Tag: recept

Hier weer een geneeskrachtig recept van jouw eigen blogdokter, de zwaar doorgeluchte dr. P. Pisser.

David Sylvian start het recept met het prachtig, ingetogen album ‘Secrets Of The Behive’. Een sterk album van deze voormalig zanger van Japan. Om je weer wakker te schudden en de hersenen te prikkelen: Artery met ‘Oceans’ Vreemde mooie muziek, die af en toe wat ontoegankelijk is, beluister dit album en je zult begrijpen, waarom deze band weinig succesvol was, maar genieten zal je zeker! Vervolgens Typhoon & The New Cool Collective, een prachtig ‘Nederlands’ product, met mooie (kritische) teksten, titel: ‘Chocolade’, genieten piepels! Met dank aan zijne doorluchtigheid Lucos Bravos Primeros. Mooi aansluitend het album ‘DMT’ van Kobus & Rico, schitterende ‘woordkunst’ met prachtige muziek! Hierna het album ‘Invaders Must Die’ van The Chemical Brothers, jezus wat een energie, práááááktiéééék!!!! Hoofdgerecht: een beproefd recept, vandaar nogmaals Shaolin Afronauts met ‘Flight Of The Ancients’, luister en geniet, dit is ijzersterk, het wordt de hoogste tijd voor een nieuw album. Hekkensluiter vandaag: Trent Reznor & Atticus Ross met ‘The Girl With The Dragon Tattoo’, de eerste cd, met daarop een mooie cover van het Led Zeppelin nummer ‘Immigrant Song’.

Veel plezier!

Het recept van jouw blogdokter voor het prettig doorkomen van de komende week.

Het eerste onderdeel van het recept is deze keer David Byrne met ‘Grown Backwards’, een van de vele perfecte albums van deze psychopaat, die geniale muziek en teksten kan maken en bovendien van een zeer bijzonder stemgeluid is voorzien. Azijnpisser was aangenaam verrast door het volgende album, dat de dokter heeft genoteerd: ‘Organic Sound’ van het Alexandre Huber Trio, godvergeten mooie jazz met het gebruik van een hemels hammondorgel, prachtig! Nu het toch over een hammondorgel gaat, wat dacht u van Moloko met ‘Live At Brixton’, de bonus cd, bij het compilatiealbum ‘Moloko Catalogue, mooi? mooi? dit is godverdikkie ijzersterk! Tied veur Faithless met ‘The Dance’ het laatst uitgekomen album (?) van deze geweldige band, en het zal geen hond verbazen, dat ook dit album weer van topklasse is. Hoofdgerecht: geïnfecteerde paddenstoelen à la psychedelica (mmmmmm…), dus Infected Mushroom met ‘Army Of Mushrooms’. Zo zie je maar, er komen ook nog mooie dingen van Israëlische inwoners, want dit album is weer van grote elektronische hoogte. Met dank aan zijne doorluchtigheid Lucos Bravos Primeros.

Toet de luxe: Visionetics met ‘X-dimension’, schitterende elektronica, zowel geschikt om nog wat uren door te halen, of op te slapen, genieten piepels!

Voor een juiste werking van dit recept, alles afspelen, op ABN!

Veel plezier en laat je niet afzeiken, door niemand!

Een uitgebalanceerd geneeskrachtig recept, van jouw eigen blogdokter, zijne geëmineerdheid Piet Pisser.

De dokter begint vandaag met het eerste album van The Call, met dezelfde naam, mooie rauwe rock, jammer dat de zanger iets te vaak ‘zingschreeuwt’ (dat moet je kunnen, zoals John Lydon of David Byrne lieten zien). Maar het is alleszins een mooi tijdsdocument en een prettig album om naar te luisteren. Tweede ingrediënt: de vrolijke chaos van Pop’s Cool Love met ‘A Man’, jéééééézus wat is dit goed! Het volgende onderdeel van dit recept: Second Layer met ‘World Of Rubber’, prachtige ‘elektronische punkrock’ uit begin 80er jaren. Dit was de 2e band van Adrian Borland, de latere zanger/gitarist van The Sound, de man van de prachtige kritische teksten, die zich jammergenioeg in 1999 het leven benam. Een heel mooi album, genieten maar! Zijne hoge doorgeluchtheid Lucos Bravos Primos, verraste dokter Pisser met het album ‘The Brick Is In The Air’ van Aux Raus, godallemachtig wat een sterk en schitterend album! Hoofdgerecht: Tom Waits met ‘Mule Variations’, zoals gewoonlijk weer een geniaal mooi album van Waits, voor Kees van der Wilk, die al heel vroeg een fan van de man was en voor Sandra, die de pest heeft aan Waits, ha! ha! ha! Trouwens ook een groot fan is, de zo ongeveer beste cabaretier van Nederland, André Manuel, die zelf ook mooie muziek maakt: de hoogste tijd, dat hij een oudejaarsconference mag doen! Hekkensluiter: cd3 uit de serie ‘The Blues, a musical Journey’ van Martin Scorsese, waarop muziek van o.a. Memphis Slim, Elmore James, Rosco Gordon, Big Mama Thornton, Guitar Slim en J.B. Lenoir. Schitterende muziek uit lang vervlogen tijden (deze serie is ook op dvd uitgebracht, zeker de moeite waard, Canvas zond een paar jaar geleden alle documentaires in deze serie uit, later meer).

Geniet er van mensen, alles volledig draaien op ABN voor het beste resultaat!

Veel plezier!

Het valt te betwijfelen of bovenstaande voor de meesten van ons zal gelden, de ‘tekens’ zijn niet veelbelovend, maar aan jouw blogdokter Pisser zal het niet liggen en hij wenst jullie dan ook het beste voor komend jaar.

De dokter begint vandaag met een therapeutisch ‘muziekje’ van Blondie en het album ‘The Hunter’. Prachtige muziek, rock die destijds werd aangeduid als ‘new wave’, het was dan ook voor die tijd geen gewone rock en wat een sensatie was destijds het eerste Blondie album. Het volgende ingrediënt is Tribe Of Judah met ‘Exit Elvis’ rauwe rock met een speciaal, lekker randje, prachtig! Dan: Wyclef Jean met ‘Carnival vol. II’ (memoires of an immigrant), het zoveelste mooie album van deze geweldige zanger en zijn band (o.a. bijgestaan door Paul Simon), het ene moment vol kritiek en de vinger op de ‘zere VS plek’ leggend, dan weer feest, nooit vervelend piepels! Basement Jaxx neemt het roer met ‘Rooty’ over, geweldige alternatieve en inventieve muziek, één bonk energie. Soms even te gelikt, maar het geheel blijft met veel gemak overeind staan, als een sterk, geneeskrachtig ingrediënt voor dit recept. Hoofdgerecht: Orbital met ‘Wonky’, een geweldig album, dat de hersenen bijna onmiddellijk in de ‘verruimde stand’ zet, genieten dus! Laat je hersenen maar in die stand met de hekkensluiter van deze dag: Brian Eno met ‘Lux’, prachtige ambient van deze geniale geluidslandschappen tovenaar!

Het geneeskrachtig oude jaars recept van jouw eigen blogdokter, zijne cheminentie dokter P. Pisser.

Vandaag start de dokter met het album ‘Parade’ van Prince, uit de tijd, dat de muziek van Prince al wat sleets werd, maar nog net origineel en experimenteel genoeg was, jezus wat mooi! Tweede ingrediënt: The Art Of Noise met ‘In Invisible Silence, prachtige psychedelische elektronica, die nog net zo vers klinkt, als bij het uitbrengen van dit album. Glasheldere productie, superkitsch die zover gaat, dat je alleen nog maar kan concluderen, dat dit prachtig is! Dan iets geheel anders, maar minstens zo geniaal: Frank Zappa met ‘Sheik

Yerbouti’.

                                                  

Een album uit de tijd, dat je nog ongestraft de draak kon steken met de islam, uiterst humoristisch en virtuoos gespeeld, zoals gewoonlijk in het geval van Zappa, prachtig! Het nummer ‘Bobby Brown’ speciaal voor de streekroman-broodschrijver Geert Mak en zijn superwaardeloze boek ‘Reizen zonder John’. Hè Mak, geschiedvervalser, je had jouw flutreis moeten maken met Zappa, deze zou zich om jouw boek alsnog doodgelachen hebben, als hij al niet overleden was, geschiedkundige van de kouwe kont, mafkloot! Trouwens wat een waanzinnig goede bassist op dit album: Patrick O’Hearn. Hoofdingrediënt: Jon Hassel met City: Works Of Fiction, alweer een schitterend album van deze meester computer blazer en zijn toenmalige band met alweer een waanzinnig goede bassist: Daniel Schwartz. Vervolgens Underworld met ‘Toughest In The Infants’, en lezers/luisteraars, is dit gewoon mooi, of is dit fantasticosio mohooiioooooo? Toet van de dag: Fredrik Orrje Trio met ‘102 Green St. N.Y.C.’, mooi jazz, om straks volkomen ontspannen aan de champagne achtige wijnen te beginnen.

Alles geheel afspelen, last van de tyfusherrie van het vuurwerk, zet de bassen zo hoog mogelijk en doe hetzelfde met de volumeknop! (op extra ABN dus).

Veel plezier!

Hier jouw dagelijks geneeskrachtig recept van dokter P. Pisser, waar je je na volledige beluistering op aardbevingsniveau, als herboren zult voelen.

Voorgerecht: The Mothers Of Invention met Absolutely Free, het tweede album van Zappa en zijn band. Nog steeds even sterk als in het jaar dat het uitkwam. Kill Ugly Radio was één van de kreten op dit album, lullig genoeg is de radio er bepaald niet op vooruit gegaan en het nummer ‘Plastic People’, dat over het massa consumisme gaat, is nog meer alom aanwezig in de huidige maatschappij, evenals het aantal ‘plastic mensen’. Manfred Mann’s Earth Band met het eerste gelijknamig album is het 2e ingrediënt, iets jonger dan het Mothers album, niet het beste dat deze band maakte, maar sterk genoeg voor dit recept, geniet van dit mooie tijdsdocument! Tijd voor iets geheel anders: Joe Hell met ‘1’, vette Franse rock (op hier en daar een reggae ritmebed),  met een nog vettere knipoog, prachtigiosiolatidia! Precies op tijd voor The Chemical Brothers met ‘Come With Us’, schitterende psychedelische elektronica, met een trip door de wereld van muziek. Hoofdgerecht: de mooie jazz van Jorge Sylvester met ‘Music Collage’, niet zo’n originele titel, maar wel prachtige jazz, waar zelfs Zappa’s invloed in terug te horen is, sjkitterend! Hekkensluiter de fantastische groep die zich Baked Beans noemde, met hun gelijknamig eerste album, schitterende psychedelische ambient, genieten piepels!

Veel plezier! (zonder achterlijke, zwaar lucht- en milieuvervuilend  vuurwerk, van de tyfusherrie heb je met dit recept op zeker geen last!)

Blogdokter P. Pisser heeft weer een uitgebalanceerd geneeskrachtig recept voor jou samengesteld.

Eerste ingredient: The Nits met ‘New Flat’, één van de laatste albums voordat Robert Jan Stips alle originaliteit uit de muziek van deze, toen nog geweldige, band zoog, hier produceerde hij, samen met The Nits dit album. (Stips ging eerder al volledig plat op de bek met zijn band Super Sister, op het popfestival van Kralingen in 1970). Dit album staat nog steeds als een huis! Johnny G verzorgt het 2e ingrediënt met zijn album ‘G-Beat’, prachtige humoristische reggae/folkrock met lekkere dubs, één bonk plezier! Dat laatste geldt ook voor het album Mojo Nixon &Skid Roper, veel humoristische kritiek, op bijvoorbeeld het geloof met de nummers: ‘Elvis is everywhere’, ‘Rockin’ Religion’ en ‘Jesus at McDonald’s’, speciaal voor alle fundi-christenen. Jezus wat een energie en de lol spat er van af! Om het plezier er nog ff in te houden: The B52’s met ‘Mesopotamia’ met o.a. David Byrne, die ook de productie deed. Jesoekristoe wat een plaat, potverdepielekes! Een tijdlang hoorde je als je de naam David Byrne noemde, vrijwel onmiddellijk de naam Brian Eno, daar deze 2 vaak samenwerkten en werken. Vandaar nog maar eens voor de zojuist genoemde fundi-christenen en alle andere fundis, die verdwaald zijn in het ‘grote donkere bos’, dat deze idioten zelf creëerden (net als de duivel overigens): ‘My Life In The Bush Of Ghosts’ van Brian Eno & David Byrne, maar wel de opnieuw gemixte versie met de schitterend toegevoegde bonus. Breton verzorgt het hoofdingrediënt met ‘Others Peoples Problems’, volgens mij al de 3e keer, dat Pisser dit opvoert, maar goed, het is dan ook een heel bijzonder, energiek en mooi album. Als één na  laatste gerecht het 2e album uit de trilogie ‘Adventures Beyond The Ultra World’ van The Orb, in één woord overweldigend! Hekkensluiter, de dokter voerde ‘m net al op, Brian Eno met ‘Lux’ het tot nu toe laatste album van deze grote geluidstovenaar, ambient van het allerhoogste niveau, skitterend! Met dank aan zijn verhoogde doorgeluchtheid Lucos Bravos Primeros.

Alles geheel afspelen op ABN, voor het beste resultaat!

Veel plezier!

Hier jouw dagelijkse portie geneeskrachtig geestelijk voer, zorgvuldig samengesteld door jouw eigen blogdokter, zijn hoge doorgeluchtheid P. Pisser.

De dokter start vandaag (zoals wel vaker) met een ouwetje: The Grateful Dead met ‘Aoxomoxoa’, een mooi album, dat nog net zo ‘springlevend’ is, als bij het uitkomen in 1969. Schitterende acid-countryrock! Hoewel een jaar jonger, klinkt ook het volgende album bijzonder levend (lullige zinsconstructie hè? Daarom juist!): King Crimson met ‘In The Wake Of Poseidon’, mooie symfonische folkrock met sterk psychedelische trekken, genieten maar! We vervolgen dit muzikale recept met het labum ‘L’ van Lol Creme & Kevin Godley, de 2 genieën achter 10CC (zonder wie 10CC een truttig popbandje werd). De mooie 10CC albums (later meer) zijn voornamelijk het werk van deze 2 heren, dat is duidelijk terug te horen in hun muziek, zoals op dit album. Luister naar dit virtuoze album, waar vele stijlen werden gemixt tot een fabuleus geheel, Zappa keek mee bij het maken van dit album, althans dat zou je bijna concluderen als je de muziek beluistert. Hoor het geluid van de door henzelf ontwikkelde gizmo in deze wondermooie muziek! We blijven nog even in het verleden met het album ‘Vienna’ van Ultra Vox. Met dit album ging de groep, die nog steeds veel invloed heeft op de muziek van de huidige tijd, al flink naar het randje van ongebreidelde commercialiteit, maar het is nog krachtig genoeg. En het nummer ‘Vienna’ mag je natuurlijk overslaan, al doet  jouw AP dat niet. Hoofdgerecht: Trafalgar met ‘3 Faced Doll’, sluit mooi aan op Ultravox, bijzonder sterk album, grandiosio! We besluiten deze reis, broeders en zusters met een diepe blik in de zieleroerselen van Astral Asia en het resultaat van die roerselen, het album ‘White Bird’ potverdeviagralullekes, wat is dit mohohooi! Met nummer 5 ‘The World Outside (take a look)’ voor de onlangs mislukte milieutop in Doha, maar in de hoop op een milieutop, die eindelijk wel grote resultaten zal bewerkstelligen. Let op de mooie cover van het King Crimson nummer ‘I Talk To The Wind’, praktiek!

Alles geheel afspelen op ABN, voor de beste resultaten!

Veel plezier!

Blogdokter P. Pisser heeft weer een geneeskrachtig recept voor jou samengesteld, dat niets, maar dan ook helemaal niets met kerst te maken heeft.

Het eerste ingrediënt: Goodbye Mr. Mackenzie met ‘The River Sessions’ prachtige alternatieve rock in de stijl van Nick Cave, of John Cale. Met hier een daar een verdwaalde accordeon, pjachjtichj! Vervolgens The Simple Minds met ‘New Gold Dream’, ik weet ‘t, de band ging voor het grote geld, maar godverdomme wat is dit mooi! Met groet aan mijn oude’ vrienden in Leeuwarden, met wie ik toentertijd nogal eens de bol uitging op deze muziek. En wat een bassist die Derek Forbes! The White Stripes nemen de muzikale stick over met ‘Elephant’, schitterende psycho-kolenhok-pop-rock, met een door de wringer gehaalde cover van het Dusty Springfield nummer ‘I Just Don’t Know What To Do With Myself’, alles bij elkaar een prachtig album! Hoofdgerecht: Yeasayer met ‘Odd Blood’, godsakkerdeklootjes wat is dit mooi piepels! Als toet voor deze donkere dag, nog eens het verzamel album: ‘Worlds Collide’, de ‘Global Remixes’, laat je overrompelen door de ongekende schoonheid van deze muziek, met bijdragen van o.a. Jah Wobble, Youth & Ott (Hallucinogen?), Tribal Drift e.a.

Voor het gewenste resultaat, de albums geheel afspelen op ABN!

Veel plezier!