Tag: recept

De dokter is een dag afwezig geweest, daar hij de peperdure appartementen in Rome van Verburg en

Ormel, barricadeerde met plofkippen en vleeszakken. Maar weer terug, heeft uw blogdokter weer een mooi geneeskrachtig muzikaal recept voor u.

Vandaag begint de dokter met het eerste album van Jethro Tull, ‘This Was’, jezus wat mooi nog steeds, prachtige blues/folkrock. Over eerste albums gesproken, het eerste album van The Pretenders, de band van Chrissie Hynde, misschien wel het beste album van de band. Vervolgens het eerste album van Urban Verbs, misschien wel de meest onderschatte ‘new wave’ band van eind 70er, begin 80er jaren, mooi mensen, extreme muziek, extreem hard en extreem goed. Nummer 12: ‘The good life’ speciaal voor arme drommels, die zich weg hebben laten zetten in Vinex wijken en nu worden geconfronteerd met restschulden.

Over onderschatting gesproken: het album ‘Zombie Birdhouse’ van Iggy Pop, mag je gerust zien als het meest onderschatte album van deze zanger. Een vrolijk griezelig album, met schitterende muziek en veel kritiek op leger en maatschappij. Het nummer ‘Bulldozer’ speciaal voor ‘Tricky’ Dick Berlijn en ‘Street Crazy’ speciaal voor het bijzonder asociale, onrechtvaardige en anti-solidaire stel Rutte/Samsom. Met dank aan zijne grote doorluchtigheid Lucos Bravos Primeros, die het album aan uw Azijnpisser gaf, daar hij alleen nog een versleten band van dit album had. De hoogste tijd voor Sub-Kon met Subliminal Kontakt

(voices of constructivists), schitterend, donkere, psychedelische rock. In donkere magische sferen, broeders en zusters, breien wij vandaag een eind aan dit recept met ‘Terminus Claritatis’ van Mynox Layh, potverdepielekes wat mooi mensen, zo en nu allemaal met een opgeruimd herret naar berred, handen onder het dekbed, anders worden ze nodeloos koud!

Veel plezier!

Hier uw dagelijks (of toch bijna-) recept van uw blogdokter Pisser.

De dokter is wat melancholisch vandaag, dus begint hij met Louis Armstrong, zoek maar een mooie verzamelaar uit de jaren 50. Daarna de punker uit de 40er jaren Spike Jones met ‘Spike Jones is murdering the Classics’, knotsgekke, schitterende parodieën op een aantal klassieke werken, jezus wat een energie! De dokter is wat opgefleurd en wil u nu laten genieten van de enige musical, die hij wel wil horen: ‘Doctor Selavy’s Magical Theatre, or swinging at the Stock Exchange’ , vergeten muziek uit begin 70er jaren, met messcherpe, uiterst humoristische maatschappijkritiek, die nog bijna net zo recht overeind staat, als in die tijd.

Vervolgens Alabama3, met ‘La Peste’, het album waar nummer 13: ‘Woke up this Morning’ staat (intro voor de mooie serie ‘The Sopranos’). Schitterende muziek, ‘country acid house’ zoals de band zelf zegt, met een prachtige cover van ‘Hotel California’. Lekker warmgedraaid is het tijd voor Sow met ‘Je m’aime’, luister zelf maar, ronduit geweldig! Paasend na deze muziek: Hooverphonic met ‘President of the LSD Golfclub’, nogmaals zonde, dat de oorspronkelijke zangeres vertrok, jezus wat mooi! Hekkensluiter vandaag: Syria met  Metroland 1, mooie ingetogen alternatieve retro synthesizer ‘pop’, waarop een paar mooie covers (speciaal voor de burgers in Syrie, die geen sodemieter met de gevechten te maken hebben).

Veel plezier!

Hier een geneeskrachtig muzikaal recept van uw eigen blogdokter Pisser.

Vandaag begint de dokter met de eerste schijf van ‘Live In Italy’ van Jaco Pastorius, de meester bassist in een concertregistratie uit 1988, iets te commercieel hier en daar, maar geneeskrachtig genoeg (de 2e schijf is minder commercieel, maar wat minder toegankelijk, later in dit theater). Kenge Kenge neemt de muzikale stok over, dit is de bonus cd, van ‘The Rough Guide To African Roots Revival’ schitterende muziek uit Kenya, aangeduid met Benga, of zoals het album vermeldt ‘Kenya’s Luo Music Roots’. Stampende, swingende muziek met meest traditionele instrumenten, in een paar nummers hoor je de springende bas, die zo kenmerkend is voor Nigeriaanse High Life, moooooooi!! Om je oren bij af te likken!

Om de hersenen te prikkelen spelen we vervolgens Kirk met ‘Makin’ Moves’, elektro hip hop van de bovenste plank, met mooie drum ‘n’ bass op de onderste laag.

Dan, broeders en zusters vervolgen wij met één van de best of albums (of het 1ste en 2e) van Fun Boy Three, als de volgende nummers er maar op staan: ‘The Lunacy Legacy’, speciaal voor de laatste 5 kabinetten en het waarschijnlijk komende VVD/PvdA kabinet, met een paar aanpassingen in de tekst van toepassing op alle 6 (er is een mooie a capella live uitvoering van dit nummer). Het nummer: ‘Faith Hope & Charity’ voor de katholieke kerk, de republikeinse partij in de VS en alle fundamentalistische machthebbers, die denken dat ze hun bekrompen, op sprookjes gebaseerde meningen op anderen, maar m.n. vrouwen kunnen opdringen. Tot slot het nummer ‘Murder She Says’, ‘ode’ aan de Nobelprijs voor de vrede die de EU is toegekend, dezelfde EU die opzij keek bij de oorlog in Noord-Ierland (en Baskenland). Hekkensluiter vandaag: African Head Charge met ‘All Mighty Dread’, alweer een topproduct uit de On-u studio van Adrian Sherwood, die duidelijk zlef aan de ‘dub-knoppen’ zat, in 1 woord geweldig!

Veel plezier!

Een geneeskundig muzikaal recept, van uw blogdokter Pisser, tegen een spontane depressie, na 7 uur VPRO ‘wereldgeschiedenis’.

Als een soort tegengif tegen deze depressie, eerst Chicago Blues van Muddy Waters met de 2e cd  “Blues Legend’, m.n. werk uit de 50er jaren van deze bluesgigant. Dan de blues met een meestal energieke, pompende ondertoon (en vaak politiek kritische teksten) van, door en voor de grote onderklasse uit Colombia (gelukkig al jaren verkrijgbaar in ons koude, natte land): ‘The Original Sound Of Cumbia’ (The history of Columbian Cumbia & Porro 1948-1979), de 1ste cd. Zet de bas nog wat hoger en hoor één van de invloeden, die tot reggae muziek hebben geleid. We vervolgen met de band, van de veel te vroeg overleden Lowell George: Little Feat met ‘Feats Don’t Fail Me Now’, intussen een oud album, maar nog steeds heel mooi (met groet aan Marije). Broeders en zusters, laten we gezamenlijk luisteren naar de heilige klanken van Bootsy Collins met de 2e cd van ‘Blaster of the Universe’, god zij geprezen, wat een geweldige funk (nog steeds)! Waar je funk zegt, is meester bassist Bill Laswell, vaak in de buurt, zeker bij dit album. Dus de stier bij de horens gepakt en de dokter speelt ‘Baselines’ van Laswell af op zijn draaitafel, jezus op een dol paard, wat mooi! Als hekkensluiter vandaag: Red Snapper met ‘Reeled and Skinned’, godverdoemde schitterende muziek, met dank aan en groet voor Albert Tulling (die zelf een geweldig bassist is).

Via YouTube kan je de muziek uit dit recept vinden.

Het recept van uw eigen blogdokter voor deze dag en de aanloop naar het weekeinde.

Vandaag is de start weggelegd voor Francesc Capella Grup met ‘Pil Pil’, lekkere jazz met een mooie bas. De donkere mysterieuze ruimtelijke klanken van Current 93 met ‘Dogs Blood Rising’ vervolgen het smalle pad, broeders en zusters. Om weer een beetje op te vrolijken, de schitterende verzamelaar ‘The Rough Guide To African Roots Revival’, laat je verbazen door de eenvoud en virtuositeit van de bands op deze verzamelaar, die geleverd wordt met een complete cd van één band, die ik de komende week zal opvoeren. Vervolgens het tijdloze album ‘Airconditioning’ van Curved Air, jezus wat is dat goed mensen! The Kyteman Orchestra verrast u met hun 2e album, een schitterende reis door een deels klassiek geluidslandschap, hier en daar iets te bombastisch, maar het geheel blijft mooi (met groet aan Patrick V.). Hoofdgerecht vandaag: The Cure met  ‘4:13 Dream’, zoals ‘gewoonlijk’ een schitterend, iets minder zwaar album, van zanger/componist Robert Smith. Afsluiter vandaag: ‘Blue Album’ van Orbital, jammer, het laatste album van Orbital, met o.a. de medewerking van The Sparks, maar zoals altijd een schitterend mooi album.

Alles geheel afspelen en op ABN, voor het beste resultaat.

Veel Plezier!

Het geneeskrachtig recept van deze dag, samengesteld door uw blogdokter Pisser, om u te helpen vuile cosmetica te weerstaan, de duurzaamheid te onderscheiden van hypocrisie en een steun voor de leden van Pussy Riot.

Vandaag begint de dokter met wat clips van Pussy Riot, te vinden op You Tube. Daarna ‘The Rottersclub’ van Hatfield and the North, schitterende jazzpoprock met een magische tint. Vervolgens Gary Numan met ‘Strange Charm’ de digitale remaster met bonus (of Vinyl, al hoort dr. Pisser daar geen verschil tussen, al zal dat met zijn vele bezoeken aan concerten te maken hebben).

Bill Laswell met ‘Version 2 Version (a Dub Transmission)’ zet na Numan weer een ijzersterk album neer, waarop de andere meester op de bas, Jah Wobble, te horen is, naast Karsh Kale, Bernie Worrell en Abdou Mboup. Een geweldig album, trance op een jazz/reggae manier. Twee geluidsingenieurs vervolgen de reis, Fripp & Eno met de 1ste cd van ‘Beyond Even 1992-2006’, verzameld huiswerk van de heren, bungeejumping jesus, wat mooi! Sluit je ogen en laat je meevoeren door de ‘geluidslandschappen’ van deze 2 giganten! Laat je niet verrassen door het nummer ‘Cross Crisis in Lust Storm’

Als afsluiter, al hebben ze dat met hun werk van de laatste jaren niet verdiend, Gare Du Nord met ‘In Search Of Excellounge’, een album toen Gare Du Nord nog goed was.

Veel plezier!

Alweer een geneeskrachtig recept van uw eigen blogdokter, zijne doorwatertheid Pisser.

Vandaag begint de dokter met ‘Chaosmos’ van Whisky Trail een Italiaans/Ierse band, met virtuoze Ierse muziek, heel mooi mensen. Nu we toch in Italië zijn, een mooie gelegenheid voor de schitterende verzamelaar ‘The Rough Guide to Italia Nova’, met geweldige bands als Luigi Cinque & Tarrantula Hypertext Orchestra’, Danielle Sepe, Alpha Bass (feat. Mascarimiri), nou ja, alles prima de luxe dus!

Vervolgens de ingetogen gekte van Judge Abraham & The Jury met ‘The Last Recordings’. Om weer goed wakker te worden: Monster Maker met ‘Sharkey and C. Rayz Walz are Monster Maker’, ga lekker je bol uit op deze muur van muziek en zottigheid. Voor het hoofdgerecht even terug naar Italië met ‘Tara ‘n Trance’ van Antonio Infantino, jezus op een dol paard, mooi mensen! Afsluiter van de dag: Shpongle met ‘Nothing Lasts, But Nothing Is Lost’, onwerkelijk mooi, zoals gewoonlijk bij de muzikale reizen die deze geniale band vastlegt voor de luisteraar.

Alles geheel afspelen en op ABN, voor het beste resultaat.

Veel Plezier!

Blogdokter Pisser, heeft weer een uitgelezen recept, tegen stemmingmakerij en haatzaaierij:

Vandaag begint de dokter met ‘Trinity Song’ van Jambangle, jazz op een hoog niveau van deze, deels ‘elektronische’, bigband. “Jazz is not dead, it just smells funny”, een uitspraak van Frank Zappa, daarom 2 van zijn vroegere albums: ‘Hot Rats’ en ‘The Grand Wazoo’, (op de eerste ook nog even Captain Beefheart), maar jezus wat een geniale muziek! (met dank aan- en groet voor Johan van der Wielen). Daarna vervolgen we met ‘Prince Blimey’ van de muzikale geweldenaars die zich Red Snapper noemden, jammer dat de band niet meer bestaat, perfectie ten top. De stap naar de verzamelaar ‘Bristol Menue’ is klein, met de schitterende muziek van Vine, NFT en Jazz Spankeys. Hoofdgerecht: Die Anarchistische Abendunterhaltung met ‘Tub Gernard Goodness, jezus wat mooi mensen! Afsluiter van de dag: Thievery Corporation met ‘The Richest Man in Babylon’, één van de schitterende albums van deze supergroep.

Alles in het geheel afspelen en op ABN!

Veel plezier!

Blogdokter Pisser verrast u vandaag om te beginnen met één van de juweeltjes, die zijn laatste strooptocht heeft opgeleverd, Donovan met ‘Live & in the Studio’, maar het eerste album van Donovan is ook goed, jammer dat hij, onterecht, door het succes van Dylan, altijd de tweede ‘viool’ moest spelen (op een later tijdstip meer van deze gigant). Nu is de dokter een beetje in hoger sferen beland, door de muziek, maar zeker ook door het gebruik van een ruim gevulde bong. Dus als 2e: LCD (niet te verwarren met LCD Soundsystem) met ‘Spinney’, mooie space elektronika. Vervolgens Underworld met ‘Dubnobasswithmyheadman’, intussen een klassieker en nog steeds godvergeten mooi! De dokter ontving kortgeleden van zijne hoge doorluchtigheid Lucos Bravos Primeros het album ‘We are Acid Mothers Afrorampo’, van Acid Mothers Afrorampo, een bijzonder apart en mooi album uit de Japanse subcultuur. Veel jongeren hebben de ‘prestatie consumenten maatschappij ten top’, wat Japan is, vaarwel gezegd, een maatschappij die hier jammergenoeg ook steeds meer vorm krijgt (net als de kredietcrisis, die kent men in Japan al een paar decennia). Deze vaak jonge mensen hebben een echte subcultuur gecreëerd, echte underground dus. Als afsluiter en om een beetje bij te komen van het Japanse geweld, het album ‘Once Upon A Time Called Now’, van Sad Rockets, een project van multi instrumentalist Andrew Peklar, geboren in Oezbekistan, opgegroeid in Californië en woonachtig in Heidelberg. Peklar is ook de grote man achter Mucus (later meer). Jezus wat is dit mooooooi!!!!

Veel plezier!