Tag: recept

De muzikale puinmand van jouw eigen blogdokter P. Pisser, persoonlijk, op zijn fiets door hem bezorgd bij jouw Azijnpisser (hij is nog iets roder dan gisteren en de rook uit zijn hoofd begint al een aardig rookgordijn op straat te vormen, ik vrees dat hij dinsdag naar Amsterdam gaat…..).

Als eerste: Gloria Mundi met ‘The Word Is Out’, een cultband uit de tweede helft van de 70er jaren, waanzinnig mooie uptempo blaasrock, gehuld in dikke psychedelische nevelen. Vervolgens Elvis Costello & The Attractions met ‘Get Happy’, jouw Azijnpisser kocht ooit zijn eerste album, toen dat uitkwam, maar raakte redelijk snel uitgekeken op z’n stem en na 1990 nam ik zelfs zijn albums niet meer op. Dit is wat mij betreft één van z’n mooiste albums. Tegenwoordig is ‘Costello’ een vervelende, over een heel grote ezel getilde lul, maar zoals gezegd, dit is een mooi album! Ook uit de tijd dat Mundi en Costello opkwamen: Echo & The Bunnymen met ‘Porcupine’, schitterende ‘waverock’ met een psychedelische ondergrond. Van iets latere datum Fontana Mix met ‘The Noise Spiral’, alternatieve glasheldere synthesizer pop en daardoor alleen al  psychedelisch, prachtig! Waarom? Dat vraag je je bij de dokter wel vaker af, maar waarom de volgende keus? Heeft iets uit de muziek van Fontana Mix hem op dit spoor gebracht? god mag ‘t weten (en dat doet hij/zij niet, immers: weten vereist ten eerste bestaan), al heeft de dokter de laatste tijd wel iets met dikke vette blues: Morfine met ‘Cure For Pain’, en godvergeten mooi is het, jezus christus! Mooi aansluitend: Wishdom Tooth met ‘Mental Floss’, jezus op een lekke éénwieler, wat is dit sterk! Ook aansluitend en hoofdgerecht: Beck (2013 Beck jaar!) met ‘Mellow Gold’, jezus wat mooi! Opgevrolijkt door alle ongein, tijd  voor Ween met ‘La Cucaracha’, potverdepieleklatsch, is dit goed of is dit goed, allemachtig wat een energie en humor, sjkit’r’nd!!!!

Veel plezier!

Blogdokter P. Pisser, die met de dag, dat het belachelijke middeleeuwse sprookje van de troonsopvolging nadert, roder aanloopt, met zwarte rookpluimen uit mond, neus en oren, heeft toch weer tijd gezien uit een smakelijk, geneeskrachtig recept, een uitgelezen muzikaal gerecht te bereiden.

Voorgerecht: Magma met ‘Live/Hhaï’ waanzinnig mooie, experimentele jazzrock uit lang vervlogen tijden, genieten piepels! We vervolgen deze reis met Changes en hun gelijknamig album, al eerder gepresenteerd in dit blogtheater, maar het is dan ook uiterst geneeskrachtige muziek, strakke jazzrock met hier en daar funk invloeden, meer dan prachtig! Funk? Fresmess on Wax met hun album ‘Phunk not Punk’, met de ondertitel ‘Further Adventures in Quality Dope Beats’. Een mooi album, dat meer met drum and bass te maken heeft, dan met funk, maar een kniesoor, die daar op let. Als je toch funk zegt, kan je bijna niet om George Clinton heen, dus ‘George Clinton & P-Funk All-Stars met ‘Dance Floor Guerillas’, prachtig, maar dat zal voor de kenners geen verrassing zijn! Genoeg funk shit, dus hoofdgerecht van de dag: Animal Collective met ‘Sung Tungs’, inderdaad iets geheel anders, maar godverdomme wat is dit sterk! Tot slot het toetje: Goldfrapp met ‘Supernature’ prachtige elektronica, waarop in het nummer ‘Ooh La La’ glamrock gecombineerd werd met het loopje uit het jaren 60 nummer ‘Spirit in the Sky’ van Norman Greenbaum. Vooruit: http://www.youtube.com/watch?v=uco-2V4ytYQ

Voor het beste resultaat alles geheel afspelen en op ABN!

Veel plezier!

Hier weer een uitgebalanceerd recept van jouw eigen blogdokter P. Pisser, en maak je maar lekker kwaad over alle hypocrisie en de hele oranje kolere hysterie!

Als eerste vandaag: The Rodger Davidson Trio met ‘Bum Dia’, volgens het blad High Life een geweldig album, ok, best aardig, goede muzikanten, maar er ontbreekt toch echt het vuur, dat de muziek net ‘dat’ extra geeft, meestal een psychedelisch tintje. Wel een psychedelische tint: Moby met ‘Wait For Me’, gvd, wat is dit mooi! Hetzelfde geldt voor het album ‘Small Craft On Milk Sea’ van Brian Eno, Jon Hopkins (héééé!) en Luc Abrahams, meer dan volmaakte muziek (hoe dat kan? vraag het de dokter! ha! ha! ha!). Vervolgens Björk met ‘Volta’, elk commentaar is overbodig (dus ook deze woorden  ha! ha!), genieten piepels! Tied veur Japanse muziek: het geweldige verzamel album ‘Kindai Tec (I)’ met namen als Jin Hiyama, Kagura, Silicom, Tagomago, Sonic Balloon e.a. We weten natuurlijk al heel lang, dat Japanners geweldige muziek kunnen maken, maar dit is echt geniaal mooi! Tot slot: Gare Du Nord met ‘Club Gare Du Nord’, zonde dat deze band tegenwoordig ongelofelijke kutmuziek maakt, dit is toch alle jézussen mooi!!! Onbegrijpelijk, van geniaal mooie muziek, naar commerciële bagger……

Veel plezier!

Hier een hartversterker voor anti-monarchisten en/of oranje-haters, zorgvuldig samengesteld door jouw eigen anarchistische blogdokter P. Pisser (al heeft hij een hekel aan de term anarchie, voor de meer dan hysterische gebeurtenis die ons volgende week staat te wachten, maakt hij graag een uitzondering).

Eerste ingrediënt ‘Erik Satie Pianoworks vol. 1B’, door France Clidat, ingegeven door het laatste recept dat de dokter afgaf (Japan: ‘Gentelmen…….’), prachtige rustgevende muziek, die je even alle oranje hysterie rond de troonswisseling laat vergeten. Piano? Florian Ross met het album ‘Eight Ball & White Horse’, schitterende Oostenrijkse jazz, opgenomen tijdens een tournee in Australië. Dan iets geheel anders: Bob Dylan met zijn legendarische album ‘Blonde on Blonde’, wat mij betreft (AP) één van zijn beste albums, na 1975 vond ik hem steeds minder interessant worden, en albums van na die datum bereiken de afspelers in huize Azijnpisser niet meer. Maar jezus wat is dit mooi en glashelder opgenomen! ‘Everybody must get stoned’, misschien dat daardoor de menselijkheid eindelijk terugkeert in ons land….. Vervolgens de absolute godin van de alternatieve muziek op het noordelijk halfrond: Björk met ‘Homogenic’, jezus wat ongelofelijk veelzijdig en wat is dit goed mensen! Eenmaal op het psychedelische pad: 1200 Micrograms met ‘Heroes Of The Imagination’, godsamme wat ‘n energie, elektro van het plnkje, dat nog net boven de hoogste hangt…. ha! ha! ha! Tot slot het machtige psychedelische geluid van The Chemical Brothers met ‘In Dust We Trust’ (Freestyle Dust), wat hier nog te zeggen, anders dan genieten!!!!

Voor het beste resultaat: alles helemaal afspelen en uiteraard op ABN!

Veel plezier!

Hier de regelmatige muzikale puinmand, niet van de EO, maar van jouw eigen blogdokter P. Pisser, die met een vreselijke hikaanval bij de eerste hulp zit, dit n.a.v. alle geouwehoer over het belachelijke koningslied.

Als eerste vandaag: Fotheringay met hun gelijknamige eerste album, geniet van de waanzinnig mooie folkmuziek van de band opgericht door Sandy Denny en natuurlijk van haar geweldige stem, jezus, nog steeds jammer, dat zij zo jong overleed. Over folk, mooie muziek een geweldige teksten gesproken: Joni Mitchel met ‘Don Juans Wreckless Daughter’ met o.a. het schitterende baswerk van Jaco Pastorius. Pastorius die de fretloze bas beroemd maakte, hier nog zo’n bassist Mick Karn, die deel uitmaakte van Japan, met hun album ‘Gentlemen Take Polaroids’. Een klassiek album, godsamme wat zit dit goed in elkaar! (let ook op het uitstekende drumwerk!). Nog een meesterbassist: Brian Gingrich met ‘The White Rim Of Heaven’, jezus op een dove ezel, wat moooooooi!!! Tijd voor iets geheel anders, al zit in deze band ook een basgod, te weten J.J. Burnel, dan weet je ‘t wel: The Stranglers met ‘The Men In Black’, een geniaal mooi album, genieten piepels! Als laatste vandaag Blur (en alweer een heel goede bassist) met ‘The Great Escape’, ondanks de fluitende ‘S’ van Albarn, een geweldig stuk muziek. Hoorde onlangs dat Albarn weer op reis gaat met Blur, de reis schijnt te beginnen met een optreden op het festival van Werchter in België.

Alles helemaal afspelen, op ABN natuurlijk!

Veel plezier!

Blogdokter P. Pisser is door hoogleraar Bogaerts aangemerkt als ‘Loon Woelf’ en daar is hij best trots op! Vandaar weer een positief geneeskrachtig recept van deze solitaire grootheid.

Nina Simone bijt de spits af met het album “House Of The Rising Sun’, één van de vele…., je weet ‘t al: schitterend! Taj Mahal neemt het over met het album ‘Anthology 1966-1971′, een mooi compilatiealbum van deze veelzijdige artiest, met een meer dan volmaakte uitvoering van “Statesboro Blues’, kortom geweldig! Misschien een wat vreemde overstap: Robert Wyatt met ‘Nothing Can Stop Us’, een waanzinnig mooi album uit 1982, met nr. 5 ‘Stalin wasn’t Stalling’, een ‘wat’ naïef nummer over massamoordenaar Stalin en diens strijd tegen die andere massamoordenaar Hitler. Wyatt heeft lang gelooft in het zogenaamde communisme van de Sovjet-Unie, China en Cuba, laten we dat maar zien als het gevolg van een gehersenspoelde gelovige. Al denk ik niet, dat hij in 1982 nog in Stalin geloofde, dit nummer dateert uit WOII, uit 1943 om precies te zijn, de schrijver komt uit de VS en heet Willie Johnson. De muziek is prachtig en er staan zonder meer een aantal prachtige teksten op dit album. Het nummer ‘Guanta La Mera’ op het dit album, deed de dokter denken aan het album ‘The Carnival’ van Wyclef Jean, maar eigenwijs als hij is, staat nu ‘The Ecleftic’ op het recept, en godsamme, wat is dit een prachtig album van deze gigant! Zojuist had ik het al over politieke ideeën van Wyatt, Manu Chau gelooft terecht in een wereld waarin echt de welvaart, gezondheidszorg en voedsel eerlijk worden verdeeld (als dit niet gebeurt, is de mens snel gedoemd onder te gaan, daar is geen komeet voor nodig!). Hier staat zijn album ‘Radio Bemba’ geprogrammeerd, jezus, dit is een super energie zetpil voor je oren, genieten piepels! (en voeten van de vloer!). Jammer dat de muziek van Manu Chau zo weinig variatie kent, waardoor je niet te vaak naar zijn muziek kan luisteren. Hoofdgerecht: de prachtige reggae dub-stab van Dub Syndicate met ‘Strike The Ballance’, wat nog te zeggen, dan geniet, als je alleeen bent op z’n loon woelfs , of met meerderen als het om een roedel loon woelfs gaat, maar geniet met met volle teugen van deze meer dan schitterende muziek (ha! ha! ha!). Dub en rockin’ reggae? of tot slot: Dread Zone met ‘Sound’, potverdeplattepielekens, wat een sterk geneesmiddel!

Alles geheel afspelen en op ABN, voor het beste resultaat!

Veel plezier!

Blogdokter P. Pisser is niet geheel lekker, grote vlekken in het gezicht en rook uit z’n oren; kortom hij ergert zich verschrikkelijk aan de hypocriete tyfuslul Teeven. Al mompelend gaf hij vandaag onderstaand recept af, waarbij de woorden wraak, terminale ziekten, en “de lul moet zelf uitgezet worden”, meerdere malen vielen. Ik vrees dat de dokter morgen weer ergens vast zal zitten in het land…..

Als eerste ingrediënt Spirit met het prachtige compilatiealbum ‘Time Circle’, veel van de nummers klinken nog net zo verfrissend als bij het uitkomen in de 60er, 70er jaren, neem ‘Fresh Garbage’ prachtig! (vooruit: http://www.youtube.com/watch?v=qY-muLUZanc). Je mag het hele album draaien of alleen het eerste deel, zie maar. Zestiger jaren? Love Sculpture met ‘Forms and Feelings’, heftig leuk album met een paar verkrachtingen van klassieke nummers als ‘Sabre Dance’ van  Khachaturian en ‘Ferandole’ van Bizet, jouw jonge Azijnpisser was toen zoals zo velen een gitaargek en Edmunds kan het wel. Heiligschennis, deze vertolkingen? Misschien, maar daardoor wel op het spoor van de klassieke componisten gezet en ik vind de nummers nog steeds leuk, dat geldt niet voor gitarist Dave Edmunds, hij is een vervelende ouwe lul geworden, jammer… (het nummer ‘People People’ overslaan piepels!). Over naar de glamrock met Andi Sex Gang & Mick Ronson (de laatste, een toentertijd gevierd gitarist, speelde vaak met Bowie) met ‘Arco Valley’, een mooi tijdsdocument, zeker niet het beste van Andi Sex Gang, maar sterk genoeg voor dit recept.    Door Met Siouxie & The Banshees met The Scream’, wat mij betreft klassiek, het blijft fabuleus mooi, wat een band en wat een geweldige zangeres! Tot slot: Moloko met ‘I’m not a Doctor’, godsamme wat is dit sterk, jammer dat de band niet meer bestaat, al maakt zangeres Murphy nog steeds waanzinnig goede muziek!!!

Veel plezier!

Blogdokter P. Pisser heeft onder de grootste hoogspanning geprobeerd een uitgebalanceerd recept samen te stellen en dat is ‘m wonderwel geheel gelukt, als staat z’n haar sinds een paar dagen stijl overeind en beweegt hij zich als een gestoorde robot.

Voorgerecht vandaag: Nina Simone met ‘Pastel Blues’ een waanzinnig mooi album van deze veelzijdige godin van de jazzin’ blues. Vooral het nummer ‘Sinnerman’ is van ongekende grootsheid, geniet je scheel! ‘Nice’, zou de figuur zeggen, die in de ‘Fastshow’ jazz artiesten aankondigt. Blues? Dan zeg je al snel Howlin’ Wolf, dus van hem cd 3 van het compilatiealbum ‘Portrait In Blues’. Ik hoef je er vast niet aan te herinneren, dat dit gigantisch mooie, vette blues is, waar de rock nooit ver weg is, schitterend! jouw Azijnpisser vindt overigens het werk van Wolf met bassist Willie Dixon nog steeds het best, dat is te vinden op de eerste 2 cd’s  van dit album. Dan iets niet geheel anders: ‘Crazy Backward Alphabet’, een album van de band, of gelegenheidsformatie met dezelfde naam, de band bestaat uit: Henry Kaiser, John French, Michael Maksymenko en Andy West. Een geweldig album met experimentele boogie’n blues, een eerbetoon aan en geïnspireerd door Captain Beefheart and the Magic Band. Nu wel iets geheel anders (hoewel?): The Residents met ‘Animal Lover’, niet meer zo verrassend als in de eerste decennia van het bestaan van deze band, maar mooi en sterk genoeg voor dit recept, luister en oordeel! (en geniet!). Een vreemd intermezzo (hoe vreemd kan het nog zijn, na het voorafgaande?) is 3D’s met ‘Dust’ (als in ‘Dust Sucker’ van Beefheart), prachtig! De bokkensprongen van dr, Pisser zijn niet meer te volgen: D.A.A.U.  met ‘Life Transmission’, staat als hoofdgerecht geprogrammeerd, maar jezus wat is dit mooi piepels! Tot slot (alweer) Faithless met ‘No Roots’, prachtig natuurlijk en zo komen we aan het eind van deze trip, toch nog een keer langs Nina Simone!

Alles geheel afspelen en op ABN!

Veel plezier!

Hier het regelmatig terugkerend geneeskrachtig recept van jouw eigen blogdokter P. Pisser.

Eerste ingrediënt vandaag: The Visitor met ‘Liquid and Crystalline’, mooie new wave uit Friesland, toentertijd  (80er jaren) ook wel aangeduid ‘Friese bries’ (alt. voor ‘new wave’), sjk’t’r’nd! Het volgende onderdeel is wat problematisch, de dokter bezit een live tape van een optreden van Prince and the Revolution uit 1984, een fabuleus mooi concert van deze rare, geniale snuiter. Mocht je niet over live optredens uit die tijd beschikken, draai dan het dubbelalbum ‘1999’ uit 1982 maar, in het bedoelde concert, speelde hij vooral veel van dit album (en wat nummers van ‘Around the World in a Day’. Funk op top niveau? Wat dacht je van Material met ‘One Down’, maar wel de remix plus bonus (o.a. te vinden op het 3 dubbele album ‘Bill Laswell & Material). Jezus wat is dit nog steeds mooi! Nu we toch in funk-space zitten, de bijzonder prettig gestoorde George Clinton & Parliament-Funkadelic met ‘Live at Montreux 2004’, lekker hè, godsamme wat is dit goed! Waarom? God mag ‘t weten, maar iets in de muziek van Clinton, deed de dokter denken aan Thomas Dolby: ‘Aliens ate my Buick’, een behoorlijk onderschatte artiest, die Dolby, en dit album is echt waanzinnig sterk! Trouwens niet zo vreemd, dat Dolby na Clinton op het menu stond, ook Dolby weet funk wel te waarderen. We gaan er ff tegen aan met Liquid Hips met ‘Static’ witte speed-metal-funk, jezus wat een energie, godallemachtig! Hoofdgerecht en hekkensluiter deze dinsdag: Faithless met ‘The Dance’, potverdekuttefruts wat is dit geneeskrachtige shit!

Voor het beste resultaat, alles afspelen en op ABN!

Genieten piepels!

Blogdokter P. Pisser heeft weer een uitgelezen, geneeskrachtig menu voor jou gebrouwen.

Als eerste deze dag: Ian Dury & The Blockheads met ‘New Boots & Panties’, één van de humoristische, soms kritische, maar altijd goede albums van deze artiest/zanger met zijn band, waarin zijn rechterhand toentertijd gitarist/componist Chaz Jankel. Deel 2 van deze dis: Steel Pulse met ‘Handsworth Revolution’, prachtige reggae uit lang vervlogen tijden, niet op de ‘reli-nummers’ letten, maar geniet en denk daarbij, dat velen in hun jeugd zijn gehersenspoeld met religieus gif. Tijd voor iets geheel anders: het machtige geluid van Brian Briggs met ‘Combat Zone’, en het nummer CZ speciaal voor gemeenten waar het leger oefent op het controleren van burgers. Een mooi album, uitgebracht op on-U Records, met Adrian Sherwood zelf aan de knoppen. Bowie bracht onlangs weer een nieuw album uit, mooie gelegenheid om nog eens aandacht te vragen voor het geweldige album ‘Buddha Of Suburbia’, muziek gemaakt voor de fantastische Britse serie met dezelfde naam. Een waanzinnig mooi album van Bowie, speciaal opgedragen aan de nieuwe fascistische paus Franciscus. Net op tijd voor ‘Pleasure’ van Girls at our Best, vreemde punkrock met humor en een voor die tijd best gewaagd a capella koortje, al komen de refreintjes je op ‘t laatst behoorlijk de strot uit. Nee, neem dan Soft Cell met ‘Non Stop Erotic Cabaret’, het hoofdgerecht voor deze dag, godsamme dit blijft mooi, een echte klassieker van het stel Marc Almond en David Ball! Vervolgens het verzamelalbum ‘Ultra House the LA Connection’ het zou gisteren gemaakt kunnen zijn, maar is toch echt alweer 22 jaar oud, met namen als Love In Life, Adam & Eve, Glen Meadmore en Deep Fry met ‘Loose Nut’ speciaal voor de nieuwe fascistische paus en de laatste woorden op dat album speciaal voor de uitgezakte, disfunctionerende niksnut Opstelten (ha! ha! ha!).

Alles geheel afspelen op ABN!

Veel plezier!