouwens, over de Gazastrook gesproken: waarom bezocht van der Laan de Gazastrook niet?? Ligt ook nog
eens een stuk dichter bij Tel Aviv, daar had hij pas echt de gevolgen
van de fascistische Israëlische terreur, met eigen ogen kunnen zien…..
Van der Laan? Eens een kortzichtige, arrogante PvdA regent……….
* Van de uitzendingen op Radio1, kan je zonder betaling, alleen nog die van de afgelopen week naluisteren….. Logisch toch? Je betaalt belasting voor de programma’s op Radio1 en als je die door jezelf betaalde programma’s wil naluisteren, moet je nog een keer betalen……… Een godgeklaagd schandaal!!!
Voor meer berichten over/met Palestijnen, Palestina, West bank, Gazastrook, Ramallah, Tel Aviv, Israël, van der Laan en/of Ollongren, klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
Het was me vorig jaar volledig ontgaan, maar er was nogal wat ophef over één van de goede doelen, die door de Stichting Kinderpostzegels Nederland werd gesteund. Het ging hier om de ‘Holy Land Trust’, een organisatie die zich inzet voor vrede in Israël en de bezette Palestijnse gebieden en een organisatie die het leven van de Palestijnen en die van Palestijnse kinderen in het bijzonder wil verbeteren………….
Dit was teveel voor de witte cokeneuzen van de Urkers, dus hebben hun scholen vorig jaar de actie Kinderpostzegels geboycot…… ha! ha! ha! ha! ha! Ja, als je hersenen beneveld zijn door de harddrugs alcohol en cocaïne, dat mengt met de lucht van rotte vis en die hersenen zijn ook nog eens gespoeld met fundamentalistisch religieus gif, geeft dat een dodelijke mix die verder gebruik van het gezonde verstand onmogelijk maakt……..
Maar het gaat alweer een stuk verder, dan ik me had kunnen bedenken: blijkbaar is er een Urkervirus dat nu half Nederland heeft aangestoken, want nu is er massaal verzet, tegen de subsidie die de ‘Holy Land Trust’ ook nu weer zal ontvangen van de Stichting Kinderpostzegels….. De Stichting wordt nu beschuldigd van ‘antisemitisme…..’
Men vindt dus dat je antisemitisch bent, als je je verzet tegen de terreur die Israël uitoefent (al dik meer dan 65 jaar) waarbij het ene bloedbad na het andere werd en wordt aangericht onder de Palestijnen en hun kinderen. Palestijnen, die na de stichting van de staat Israël met grof (en vaak dodelijk) geweld werden verdreven uit hun huis en van hun geboortegrond. Of de Palestijnen die voor een groot deel zelfs niet kunnen beschikken over hun eigen akkergronden, dit door de muur die Israël optrok, op de door dat land illegaal bezette delen van de Palestijnse West Bank……… Op diezelfde West Bank bevinden zich een stijgend aantal illegale Israëlische nederzettingen, die ook nog eens steeds groter worden….. Of wat dacht u van alle Palestijnse kinderen, die zonder proces worden vastgehouden in Israëlische gevangenissen…. Over al deze zaken mag je niets zeggen, want dan ben je een antisemiet!!
Te gek voor woorden!! Laten we dit jaar maar een extra setje kinderpostzegels bestellen!
Voor meer berichten met/over Palestijnen, Palestina, Israël, Gazastrook, West Bank, antisemitisme en/of Urk, klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
Gisteren rond 10.40 u. was Hanna Luden, de kakelverse voorzitter van het CIDI te horen bij BNR. Toen ik afstemde sprak Luden over moslimjongeren, die zo anti-Israël, dus antisemitisch zijn. Het CIDI gaat daarom meewerken aan een lesprogramma voor scholen, ‘holocaust onderwijs’ noemt Luden dat……
Uiteraard wordt daar een les Israëlische propaganda aan vastgekoppeld, zo van: Punt 1: Israël heeft altijd gelijk. Punt 2: mocht Israël geen gelijk hebben, zie punt 1……… Je wordt werkelijk schijtziek als je allerlei figuren, vooral in de politiek, hoort zeggen, dat die moslimjongeren alleen maar anti-Israël propaganda bekijken op het net. Waar onmiddellijk aan toegevoegd moet worden, dat berichtgeving over de slachtingen die Israël onder de Palestijnen aanricht, als leugens worden voorgesteld, zeker door het CIDI, zelfs als de beelden een heel andere werkelijkheid laten zien……….. Met andere woorden: als die moslimjongeren beelden zien van zelfs Palestijnse kinderen die met zwaar geweld van Israël omkwamen, is dat anti-Israëlische propaganda……
Volgens Luden moet Hamas eerst Israël erkennen, daar het nu Israël van de kaart wil vegen…… Uiteraard vraagt Luden zich niet af, hoe die haat tegen Israël is ontstaan en wordt gecultiveerd….. De haat onder Palestijnen tegen Israël, wordt door Israëlische terreur tegen de Palestijnen versterkt, keer op keer…….. Terwijl Israël de staat Palestina niet eens op de kaart wil zien en volop bezig is, het leven van de Palestijnen in de bezette gebieden onmogelijk te maken en regelmatig grote bloedbaden aanricht onder de Palestijnen, zoals vorig jaar in de Gazastrook, waarbij meer dan 500 kinderen omkwamen……..
U moet natuurlijk niet bij Luden aankomen, met het argument, dat de strijd tussen Israël en de Palestijnen een zwaar ongelijke strijd is, dat komt niet ten goede aan de propaganda van het CIDI……..
Zie ook dit artikel op het blog van Stan van Houcke.
Voor meer berichten over/met Palestijnen, Israël, Gazastrook, West Bank, CIDI, VN resolutie en/of Palestina, klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
Amsterdam is ondanks groot verzet, toch van plan de voorgenomen stedenband Amsterdam – Tel Aviv door te zetten. Alsof Israël een arm land is, dat zich niet kan verdedigen, i.p.v. een fascistoïde staat, die er een apartheidspolitiek op na houdt tegen de Palestijnse bevolking en regelmatig bloedbaden aanricht in de illegaal bezet gehouden gebieden. Dit juist in een verhouding die voldoet aan de hiervoor beschreven situatie, waar niet Israël straatarm is, maar de bezette gebieden, waar de Palestijnen niet eens zeggenschap hebben, als Israël dat niet gedoogt……. De Gazastrook bezet gebied? De Gazastrook is in feite een openluchtgevangenis, waar Israël, als het zo uitkomt, Palestijnen in grote getale over de kling jaagt, inclusief vrouwen, kinderen en ouden van dagen.
Hieronder een petitie van DocP (a.u.b. lezen en tekenen en geeft het door!), om het Amsterdamse bestuur op andere gedachten te brengen, inclusief een door Stan van Houcke overgenomen artikel en een Interview met Sami Abou-Shehadeh (mijn excuus voor sommige delen van de ‘lay-out’ en enkele oproepen zijn gedateerd):
AMSTERDAM EN HET ZIONISTISCH FASCISME
I Amsterdam voor Palestina
Amsterdam lijkt zijn voornemen tot een samenwerking met Tel Aviv door te zetten. De coalitie ‘Amsterdam voor Palestina‘
bundelt het verzet tegen dit volstrekt onacceptabele plan. Sluit je
aan, en bezoek de bijeenkomst van 20 augustus in Amsterdam.
Over enkele weken reist de Amsterdamse burgemeester Van der Laan naar
Israël, om daar een overeenkomst te sluiten over een samenwerking
tussen Amsterdam en de Israëlische hoofdstad Tel Aviv. In een uitgebreide analyse
beschreven wij de opmaat en de gevolgen van dit voornemen, evenals de
betekenis van de samenwerking voor het Israëlische regime, en de
navenante rol van de Israël-lobby bij de realisatie.
Het Amsterdamse plan berust in alle opzichten op drijfzand, maar is
bovenal schokkend. Samenwerken met een bezetter en kolonisator is taboe.
Samenwerken met een etnisch gezuiverde stad is taboe – dit temeer daar
de oorspronkelijke bevolking om de hoek gevangen wordt gehouden.
Samenwerken met een staat die er raciale wetgeving en praktijken op
nahoudt is taboe. Dat zijn waarden waarvan je mag verwachten dat ze deel
uitmaken van het Amsterdamse DNA. Sterker, we mogen het eisen: deze
normen zijn ononderhandelbaar.
DocP heeft zich aangesloten bij de coalitie Amsterdam voor Palestina,
die onder het motto ‘Nee tegen samenwerking Amsterdam-Tel Aviv’ is
ontstaan; inmiddels hebben zich 16 organisaties aangesloten. Op
donderdag 20 augustus a.s. organiseert Amsterdam voor Palestina een
openbare bijeenkomst waarop een viertal sprekers ten overvloede zal
onderbouwen waarom samenwerking met Tel Aviv taboe behoort te zijn.
De plannen van Amsterdam zijn onacceptabel. Dit gaat niet alleen
Amsterdammers aan, maar elke Nederlander die vindt dat onze hoofdstad
zich verre dient te houden van een relatie met Tel Aviv – als
uitgesproken symbool van het lot en de rechteloosheid van de
Palestijnen, centrum van de bezettingsindustrie, en broedplaats van
racisme en vreemdelingenhaat.
Zeg ook ‘Nee tegen samenwerking Amsterdam-Tel Aviv’. Meld je aan voor
de bijeenkomst op 20 augustus in Amsterdam, of om op de hoogte te
blijven van verdere acties. Zie de nadere informatie op de website van Amsterdam voor Palestina. En laat je vooral inspireren door de Amsterdamse slogan ‘I Amsterdam’. Doen wij ook.
I Amsterdam
I Am Supporting an Occupyer and Colonizer
I Am Dating his Ethnically Cleansed Daughter
I Am Mocking International Law and Human Rights
I Am Being Used to Whitewash Serious Crimes
That’s Who I Am
I Amsterdam
DocP
is een particuliere organisatie die zich inzet voor de rechten van de
Palestijnen. Wij zijn aangesloten bij de internationale beweging voor
boycot, desinvesteren en sancties (BDS).
Met
uw donatie kunnen wij ons werk blijven voortzetten. Maak uw bijdrage
over op bank- rekeningnummer NL12 TRIO 0254 7345 29 (Triodosbank). tnv
Diensten en Onderzoekcentrum Palestina o.v.v. gift docP. DocP is ANBI
erkend, giften zijn aftrekbaar voor belasting.
MOCHT DE BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM DAADWERKELIJK EEN OVEREENKOMST
SLUITEN DAN STEL IK VOOR DAT BIJ ELKE MANIFESTATIE DIE DAARUIT
VOORTVLOEIT, BEGELEID WORDT DOOR ZOVEEL MOGELIJK PROTESTEN. HET
DUIDELIJK LATEN HOREN DAT U TEGEN SAMENWERKING MET HET ZIONISTISCH
FASCISME BENT, IS DAN NOG DE ENIGE MOGELIJKHEID OM UW AFKEURING TE
TONEN.
JAFFA,
ISRAEL // Over the past few days graffiti scrawled on walls around the
mixed Jewish and Arab town of Jaffa in central Israel exclaims:
“Settlers, keep out” and “Jaffa is not Hebron”.
Although
Jaffa is only a stone’s throw from the bustling coastal metropolis of
Tel Aviv, Arab residents say their neighbourhood has become the unlikely
battleground for an attempted takeover by extremist Jews more familiar
from West Bank settlements.
Small
numbers of nationalist religious Jews, distinctive for wearing knitted
skullcaps, have begun moving into Jaffa’s deprived main Arab district,
Ajami, over recent months.
Tensions
have been simmering since a special seminary was established last year
in the heart of Ajami for young Jewish men who combine study of the
Bible with serving in the Israeli army. Many such seminaries, known as
“hesder yeshivas”, are located in the occupied territories and have
earnt a reputation for turning out extremists.
Last
week Ajami’s residents were dealt a further blow when an Israeli court
approved the sale of one of the district’s few remaining building plots
to B’Emuna (Hebrew for “with faith”), a construction company that
specialises in building subsidised homes for religious families, many of
them in West Bank settlements.
The
Association of Civil Rights in Israel, the country’s largest human
rights law centre, which petitioned the courts on the Arab residents’
behalf, called the company’s policy “racist”.
B’Emuna,
which is expected to complete 20 apartments in the next few months, is
applying for approval for a further 180, as well as a second seminary
and a synagogue.
“We
have no problem living peacefully with Jewish neighbours,” said Omar
Siksik, an Arab councillor representing Jaffa in Tel Aviv’s
municipality. “But these Jews are coming here as settlers.
“Like
in Hebron, their policy is to weaken us as a population and eventually
push us out of our homes,” he said, referring to a West Bank city where
an enclave of a few dozen settlers has severely disrupted life for tens
of thousands of Palestinians.
Jaffa’s fortunes
have changed dramatically since early last century when it was the
commercial hub of Palestine, famously exporting its orange crop around
the world. During Israel’s founding in 1948, most of the town’s
Palestinians were expelled or forced to flee, with the few remaining
inhabitants confined to Ajami.
Today,
Jaffa’s 18,000 Arab inhabitants are outnumbered two to one by Jews,
after waves of immigrants were settled in empty homes during the 1950s.
Arab
residents have long complained of being neglected by a municipality
controlled from Tel Aviv. Ajami’s crumbling homes, ramshackle
infrastructure and crime-ridden streets were on show in this year’s
much-feted eponymous movie, nominated for an Oscar as best
foreign-language film.
But
the latest arrivals in Ajami are causing considerable anxiety, even
from officials in Tel Aviv. Gilad Peleg, head of the Jaffa Development
Authority, said he was “deeply concerned” at the trend of extremist
organisations arriving “to shake up the local community”.
Nasmi Jabali,
56, lives in a modest single-storey home close to the olive grove where
the new apartments will be built. “We’ve seen on TV how these settlers
behave in the occupied territories, and don’t want them living next to
us,” she said. “They’ll come here with the same attitudes.”
But
despite widespread opposition, the Tel Aviv District Court last week
rejected a petition from 27 residents who argued that the Israel Lands
Authority had discriminated against them by awarding the land to
B’Emuna, even though its policy is to build apartments only for Jews.
Yehuda Zefet,
the judge, accused the residents of “bad faith” in arguing for equality
when they wanted the interests of the local Arab community to take
precedence over the interests of Jews.
Mr
Siksik said the judge had failed to take into account the historical
injustice perpetrated on Ajami’s population. “For six decades the
authorities have not built one new house for the Arab population, and in
fact they have demolished many Arab homes, while building social
housing for Jews.”
Fadi Shabita,
a member of the local Popular Committee for the Defence of Jaffa’s
Lands, said the plots in Ajami being sold by the government originally
belonged to Palestinian families, some of whom were still in the
district but had been forced to rent their properties from the state.
“The
land was forcibly nationalised many years ago and the local owners were
dispossessed,” he said. “Now the same land is being privatised, but
Ajami’s residents are being ignored in the development plans.
“For
the settlers, the lesson of the disengagement [from Gaza in 2005] was
that they need to begin a dialogue with Jews inside Israel to persuade
them that a settlement in the West Bank is no less legitimate than one
in Jaffa.”
B’Emuna told
Israel National News, a settler website, that it was developing
Jewish-only homes in several of the half dozen “mixed cities” in Israel
to stem the flow of Jewish residents leaving because of poverty and
falling property values caused by the presence of an Arab population.
B’Emuna has said it is looking to buy more land in Jaffa.
A
short distance from the olive grove that is about to be developed is
the Jewish seminary established last year. An Israeli flag is draped
from the front of the building and stars of David adorn the gate at its
entrance.
The
manager, Ariel Elimelech, who was overseeing two dozen young men on
Sunday as they pored over the Torah, said he commuted daily to Ajami
from his home in Eli, an illegal settlement deep in the West Bank south
of the Palestinian city of Nablus.
Mr
Elimelech said he favoured coexistence in Jaffa but added that the
seminary’s goal was to strengthen Jewish identity in the area. “We don’t
call this place Ajami; it’s known as Givat Aliyah,” he said, using a
Hebrew name that refers to the immigration of Jews to Israel.
He
said the students performed a vital service by visiting schools to help
in the education of Jewish children before performing 18 months of
military service.
Kemal Agbaria,
who chairs the Ajami neighbourhood council, said residents would launch
an appeal to the Supreme Court and were planning large-scale
demonstrations to draw attention to their plight.
Ronny Naftaniel is dan wel weg bij het CIDI, maar hij gaat gewoon door, deze keer geholpen door het Parool:
“Het
is bizar om deze generatie inwoners van Tel Aviv de vlucht van circa
twintigduizend Palestijnen uit Jaffa, 68 jaar geleden, aan te wrijven.
Een vlucht die nota bene veroorzaakt werd doordat de Palestijnen zich
gewapenderhand keerden tegen de VN-beslissing zowel een Joodse als een
Palestijnse staat op te richten.”
‘Wij moeten telkens onze eigen geschiedenis en herkomst ontkennen.’
Sami Abou-Shehadeh is 31 jaar, student geschiedenis en hij verzamelt
gegevens over Jaffa en leidt ons rond in het oude havengebied.
Na
ons door het oude Palestijnse Jaffa te hebben geleid, met zijn haven,
vervallen gebouwen, gerenoveerde gebouwen en nieuwbouw voor joodse
yuppen, eten we in een Palestijnse visrestaurant. Jaffa behoorde samen
met Haifa tot de twee belangrijke havens van Palestina. Hoewel Jaffa
door de Verenigde Naties was toegewezen aan de toekomstige Palestijnse
staat werd de hele stad in 1948 etnisch gezuiverd. Van de ongeveer
70.000 Palestijnen bleven er slechts 3.650 achter, die allen in de oude
buurt rond de haven onderdak zochten. Sami Abou-Shehadeh:
‘De
Palestijnen die op de of andere reden wisten te blijven, kwamen tot 1966
onder militair bestuur te staan. Deze buurt werd omheind en de Europese
joden die de huizen van de verdreven Palestijnen in bezit hadden
genomen, noemde het deel waar de Palestijnen woonden dan ook het getto.
Die herkenden dat onmiddellijk. Als je hier nu vraagt naar het getto
word je naar deze buurt verwezen. De etnische zuivering was een immens
traumatische gebeurtenis voor de Palestijnse gemeenschap, die diepe
sporen heeft nagelaten. In 1948 verloren de Palestijnse vluchtelingen
van Jaffa niet alleen de meerderheid en hun gemeenschap, ze verloren ook
hun vaderland en in één klap al hun bezittingen. Een jaar later verloor
ook het handjevol achterblijvers hun bezit. Toen volgde in 1950 de
zogeheten ‘wet van het bezit van afwezigen’ waarbij de staat Israël alle
eigendommen in beslag kon nemen van Palestijnen die naar het buitenland
waren verdreven. Het was simpelweg gelegaliseerde diefstal. Mijn
familie bijvoorbeeld die bezit had in een dorp hier vlakbij werd
gedwongen in het getto te blijven onder militair bewind en mocht niet
vrij reizen. De Israëlische overheid concludeerde vervolgens dat wij
niet op ons land waren en confisqueerde ons bezit. Ik kom uit een
boerenfamilie en een van mijn grootvaders, die spoedig daarna stierf,
geloofde dat de ware genadeklap voor hem niet de Nakba zelf was, de
etnische zuivering, maar het confisqueren van zijn land. Het was voor
het eerst na jaren zwoegen dat hij een eigen boomgaard bezat en die
verloor hij. Hij was volkomen rechteloos en heeft nooit begrepen hoe dat
kon. Mijn grootvader was een gevangene geworden in zijn eigen land, hij
mocht de amandelbomen niet meer zien bloeien, de geur van nat geregende
aarde niet meer opsnuiven, hij kon de vogels niet meer door de lucht
boven zijn land zien vliegen, kon de cicaden niet meer te keer horen
gaan. Hij verloor zijn hele universum, net als de meeste anderen was
zijn hele bestaan verbonden geweest aan de grond, hij leefde ervan, de
aarde gaf hem zin en betekenis, de grond was alles, het was de
werkelijkheid waarin hij geleefd had. Zijn hart brak. Ondertussen begon
in het begin van de jaren vijftig de staat Israel Jaffa te bevolken met
joodse immigranten en de Palestijnse achterblijvers zagen hoe hun bezit
onder de nieuwkomers verdeeld werd zonder dat ze ook maar iets daartegen
konden ondernemen. Volgens mij verklaren deze gebeurtenissen het feit
dat er in de jaren vijftig en zestig zo’n hoog percentage criminaliteit
bestond onder de Palestijnen in Jaffa. De samenleving was totaal
ontwricht geraakt, vooral ook psychologisch. Men had de oorlog in 1948
verloren, vervolgens kon men in 1949 het eigen bezit niet verdedigen, en
tenslotte plaatste de staat de joodse indringers, de vijand, niet
alleen in hun eigen buurt, maar zelfs in hun eigen huis. Ze kregen
joodse nieuwkomers ingekwartierd. U kunt zich voorstellen dat de
overgrote meerderheid van de Arabische mannen met hun oriëntaals gevoel
voor eer een geweldige psychologische dreun kregen. Ze waren niet in
staat geweest hun vaderland te verdedigen, en ook niet hun bezit, en
zelfs niet de huizen waarin ze woonden. Ze waren gebroken en raakten
verslaafd aan de opium of alcohol of gokken. Die generatie is kapot
gemaakt. Maar met de opkomst van de tweede generatie na de Nakba, de
eerste studentengeneratie, begon er een verandering op te treden binnen
de Palestijnse gemeenschap hier. Men werd zich bewust van het feit dat
ook Palestijnen rechten hebben en dat we kunnen bogen op een rijke
geschiedenis. Het probleem waarmee de Palestijnse buurt hier wordt
geconfronteerd is dat sinds 1951 Jaffa onder het gemeentebestuur van Tel
Aviv valt en alle stadsplanners joden uit Tel Aviv zijn. Zij besloten
in de loop van de jaren zestig om het Palestijnse getto van Jaffa te
slopen. De plaatselijke bevolking kreeg geen vergunning meer om hun
huizen te renoveren of om bij te bouwen. Het moest volledig van de kaart
geveegd worden, onzichtbaar worden gemaakt. Er moest een hypermoderne
Rivièra voor in de plaats komen, een soort Côte d’Azur van het Midden
Oosten. En daarmee zouden niet alleen alsnog alle Palestijnen worden
verwijderd, er zou zo ook een definitief einde zijn gekomen aan de
fysieke herinnering aan de Palestijnse historie in Jaffa.
Tussen 1975 en 1985 liet de gemeenteraad van Tel Aviv meer dan 3000
appartementen in de getto slopen. Het puin werd op het strand van Jaffa
gestort om zo meer ruimte te maken voor nieuwbouw. Tien jaar lang werd
daar ook huisvuil en allerlei rotzooi gedumpt. Ik herinner me dat als we
er in de jaren tachtig gingen zwemmen de strandwacht meteen kwam
aanrennen om ons weg te sturen vanwege het glas, het gif, en de ratten.
Op een bepaald moment werd de illegale stortplaats niet meer
geaccepteerd door de locale bewoners en ze begonnen een juridische
procedure. Uiteindelijk besliste het Israëlisch Hoog Gerechtshof in 1986
dat het afgelopen moest zijn met die puinhoop. Het was een van de
voorbeelden dat de plaatselijke Palestijnen mondiger zijn geworden en
niet alles meer over hun kant laten gaan, zoals de eerste generatie
deed. Maar die rechterlijke uitspraak werd al snel vergeten tot er zich
in de jaren negentig ontploffingen voordeden in de vuilnisberg. Toen
besefte de gemeenteraad dat daar niet gebouwd kon worden en kwam er een
einde aan hun Rivièraproject. Nu hebben ze een aangepast plan. De
gemeenteraad van Tel Aviv wil de arme en niet kapitaalkrachtige
Palestijnen uit de buurt langs de kust weg hebben zodat de huizen kunnen
worden gerenoveerd en worden verkocht aan rijke joden, die over de zee
uit willen kijken. De gemeenteraad stelt dat dit niet de opzet is, maar
dat dit nu eenmaal de werking is van de vrije markt. Zo zien we dat de
vrije markt toch dat kan bereiken wat de joodse staat niet kon: het
verdrijven van de laatste Palestijnen uit het getto van Jaffa. Ik las
onlangs in de krant dat één vierkante meter in het noordelijk deel van
deze buurt al 8000 dollar kost. Dus een gewone woning van 200 vierkante
meter kost meer dan anderhalf miljoen dollar en niemand in de
Palestijnse gemeenschap kan zich dit bedrag permitteren, dus vertrekken
ze en worden hun huizen opgekocht door rijke joden. Maar waar moeten ze
naartoe? Het probleem is dat Jaffa is omgeven door joodse plaatsen. En
daar wordt niet voor Palestijnen gebouwd, er staan geen moskeeën of
kerken of scholen voor hen. Men is dus aangewezen op Jaffa. Er is nu dan
ook een buitengewoon groot woningtekort en de financieel zwakke
Palestijnse gemeenschap probeert de krankzinnige prijsontwikkeling te
bestrijden.
In Israël bestaat er geen serieuze competitie tussen
Palestijnse en Israëlische jongeren om de eenvoudige reden dat wij
volkomen gemarginaliseerd zijn. Palestijnen zijn al vanaf het begin van
de joodse natie tweederangs burgers. In Israël beheersen de joden alles,
wij worden vooralsnog getolereerd maar niet geaccepteerd. En wij weten
dat. Van de staat mogen wij onszelf niet zien als Palestijnen, wij
worden Arabische Israëli’s genoemd, en die mogen slechts een
ondergeschikte rol spelen. Wij moeten telkens onze eigen geschiedenis en
herkomst ontkennen. Op Palestijnse scholen in Israël mag er niet over
de Nakba worden gesproken. Het is ons niet toegestaan onszelf als
slachtoffer te beschouwen van de Israëlische etnische zuiveringen, doen
we dat wel dan worden we helemaal beschouwd als een vijfde colonne van
de vijand. De eerste generatie van de Nakba had het wat dat betreft nog
moeilijker, die verdrong de geschiedenis. Zij waren zo getraumatiseerd
dat ze hun persoonlijke ervaringen met niemand wilden delen. Toen ik de
oude mensen over 1948 interviewde, wilde de meerderheid na twee of drie
keer niet meer met mij praten. Ze konden het gewoonweg niet. Samen met
mijn joods-Israelische vriend Ori geef ik rondleidingen in Jaffa. Aan
hem zie ik duidelijk het verschil met ons. Hij is van de derde generatie
joodse immigranten. Zijn grootvader behoorde tot de generatie van de
grondleggers van de staat Israël, zijn vader was een gerespecteerde
rechter en hijzelf doet momenteel zijn doctoraal in filosofie. Ze
behoren tot de elite van dit land. Hij erft zijn familiebezit, zoals
zijn vader dat deed. Maar bij de Palestijnen is die continuïteit
vernietigd. Wij erven niets, omdat we alles verloren hebben. Zelfs de
achtergebleven Palestijnen die na 1948 nog land bezaten in Israël, zagen
hun bezit in de jaren vijftig en zestig geconfisqueerd worden. De
Palestijnse gemeenschap was decennialang kapot geslagen. Palestijnen
konden alleen nog maar voor de joodse economie werken. Bovendien was een
groot deel van de Palestijnse elite gevlucht. Daarnaast worden we op
elk niveau gediscrimineerd, werk, huisvesting, onderwijs. Het gevolg is
dat de Palestijnen geen onderdeel vormen van de Israëlische elite, je
vindt ons nagenoeg niet in de academische wereld, niet in het management
van de economie, niet in de politieke- en zeker niet in de militaire
toplaag. En de elite bepaalt hier alles, zoals overal ter wereld. Wij
bevinden ons in de marge van deze samenleving, al heel lang.
Sinds
de laatste twee decennia beginnen de Palestijnen zich bezig te houden
met wat hun eigen identiteit is binnen Israël. De eerste twee generaties
hadden het bijzonder moeilijk, die waren meer gericht op de vraag:
hebben we morgen nog te eten? Het overleven was het belangrijkste. Maar
de nieuwe generatie bezint zich wel degelijk over hun Palestijnse
identiteit, denkt na over een nationale identiteit waarop ze trots
kunnen zijn. Het probleem is nu niet zozeer meer Israël, als wel de
Palestijnen elders. Oslo dwong de PLO om de Palestijnen in Israël te
behandelen als Israëli’s. Wij vormen geen onderdeel van de
onderhandelingen. Wij staan alleen, op onszelf terug geworpen en dat is
een zeer gecompliceerde en frustrerende situatie voor elke Palestijn die
voor rechtvaardigheid strijdt. Het doodt elke hoop op iets
gemeenschappelijks, een gemeenschappelijke Palestijnse identiteit.
Hoewel men geïsoleerd is, worden de Palestijnen in Israël wel sterk
beïnvloed door wat er in de rest van de Arabische wereld en in Palestina
gebeurt. Wij bezitten geen intellectuele elite die een serieuze
identiteit kan helpen opbouwen voor ons Palestijnse Israëli’s. Wij horen
bij niemand. Beide partijen sluiten ons uit. De Israëlische identiteit
is een gesloten identiteit, die wordt volkomen bepaald door het joods
zijn. Het is ook de reden waarom de eerste en tweede generatie nooit
Israëli’s werden. Nu wordt voor de nieuwe generatie de Palestijnse
identiteit steeds belangrijker. Men heeft een eigen historisch
bewustzijn ontwikkeld, het besef van de Nakba dwingt ons na te denken
over wie we zijn en over wat onze positie moet zijn. Dat maakt je niet
trots, geenszins, maar het maakt je wel bewust van wie je bent, van de
traditie. Volgens mij is er niets om als Palestijn trots op te zijn,
onze geschiedenis is er een van continue mislukkingen, absoluut geen
geschiedenis om mythen op te bouwen. Het was voor mij ook geen reden om
geschiedenis te studeren. Ik studeer geschiedenis omdat ik ervan hou en
omdat ik van Jaffa hou. Overigens zal het straks zeer moeilijk voor mij
zijn om een baan te vinden waarbij ik onderzoek kan verrichten. Er zijn
maar weinig universiteiten hier voor ons Palestijnen waar we aan de slag
kunnen. Bovendien zal ik moeten concurreren met Israëli’s die zijn
afgestudeerd aan de beste Amerikaanse universiteiten, zoals Princeton,
Yale en Harvard. Wat ik het liefst zou willen doen is het lesgeven op
een Palestijnse middelbare school. Ik heb een jaar lang les gegeven op
het Terra Santa College in Bethlehem, maar de rector van de school hield
niet erg van de inhoud van mijn lessen. Hij vond mijn informatie
gevaarlijk. En vergeet niet, alle schoolhoofden in Israël moeten eerst
goedgekeurd worden door de veiligheidsdienst en voelen dus altijd de
adem in hun nek van de zionistische overheid.’ De positie van Sami is
illustrerend voor de positie van alle Palestijnse Israëli’s: hij kan
niet voor- noch achteruit, het is alsof hij door een niemandsland
zwerft, op zoek naar zijn volk om zichzelf te vinden.
Voor meer berichten over/met Palestijnen, Gazastrook, West Bank, Israël en/of Tel Aviv (een eerder bericht over deze stedenband), klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
Het is SGP blokhoofd Dijkgraaf nu echt volledig in de uiterst domme bol geslagen. De zogenaamde christen is in Israel met vakantie (een mooie combinatie met werkbezoek, zodat e.e.a. aftrekbaar is???) en vanaf daar nam hij contact op met de media. Dijkgraaf heeft een ‘mooi’ voorstel: het Nederlandse leger moet gaan samenwerken met het Israëlische leger. Waarom vraagt u zich af? Nederland kan van het Israëlische leger leren, hoe te handelen in ‘complexe situaties…..’, aldus de zakkenwasser. ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! U weet wel: een jongen gooit een steen, waarop je hem meteen met scherp afschiet! Ook hier is sprake van een ‘win win situatie’ (bweh): kunnen de Nederlandse militairen lekker oefenen op echte mensen, i.p.v. schietschijven!! Bovendien kunnen ze dan nog beter oefenen op inzet in steden, om daar politietaken uit te oefenen, waar hier intussen meer en meer politici voor pleiten…..
Godallemachtig wat een idioot die Dijkgraaf!
Voor meer berichten met Dijkgraaf en/of SGP, klik op het betreffende label, onder dit bericht. Voor meer berichten over de zwaar ongelijke strijd tussen de Israëliërs en de Palestijnen, klik op het label Israël, Palestijnen, Gazastrook, West bank en/of bloedbad.
Voor berichten over militaire inzet op eigen burgers, klik op ‘politie en leger’, AIVD en/of MIVD (de AIVD wordt ook door een militair geleid!!!).
De berichtgeving van de NOS op Radio1 afgelopen zaterdag was weer kloten van de bok. In het nieuws van 9.00 u. werd na een ‘uiterst belangrijke bericht’, over de politie-acties gemeld, dat de aanslag door Joodse kolonisten* op een huis van een Palestijns gezin, een tweede slachtoffer heeft geëist. De vader van het gezin was overleden aan zijn verwondingen, die hij bij die aanval opliep, een aanval waarbij een 18 maanden oud kind om het leven kwam. Kijk als het hier een 2,5 jaar oud Israëlisch kind betrof, was er uiteraard gemeld, dat er een baby van 2,5 jaar was omgekomen…….. Er werd meteen even gemeld, dat de Israëlische premier Netanyahu dit een terreur daad had genoemd, uiteraard zonder de toevoeging, dat het beleid van Netanyahu juist de Joodse fascisten tot hun gruweldaden aanzet……… Uiteraard is er ‘geen spoor van de daders’, hoewel de Israëlische (Joodse) top van de politie weet uit welke nederzetting de daders komen….. Deze daders worden niet gepakt, tenzij de VS dat eist……….
Waarschijnlijk vond de NOS nieuwsredactie dit toch wel een erg anti-Joods bericht en daarom werd er even later gemeld (en in latere nieuwsberichten, direct na dit bericht), dat de vrouw van oud-burgemeester en politiek volksverlakker PvdA kloot Cohen was overleden…… Heel erg allemaal, maar sinds wanneer worden ook de partners van politici, bij overlijden, genoemd in nieuwsberichten…..?????
Dus mocht u zich druk maken om dat Palestijns gezin, denk dan maar aan het leed van Cohen, een eersteklas mens, dus veel erger, ja toch?????
* De NOS meldde zowaar de Joodse kolonisten (u weet wel ordinaire fascisten) als dader, dat viel me 100% mee………
Voor meer berichten over de Israëlische apartheidspolitiek t.o.v. de Palestijnen en het geweld tegen die Palestijnen, klik op het label Palestijnen, Israël, Netanyahu, VS, West Bank en/of Gazastrook, onder dit bericht. Voor meer berichten aangaande het NOS nieuws, onafhankelijke journalistiek, fascisme en/of propaganda, klik op het desbetreffende bericht.
Eén van BNR’s oliebollen, dit keer (alweer) de volvette Hammelburg, hij was gisteren weer eens met zijn ‘scherpe analyses’ (ha! ha! ha! ha!) te horen op die zender (12.23 u.). Onderwerp de moord op een Palestijnse baby en de toestand rond de Tempelberg in Jeruzalem. Hammelburg legde het geheel op de volgende manier uit: niet moslims hebben een pasje nodig, om het deel van de Tempelberg te bezoeken, waar o.a. de Al-Aqsamoskee staat. Die pasjes worden afgegeven door de Faqf (?), een organisatie van Palestijnen en Jordaniërs, die de orde bewaren op de Tempelberg. Een aantal fundamentalistische Israëliërs (dat kunnen zowel Joden als Palestijnen zijn, in dit geval Joodse Israëliërs, maar dat noemde Hammelburg niet……) heeft lak aan die regel en bezochten dat deel van de Tempelberg, zonder pas. Palestijnse jongeren werden daar zo pissig over, dat ze met molotovcocktails gingen gooien, aldus Hammelburg…… Uit andere bron het volgende: na een incident, waarbij een aantal Joodse bezoekers zonder pas de Tempelberg op gingen, bestookten Palestijnse jongeren de politie met stenen en vuurwerk. Zoals u kon lezen: Hammelburg sprak over het gooien met molotovcocktails door die Palestijnse jongeren…….
Op de een of andere manier hangt volgens Hammelburg alles samen en zo zou het voorgaande ten grondslag liggen aan het geweld plegen tegen Palestijnen in bezette gebieden. Hammelburg zei: “Laten we maar zeggen, een heel fundamentalistische groep onder de Israëlische orthodoxy heeft aanvallen gedaan in bezet gebied gedaan op Palestijnen, waarbij een kind omkwam, dat is ongebruikelijk en dat gebeurt niet alle dagen” (vorig jaar door Joods-Israëlisch geweld in de Gazastrook ‘maar wat’ meer dan 500 vermoorde Palestijnse kinderen….). Volgens Hammelburg zeggen Israëliërs dat hun fanatici zich onderscheiden van andere, daar ze geen geweld gebruiken…… ha! ha! ha! ha! ha! ha! Ik weet niet precies, hoeveel incidenten er zijn geweest vorig jaar, waarbij Joodse bewoners van (illegale) nederzettingen geweld hebben gebruikt tegen Palestijnen in (illegaal) bezette gebieden, maar dat zijn er minstens 20, waarbij enkele Palestijnse doden te betreuren vielen Dus de molotovcocktail, die in het huis van het Palestijns gezin werd gegooid, was een reactie op de eerdere ‘fantasie-molotovcocktails’ op de Tempelberg…..
Voorts wist deze modderende ‘deskundige’ te melden, dat Abbas* een verklaring wil van de Arabische Liga, voor de vreselijke moord op die Palestijnse baby en al het andere geweld, dat de fundamentalisten uit de illegale Israëlische nederzettingen, zijn volk aandoen. Dat zal niet zorgen voor slapeloze nachten bij de Israëlische regering, aldus Hammelburg…… Hoewel hij meteen opmerkte, dat Israël blij is met de constructieve medewerking van een groot deel van de Arabische Liga, in het bestrijden van IS (= ISIS)……… ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! Oh, dus het bombarderen van de Houthi’s, door Saoedi-Arabië, de Golfstaten, Egypte en Marokko, in Jemen is goed in de strijd tegen IS?????!!! Terwijl die Houthi’s samen met de Koerden, de enige strijders zijn, die successen boeken tegen IS (en Al Qaida)….. Die Koerden worden, met dezelfde instemming van het westen voor dit bombarderen in Jemen, door ‘onze’ NAVO bondgenoot Turkije gebombardeerd in Irak en Syrie……..** Nee uiterst ‘constructief’ allemaal!! Jezus wat een zot!!!
* Abbas, leider van de PLO, die volgens Hammelburg al sinds 2006 aan de macht is, zonder daarvoor de democratische regels, als verkiezingen in acht te nemen……. Alweer een ‘kleine flater’ van Hammelburg, immers er waren in 2012 nog verkiezingen. Verkiezingen die n.b. hebben gezorgd voor twee grote bloedbaden (de laatste nog geen jaar geleden) in de Gazastrook, aangericht door Israël , daar Israël en de rest van het westen, de winnaar Hamas niet erkenden……….
Voor meer berichten over Israël, Palestijnen, PLO, Hamas, Gazastrook, West Bank, terreur, Tempelberg, Jeruzalem, ISIS, Arabische Liga, Jemen, Houthi, Al Qaida en/of Bernard Hammelburg, klik op het desbetreffende label, onder dit bericht.
Gisteren in het BBC World Service nieuws (radio) van 1.30 u. het bericht, dat er op zaterdag een demonstratie door Joodse- en Palestijnse Israëliërs werd gehouden tegen het geweld van Joodse pioniers (fascisten uit illegale nederzettingen) op Palestijnse mensen, de dag daarvoor. Volgens de nieuwslezer (dus de redactie), was e.e.a. het gevolg van geweld door een paar van die ‘settlers’ (pioniers) tegen een Palestijns gezin (het werpen van een molotovcocktail in het huis van dat Palestijns gezin), waarbij een ‘jonge Palestijn‘ om het leven kwam…… Het ging godgloeiendegodverdomme om een baby van 18 maanden!!!
Blijkbaar was dat te aanstootgevend om te noemen, ja voor je het weet, heb je woedende moslims en mensenrechtenactivisten op straat, ja toch…..????!!!
Als het om een Joods-Israëlisch kind van 3 jaar zou zijn gegaan, had men het alsnog over een baby gehad, dat is zeker!!!
Stan van Houcke plaatste vandaag een bericht over de NRC, die had gemeld, dat het huis in brand was gestoken door Israëliërs, i.p.v. Joodse-Israëliërs, er zijn tenslotte ook Palestijnse Israëliërs, hoewel die door Israël consequent (Israëlische-) arabieren worden genoemd…..
Voor meer berichten over de totaal ongelijke strijd van de Israëliërs tegen de Palestijnen, klik op het label: Palestijnen, nederzettingen, Israël, Gazastrook, West Bank, terreur, bloedbad en/of VN resolutie, onder dit bericht.
Hier een bericht, dat ik in het geheel overnam van het blog van Stan van Houcke, verder commentaar van mij overbodig, mocht u de tekst te veel van het goede vinden, bekijk dan a.u.b. minstens de documantaire:
Nederland
lijdt nog altijd aan het collectief schuldgevoel na WO2; media denken
wel tien keer na voordat ze Israëlisch terreur durven te benoemen. Ze
zijn nog altijd geneigd om te spreken van een ‘conflict’, anderen durven
zelfs het woord ‘oorlog’ in de mond te nemen terwijl steeds
zichtbaarder wordt (met dank social media) dat het kolonisatieproject
uitgelopen is tot een ramp.
Onze Belgische zuiderburen zonden donderdag 10 juli een documentaire uit
waarin duidelijk wordt hoe duizenden Palestijnse kinderen systematisch
worden onderworpen aan mishandelingen, arrestaties, martelingen en
collaboraties.
Laatste herhaling: Zondag 13 juli om 17u42 op Canvas
Procentueel werden er drie keer meer joden gedeporteerd uit Nederland dan uit Frankrijk en twee keer zoveel als uit Belgie. De collaboratie verklaart in hoge mate ook waarom het Nederlandse volk zolang collaboreerde met het zionistisch regime, en de Nederlandse regering dit nog steeds doet.75 procent van de joodse Nederlanders werd vermoord met steun van Nederlandse autoriteiten en andere collaborateurs.
In een massamaatschappij gebruikt elke politicus de massamedia om de massa te bereiken, dat spreekt voor zich. Ik benadruk dit nog eens om de reactie te verklaren van vicepremier Lodewijk Asscher nadat ‘ambtenaar en PvdA-lid Haifi’ had getweet dat ‘ISIS niets met Islam te maken [heeft]. Is vooropgezet plan van zionisten om islam zwart te maken,’ en Asscher liet weten dat: ‘Mijn maag [om]keerde toen ik het hoorde.’ Het beschuldigen van de zogeheten ‘Joodse staat’ staat bij het establishment in de polder gelijk aan vloeken in de kerk. Enkele jaren voor zijn dood merkte Jan Blokker terecht op:
Na de Tweede Wereldoorlog is het jodendom in de christelijke wereld vrijwel heilig verklaard en geen volk dat in die processie zo hard vooroploopt als de Nederlanders.
Dit is een doorslaggevend feit in een klein land vol opportunisten, waar — zodra het om het eigen hachje gaat — de macht blindelings wordt gehoorzaamd. Blokker dienaangaande:
In de Nederlandse geschiedenis is onverschilligheid doorgaans de vriendelijkste houding ten opzichte van joden geweest. Nederlanders hebben altijd precies geweten wie van hun buren een jood was en op elk gewenst moment kon die wetenschap consequenties krijgen: het verraden van joden voor ‘kopgeld’ tijdens de Duitse bezetting is daar maar één vorm van.
Die collaboratie-mentaliteit is diep verankerd in de Nederlandse geest, vandaar dat er procentueel uit Nederland aanzienlijk veel meer joden werden afgevoerd naar de vernietigingskampen dan uit vergelijkbare West-Europese landen als België en Frankrijk. Maar die collaboratie-drift strekte zich uit tot ook de joodse Nederlanders zelf. Zo is bekend dat Lodewijk ‘Asscher uit een Joodse familie [komt] van juristen en diamantairs uit de Amsterdamse wijk De Pijp. Zijn overgrootvader Abraham Asscher was een van de voorzitters van de Joodsche Raad.’
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lodewijk_Asscher
De feiten over de Joodse Raad, zoals ook Lodewijk Asscher ze kent:
Op donderdag 13 februari 1941
vond ten huize van Abraham Asscher de constituerende vergadering plaats.
Onmiddellijk daarna zonden beide voorzitters Beauftragter Böhmcker de
lijst met namen van personen die het bestuur vormden van de Joodse Raad
(voornamelijk notabelen):
Er is na de oorlog veel kritiek
geweest op de Joodse Raad. Volgens critici heeft de raad het de nazi’s
alleen maar makkelijker gemaakt. Grotere tegenwerking en meer zand in de
organisatorische molen in plaats van collaboratie hadden misschien veel
levens kunnen redden. Anderzijds wordt gesteld dat het geen zin zou
hebben gehad als Asscher, Cohen of enige andere betrokkene geweigerd had
om in de Joodse Raad zitting te nemen. De ervaring met de Joodse raden
in Polen en Rusland heeft bewezen dat het niet accepteren van de
opdracht, vluchten of zelfmoord plegen door voorzitters en leden geen
verandering in de situatie bracht; er werden door de Duitsers altijd en
meteen (gedwongen) plaatsvervangers gevonden. Ook hebben zij voorzitters
van Joodse Raden en leden die niet serviel genoeg waren constant
gewisseld. Het is dus maar de vraag of andere voorzitters (of leden) het
beter zouden hebben gedaan.
De Joodse Ereraad oordeelde:
‘dat de voorzitters van de Joodsche Raad gefaald hebben in een wereld,
die zelf in gebreke is gebleven.’ Aan het eind spreekt deze ereraad als zijn mening uit:
•dat
het laakbaar is geweest, de opdracht tot vorming van een ‘Amsterdamse
Jodenraad’ en het voorzitterschap van deze raad (wat
verantwoordelijkheid jegens de Duitsers medebracht) uit handen van de
Duitsers te hebben aanvaard;
•dat
het laakbaar is geweest, het Joodse Weekblad te blijven uitgeven, toen
eenmaal bleek, dat het de Duitsers van meer nut dan de Joden moest zijn,
waarbij de Ereraad tevens herinnert aan zijn afkeurend oordeel over een
aantal berichten, die hiervoor zijn genoemd;
•dat het laakbaar is geweest, medewerking te verlenen aan een aantal anti-Joodse maatregelen, zoals het uitgeven van de Jodenster en het verzenden van bevelen om naar Westerbork te vertrekken;
•dat
de wijze, waarop de voorzitters de weigerachtigen tot het geven van de
bijdrage tot de eerste heffing aanschreven, laakbaar is geweest;
•dat
de medewerking, verleend bij de selectie voor deportatie, in het
bijzonder de medewerking in mei 1943, zeer laakbaar is geweest.
Abraham Asscher wees het vonnis van de hand, hij sneed alle banden met de Joodse gemeenschap door.
Op 6 november 1947 werden Cohen
en Asscher op last van N.J.C. Sikkel, procureur-fiscaal van het
Bijzonder Gerechtshof te Amsterdam, gearresteerd en opgesloten in het
Huis van Bewaring aldaar, wegens medewerking aan de vijand waardoor de
Joodse deportatie in belangrijke mate zou zijn vergemakkelijkt. Na een
maand werden ze in afwachting van een eventuele berechting voorlopig
vrijgelaten. In 1951 werd van strafvervolging van Cohen afgezien
(Asscher was in 1950 overleden) op gronden aan het algemeen belang
ontleend.
Gezien Abraham Asscher’s reactie op de naoorlogse publieke veroordeling van de ‘zeer laakbare… medewerking, verleend bij de selectie voor deportatie, in het bijzonder de medewerking in mei 1943,’ kan het niet anders dan dat ‘het vonnis’ van de eigen joodse gemeenschap een
psychisch trauma heeft achtergelaten bij de familie Asscher, een open
wond die maar niet genezen wil, om de simpele reden dat de geschiedenis
een voldongen feit is. Een trauma, zeker nadat in de loop van de jaren
zestig algemeen duidelijk werd hoe erg de joodse Nederlanders hadden
geleden. Dit moet een onuitwisbaar stempel op het bewustzijn van
Lodewijk Asscher hebben gedrukt, net zoals dit bij NSB-kinderen
heeft gedaan. Het verklaart zijn hypergevoelige reacties zodra hij ook
maar vermoedt dat iets antisemitisch kan worden uitgelegd. Het verklaart
ook het feit dat hij geen kritiek op Israel kan verdragen en waarom hij
als minister van Werkgelegenheid, die overigens er niet in slaagt werk
te creëren, zich onmiddellijk bemoeit met ‘joodse zaken,’ die niets te
maken hebben met zijn vakgebied. Hij stelt zich roomser dan de paus op,
plus royaliste que le roi, of anders gezegd: zionistischer dan de Joodse
burgers in Israel die felle kritiek uiten op het zionistisch fascisme
van hun staat. Zijn ‘maag keerde om,’ wat dus een fysieke reactie
is, een merkwaardig fenomeen voor een politicus die zelf geen enkele
moeite heeft met het feit dat de Israelische marine met onderzeeboten,
uitgerust met nucleaire wapens, deelneemt aan NAVO-oefeningen en
voor de kust van Iran varen, een politicus die het doodnormaal vindt dat
Nederland en de Europese Unie, in haar geheel, weigert het Associatieverdrag met Israel op te schorten zolang de zogeheten ‘Joodse staat’ de mensenrechten en het internationaal recht massaal blijft schenden. Geen enkele fysieke reactie
levert dit bij hem op. Dat kan ook niet, gezien zijn eigen geschiedenis
en zijn eigen handelen. Hij kan zich alleen identificeren met het
zionistisch extremisme van Israel,
en kennelijk niet met de meer dan 500 Palestijnse kinderen die onlangs
door Israel zijn vermoord. Gezien het feit het Nederlandse kabinet geen
stappen onderneemt tegen Israel, kunnen we er vanuit gaan dat ook
vicepremier Asscher het bovendien acceptabel vindt dat het zionistisch
regime bewust oorlogsmisdaden pleegt, zoals ondermeer blijkt uit de volgende verklaring van de Israelische commandant Gadi Eisenkot, GOC Northern Command, die het volgende heeft opgemerkt.
‘What happened in the Beirut suburb of Dahiya in 2006 will happen in every village from which shots are fired in the direction of Israel,’ Eisenkot said to journalists from Yedioth Ahronoth. ‘We will wield disproportionate power against every village from which shots are fired on Israel, and cause immense damage and destruction. From our perspective, these are military bases. This isn’t a suggestion. This is a plan that has already been authorized.’
Source: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1027755.html
En eveneens de volgende schendingen
van het internationaal recht leiden er niet toe dat Lodewijk Asscher en
zijn kabinet stappen ondernemen tegen Israel.
Revealed: the Palestinian children killed by Israeli forces
MORE CHILDREN THAN PALESTINIAN
FIGHTERS ARE BEING KILLED IN ISRAEL’S OFFENSIVE ON GAZA, ACCORDING TO
THE UN. SHOWN HERE ARE THE NAME, AGE, AND SEX OF 132 OF THOSE CHILDREN,
RECORDED BY THE AL MEZAN CENTRE FOR HUMAN RIGHTS.
Fighting in Khuza’a Shows Grave Dangers to Families Seeking Safety
AUGUST 4, 2014SON, MIDDLE EAST AND NORTH AFRICA DIRECTOR
(Gaza) – Israeli forces
in the southern Gaza town of Khuza’a fired on and killed civilians in
apparent violation of the laws of war in several incidents between July
23 and 25, 2014. Deliberate attacks on civilians who are not
participating in the fighting are war crimes.
Operation Protective Edge has
not officially ended, but the IDF’s Technological and Logistics
Directorate (known as Atal in Hebrew) has released a number of figures
it collected throughout the month-long conflict.
Some of the numbers published
reveal what many in the IDF already knew, and one senior officer echoed
on Thursday: ‘It was basically a preview of what will happen in the next
war with Lebanon, where we will have 80 Shuja’ias (buurten svh)and a significant hit on the economy.’
Dat een vicepremier persoonlijke
frustraties zijn politieke handelingen laat bepalen, is ronduit
verwerpelijk. Waar staan hij en zijn PVDA eigenlijk voor? En waar staat
de mainstream polderpers voor?
Israeli forces have killed scores of Palestinian civilians in
attacks targeting houses full of families which in some cases have
amounted to war crimes, Amnesty International has disclosed in a new report on the latest Israeli operation in the Gaza Strip.
Families under the Rubble: Israeli attacks on inhabited homes details
eight cases where residential family homes in Gaza were attacked by
Israeli forces without warning during Operation Protective Edge in July
and August 2014, causing the deaths of at least 104 civilians including
62 children. The report reveals a pattern of frequent Israeli attacks
using large aerial bombs to level civilian homes, sometimes killing
entire families.
“Israeli forces have brazenly flouted the laws of war by carrying
out a series of attacks on civilian homes, displaying callous
indifference to the carnage caused,” said Philip Luther, Director of the
Middle East and North Africa Programme at Amnesty International.
“The report exposes a pattern of attacks on civilian homes by
Israeli forces which have shown a shocking disregard for the lives of
Palestinian civilians, who were given no warning and had no chance to
flee.”
The report contains numerous accounts from survivors who describe
the horror of frantically digging through the rubble and dust of their
destroyed homes in search of the bodies of children and loved ones.
In several of the cases documented in the report, possible
military targets were identified by Amnesty International. However the
devastation to civilian lives and property caused in all cases was
clearly disproportionate to the military advantages gained by launching
the attacks.
“Even if a fighter had been present in one of these residential
homes, it would not absolve Israel of its obligation to take every
feasible precaution to protect the lives of civilians caught up in the
fighting. The repeated, disproportionate attacks on homes indicate that
Israel’s current military tactics are deeply flawed and fundamentally at
odds with the principles of international humanitarian law,” said
Philip Luther.
In the single deadliest attack documented in the report, 36
members of four families including 18 children were killed when the
three-storey al-Dali building, was struck. Israel has not announced why
the building was targeted, but Amnesty International has identified
possible military targets within the building.
The second deadliest attack appears to have targeted a member of
the al-Qassam Brigades, Hamas’ armed wing, who was outside the Abu Jame’
family home. The house was completely levelled killing 25 civilians
including 19 children. Regardless of the intended targets, both of these
attacks constitute grossly disproportionate attacks and under
international law, they should have been cancelled or postponed as soon
as it was evident that so many civilians were present in the house.
Israeli officials have failed to give any justification for
carrying out these attacks. In some of the cases in this report Amnesty
International has not been able to identify any possible military
target. In those cases it appears that the attacks directly and
deliberately targeted civilians or civilian objects, which would
constitute war crimes.
In all of the cases researched by Amnesty International no prior
warning was given to residents of the homes which were attacked. If it
had been given, excessive loss of civilian lives could clearly have been
avoided.
“It is tragic to think that these civilian deaths could have been
prevented. The onus is on Israeli officials to explain why they chose to
deliberately flatten entire homes full of civilians, when they had a
clear legal obligation to minimize harm to civilians and the means of
doing so,” said Philip Luther.
The report highlights the catastrophic consequences of Israel’s
attacks on homes, which have shattered the lives of entire families.
Some of the homes attacked were overflowing with relatives who had fled
other areas of Gaza in search of safety.
Survivors of an attack on the al-Hallaq family home described
horrifying scenes of strewn body parts amid the dust and chaos after
three missiles struck the house.
Khalil Abed Hassan Ammar, a doctor with the Palestinian Medical
Council and a resident in the building said: “It was terrifying we
couldn’t save anyone…. All of the kids were burnt, I couldn’t tell which
were mine and which were the neighbours’…We carried whoever we were
able to the ambulance… I only recognized Ibrahim my eldest child, when I
saw the shoes he was wearing…I had bought them for him two days
before.”
Ayman Haniyeh, one of the neighbours, described the trauma of trying to search for survivors:
“All I can remember are the bits and pieces I saw of bodies,
teeth, head, arms, insides, everything scattered and spread,” he said.
One survivor of the same attack described hugging a bag full of the
“shreds” of her son’s body.
Israel has so far failed to even acknowledge any of the attacks
detailed in the report and has not responded to Amnesty International’s
requests for explanations of why each of these attacks took place.
At least 18,000 homes were destroyed or rendered uninhabitable
during the conflict. More than 1,500 Palestinian civilians including 519
children were killed in Israeli attacks carried out during the latest
Gaza conflict. Palestinian armed groups also committed war crimes,
firing thousands of indiscriminate rockets into Israel killing six
civilians including one child.
“What is crucial now is that there is accountability for any
violations of international humanitarian law that have been committed.
The Israeli authorities must provide answers. The international
community must take urgent steps to end the perpetual cycle of serious
violations and complete impunity,” said Philip Luther.
Given the failure of Israeli and Palestinian authorities to
independently and impartially investigate allegations of war crimes, it
is imperative that the international community support the involvement
of the International Criminal Court (ICC).
Amnesty International is renewing its calls on Israel and the
Palestinian authorities to accede to the Rome Statute and grant the ICC
the authority to investigate crimes committed in Israel and the Occupied
Palestinian Territories (OPT). The organization is also calling for the
UN Security Council to refer the situation in Israel and the OPT to the
ICC so that the prosecutor can investigate allegations of crimes under
international law by all parties.
Israel has continued to deny access to Gaza for international
human rights organizations including Amnesty International and the
organization has been forced to conduct its research for this report
remotely, supported by two fieldworkers based in Gaza. Israel has also
announced that it will not co-operate with the Commission of Inquiry
established by the UN Human Rights Council.
“Failing to allow independent human rights monitors into Gaza
smacks of a deliberately orchestrated attempt to cover up violations or
hide from international scrutiny. Israel must cooperate fully with the
UN Commission of Inquiry and grant international human rights
organizations such as Amnesty International immediate access to Gaza to
prove its commitment to human rights,” said Philip Luther.
Voor meer berichten op dit blog over de hopeloze situatie van de Palestijnen, klik op het label: Jodenvervolging, WOII, collaboratie, Palestijnen, Gazastrook, West Bank, Israël, Asscher, Arafat, Hamas, Hajo Meijer, Een Ander Joods Geluid, en/of bloedbad, onder dit bericht.
Hoorde gistermorgen na 11.30 u. op BBC World Service vertellen over een documentaire, die binnenkort uitkomt, had helaas niet opgelet van wie en waar, daar ik eerst maar half luisterde. Ik werd opmerkzaam, toen ik de vertaling hoorde over wat een geëmotioneerd Palestijns meisje vertelde. Zij had haar vader verloren bij een Israëlisch bombardement op de flat waar zij woonde in de Gazastrook. Ze vond haar vader zwaar gewond op straat en smeekte de in de buurt zijnde ambulance medewerkers haar vader mee te nemen. Die reageerden negatief, daar haar vader volgens hen snel zou sterven, wat dan ook gebeurde…… De moeder ligt nog steeds zwaar gewond in het ziekenhuis en de vraag is of de moeder nog ooit terug zal keren naar huis, een huis dat het meisje met de documentairemaker bezocht, maar waar niets anders te vinden was, dan een grote betonnen puinhoop…….. Tienduizend families hebben nog steeds geen onderkomen, nadat hun huis bij de oorlog van vorig jaar werd verwoest door Israël…..
Daarover gesproken, die ‘oorlog’ was de reden voor het maken van de documentaire, m.n. hoe de kinderen dat aan beide zijden ervaart hebben. Die ‘oorlog’ werd in de aankondiging neergezet, als zou het een oorlog tussen gelijkwaardige partijen zijn, wat het absoluut niet was en is!!! ‘Oorlog’ kan je dan ook beter vervangen door ‘Israëlische terreur op weerloze mensen’, waarbij je de Gazastrook, niet anders kan zien, dan een openlucht gevangenis, waar Israël de zoveelste massamoord beging….
Na het Palestijnse meisje, was het de beurt aan een Israëlisch meisje, deze sprak perfect Engels. Zij woont in de plaats waar de meeste van de veredelde vuurpijlen van de Palestijnen terecht kwamen. Dit meisje had een praatje, dat gezien de vorm niet anders, dan ingestudeerd kon zijn. Bijvoorbeeld de uitlating, dat je huis een plaats is, waar je veilig zou moeten zijn. Ik weet niet meer van wie die uitspraak was, maar dat is al een hele oude….. “We kunnen zo niet doorgaan……” vervolgde het meisje, een kind spreekt niet op die manier over haar eigen situatie… Ongelofelijk en ongeloofwaardig!!!
Geen verhaal van het Israëlische meisje, over verlies en zwaar verdriet, of dat haar huis weg zou zijn gebombardeerd. De verliezen aan Israëlische kant zijn dan ook, net als wat de slagkracht van beide partijen betreft, totaal onvergelijkbaar, meer dan 500 Palestijnse kinderen alleen al, kwamen om bij de Israëlische bombardementen……… Om over de rest van de slachtoffers nog maar te zwijgen. Deze slachtoffers werden door Israël toegeschreven aan Hamas, die hen als menselijk schild zouden hebben gebruikt. Wanneer deze mensen werkelijk als menselijk schild zouden zijn gebruikt, had elk dode Hamas lid, minstens 50 Palestijnse burgers rond zich gehad, op het moment dat deze werd omgebracht door Israël……..
Kortom weer een sterk staaltje westerse, pro-Israël propaganda, misselijkmakend!!!!
Voor meer berichten over het ‘Israëlisch-Palestijns conflict’, klik op de labels Israël, Palestijnen, Palestina, Hamas, en/of Gazastrook, onder dit bericht.
