Pauw&Witteman en goede ‘talkshows’, oftewel praatprogramma’s

De beste (satirische) praatprogramma’s , zijn de programma’s die overeind blijven als je het geluid uitzet. Je kan het soms zelfs zien, zonder dat je de ondertiteling aan hebt staan, zoals bij Pauw&Witteman. Afgelopen maandag bijvoorbeeld, toen Anouk op bezoek was, als je de verschrikkelijke domme lichaamstaal van Pauw ziet, kom je niet meer bij! Als je daar als vrouw op valt, ben je toch echt een heel ‘groot butje!!!’

Jon Stewart is ook zo’n geval, al speelt de satire hier een hoofdrol, als je het geluid uitzet zie je hoe gemaakt het e.e.a. is, zelfs als zijn tekst wel leuk is. Vergelijk dit maar eens met Steven Colbert.

Marc-Robin Visscher, is toch zóóóóó leuheuk…

In de Radio1 kotszomer zit regelmatig het waanzinnige talent Marc-Robin Visscher (alleen van de dubbele voornaam wordt je al schijtziek). Vandaag was hij op bezoek in de ‘polder’, om daar ‘een vorkje te prikken’, hij bedoelde daar aardappels rooien mee, ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! Leuk hè, wat een grapjas!

Aan het eind van deze aankondiging vanmorgen sloot hij af met: ”Power to the pieper”, ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha!

Vuilnisman, mag deze zak ook mee? En van wege deze heel vieze taak, krijgt u van mij een dikke vette bonus!