Arib (PvdA) over vergeten oorlog in Indonesië en de Japanse bezetter……
‘Viel’ gistermiddag na 16.30 u. op Radio1 in een praatje van PvdA volksverlakker Arib over ‘de vergeten oorlog’, waarmee ze WOII in Indonesië bedoelde……. Even later stelde ze doodleuk dat de Japanners de bezetters waren van ‘Nederlands Indië…’
Het is Arib waarschijnlijk ontgaan, dat Nederland zo’n 300 jaar lang volkomen illegaal Indonesië heeft bezet……
Ik was druk met andere zaken bezig en mij is ontgaan, waarom Arib daarover vertelde, ik dacht n.a.v. een nieuw boek over WOII in Indonesië……
Vandaar dat ik op het internet zocht waar en wanneer Arib precies haar praatje hield, toen ik een artikel over Arib uit 2016 tegen kwam.
Op 3 september 2016 sprak Arib over Indonesië, alleen was het toen ter gelegenheid van de jaarlijkse herdenking bij het ‘Nationaal Indië-monument 1945-1962‘ in Roermond………. Met andere woorden, daar werden en worden de ‘Politionele Acties’ herdacht, ofwel de herdenking van de smerige koloniale oorlog die Nederland tegen het Indonesische volk voerde en waarbij Nederland een enorm aantal oorlogsmisdaden beging……… ‘Echt het herdenken waard…..’
Arib durfde destijds te zeggen, dat velen misschien vinden, dat Nederland niet in Indonesië thuishoorde, maar dat alles via democratische besluitvorming tot stand was gekomen…….. ha! ha! ha! ha! ha! ha! Oh, dus wij hebben een paar honderd jaar geleden democratisch besloten een land in te nemen, dit leeg te zuigen, middels een enorme repressie, waarbij niet zelden hele dorpen of kampongs werden afgeslacht, inclusief vrouwen, kinderen en huisdieren….. Eén keer zelfs een heel eiland >> één van de Banda-eilanden, onderdeel van de Molukken, dit vanwege de kruidnagel productie. Kortom wij hebben democratisch besloten: -te brandschatten, -te stelen, -opium te verhandelen, -mensenhandel te promoten, dit middels slavernij, -te verkrachten en -op grote schaal te moorden………
Lullig dat Nederland nog steeds schroomt volledige schuld te erkennen aan wat er is gebeurd tijdens deze smerige koloniale oorlog…… Tweede Kamervoorzitter Arib heeft er intussen totaal geen moeite mee, dergelijke nonsens te berde te brengen…….. De Nederlandse militairen (en anderen) die verzet pleegden tegen deze vuile oorlog, zijn nooit geëerd……. Integendeel, Poncke Princen, één van die militairen, mocht tot zijn dood niet meer in Nederland komen……. Nee, de schoften die zich te buiten gingen aan oorlogsmisdaden werden tot hun dood toe beschermd, dat moorden was immers ‘democratisch besloten’, sterker nog: op de koop toe werden en worden zij wel geëerd……….
Poncke Princen, één van de Nederlanders die een juiste keus maakten en zich verzetten tegen de Nederlandse bezetting van Indonesië maar tot op de dag van vandaag door hypocriet Nederland worden verguisd…….
Overigens toch een rare snuiter, die Arib, zo was zij al eens adviseur van de dictatorkoning van Marokko, terwijl ze tegelijkertijd voor de PvdA in de Kamer zat………. Ook al geen reden haar niet tot Kamervoorzitter te kiezen……. Wat een land!
Arib (PvdA) over vergeten oorlog in Indonesië en de Japanse bezetter……
‘Viel’ gistermiddag na 16.30 u. op Radio1 in een praatje van PvdA volksverlakker Arib over ‘de vergeten oorlog’, waarmee ze WOII in Indonesië bedoelde……. Even later stelde ze doodleuk dat de Japanners de bezetters waren van ‘Nederlands Indië…’
Het is Arib waarschijnlijk ontgaan, dat Nederland zo’n 300 jaar lang volkomen illegaal Indonesië heeft bezet……
Ik was druk met andere zaken bezig en mij is ontgaan, waarom Arib daarover vertelde, ik dacht n.a.v. een nieuw boek over WOII in Indonesië……
Vandaar dat ik op het internet zocht waar en wanneer Arib precies haar praatje hield, toen ik een artikel over Arib uit 2016 tegen kwam.
Op 3 september 2016 sprak Arib over Indonesië, alleen was het toen ter gelegenheid van de jaarlijkse herdenking bij het ‘Nationaal Indië-monument 1945-1962‘ in Roermond………. Met andere woorden, daar werden en worden de ‘Politionele Acties’ herdacht, ofwel de herdenking van de smerige koloniale oorlog die Nederland tegen het Indonesische volk voerde en waarbij Nederland een enorm aantal oorlogsmisdaden beging……… ‘Echt het herdenken waard…..’
Arib durfde destijds te zeggen, dat velen misschien vinden, dat Nederland niet in Indonesië thuishoorde, maar dat alles via democratische besluitvorming tot stand was gekomen…….. ha! ha! ha! ha! ha! ha! Oh, dus wij hebben een paar honderd jaar geleden democratisch besloten een land in te nemen, dit leeg te zuigen, middels een enorme repressie, waarbij niet zelden hele dorpen of kampongs werden afgeslacht, inclusief vrouwen, kinderen en huisdieren….. Eén keer zelfs een heel eiland >> één van de Banda-eilanden, onderdeel van de Molukken, dit vanwege de kruidnagel productie. Kortom wij hebben democratisch besloten: -te brandschatten, -te stelen, -opium te verhandelen, -mensenhandel te promoten, dit middels slavernij, -te verkrachten en -op grote schaal te moorden………
Lullig dat Nederland nog steeds schroomt volledige schuld te erkennen aan wat er is gebeurd tijdens deze smerige koloniale oorlog…… Tweede Kamervoorzitter Arib heeft er intussen totaal geen moeite mee, dergelijke nonsens te berde te brengen…….. De Nederlandse militairen (en anderen) die verzet pleegden tegen deze vuile oorlog, zijn nooit geëerd……. Integendeel, Poncke Princen, één van die militairen, mocht tot zijn dood niet meer in Nederland komen……. Nee, de schoften die zich te buiten gingen aan oorlogsmisdaden werden tot hun dood toe beschermd, dat moorden was immers ‘democratisch besloten’, sterker nog: op de koop toe werden en worden zij wel geëerd……….
Poncke Princen, één van de Nederlanders die een juiste keus
maakten en zich verzetten tegen de Nederlandse bezetting van
Indonesië maar tot op de dag van vandaag door hypocriet
Nederland worden verguisd…….
Overigens toch een rare snuiter, die Arib, zo was zij al eens adviseur van de dictatorkoning van Marokko, terwijl ze tegelijkertijd voor de PvdA in de Kamer zat………. Ook al geen reden haar niet tot Kamervoorzitter te kiezen……. Wat een land!
In de afgelopen 9 dagen viel de herdenking van de VS atoomaanvallen 72 jaar geleden op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki, respectievelijk op 6 en 9 augustus 1945. Al 72 jaar vindt de discussie plaats over de noodzaak van die aanvallen.
Volgens oorlogsmisdadiger Truman, destijds president van de VS, zou de aanval een half miljoen levens van VS militairen hebben gered. Experts hebben echter berekend dat een aanval op het ‘vaste land’ van Japan, 40.000 militairen het leven hebben gekost, althans als die invasie werkelijk nodig was…….
Precies dat betwijfelden NB een aantal verantwoordelijke VS topmilitairen, die destijds bevel voerden over de strijd tegen Japan. Volgens hen was Japan in feite al verslagen en had men in de onderhandelingen met Japan (over beëindiging van de oorlog) iets toegefelijker moeten zijn. Als de VS een onvoorwaardelijke overgave van Japan niet als noodzaak hadden gezien en daarmee het aanblijven van de Japanse keizer hadden goedgekeurd, was de oorlog zonder verder bloedvergieten beëindigd…… Uiteindelijk ging Truman wel akkoord met deze Japanse voorwaarden, echter na de steden Hiroshima en Nagasaki te hebben vernietigd, waarbij 250.000 mensen omkwamen…….. (dit nog buiten de slachtoffers die later aan de gevolgen van die oorlogsmisdaden zijn overleden >> na een meestal vreselijke lijdensweg….)
Hier een artikel van Information Clearing House gepubliceerd op 11 augustus jl, onder het artikel kan u klikken voor het gehele ICH artikel (waaronder u voor een vertaling kan klikken):
Seventy years ago this week the US vaporized 250,000 civilians, and yet still the bombings are seen as an act of mercy
Here we are, 70 years after the nuclear obliteration of Hiroshima and Nagasaki, and I’m wondering if we’ve come even one step closer to a moral reckoning with our status as the world’s only country to use atomic weapons to slaughter human beings. Will an American president ever offer a formal apology? Will our country ever regret the dropping of “Little Boy” and “Fat Man,” those two bombs that burned hotter than the sun? Will it absorb the way they instantly vaporized thousands of victims, incinerated tens of thousands more, and created unimaginably powerful shockwaves and firestorms that ravaged everything for miles beyond ground zero? Will it finally come to grips with the “black rain” that spread radiation and killed even more people — slowly and painfully — leading in the end to a death toll for the two cities conservatively estimatedat more than 250,000?
By 1945, most Americans didn’t care that the civilians of Hiroshima and Nagasaki had not committed Japan’s war crimes. American wartime culture had for years drawn on a long history of “yellow peril” racism to paint the Japanese not just as inhuman, but as subhuman. As Truman put it in his diary, it was a country full of “savages”— “ruthless, merciless, and fanatic” people so loyal to the emperor that every man, woman, and child would fight to the bitter end. In these years, magazines routinely depictedJapanese as monkeys, apes, insects, and vermin. Given such a foe, so went the prevailing view, there were no true “civilians” and nothing short of near extermination, or at least a powerful demonstration of America’s willingness to proceed down that path, could ever force their surrender. As Admiral William “Bull” Halsey saidin a 1944 press conference, “The only good Jap is a Jap who’s been dead six months.”
On August 9, 1945, President Harry Truman delivered a radio address from the White House. “The world will note,” he said, “that the first atomic bomb was dropped on Hiroshima, a military base. That was because we wished in this first attack to avoid, insofar as possible, the killing of civilians.” He did not mention that a second atomic bomb had already been dropped on Nagasaki.
Truman understood, of course, that if Hiroshima was a “military base,” then so was Seattle; that the vast majority of its residents were civilians; and that perhaps 100,000 of them had already been killed. Indeed, he knew that Hiroshima was chosen not for its military significance but because it was one of only a handful of Japanese cities that had not already been firebombed and largely obliterated by American air power.
Twenty years ago, the Smithsonian’s National Air and Space Museum planned an ambitious exhibit to mark the 50th anniversary of the end of World War II. At its center was to be an extraordinary artifact — the fuselage of the Enola Gay, the B-29 Superfortress used to drop the atomic bomb on Hiroshima. But the curators and historical consultants wanted something more than yet another triumphal celebration of American military science and technology. Instead, they sought to assemble a thought-provoking portrayal of the bomb’s development, the debates about its use, and its long-term consequences. The museum sought to include some evidence challenging the persistent claim that it was dropped simply to end the war and “save lives.”
For starters, visitors would have learned that some of America’s best-known World War II military commanders opposed using atomic weaponry. In fact, six of the seven five-star generals and admirals of that time believed that there was no reason to use them, that the Japanese were already defeated, knew it, and were likely to surrender before any American invasion could be launched. Several, like Admiral William Leahy and General Dwight Eisenhower, also had moral objections to the weapon. Leahy considered the atomic bombing of Japan “barbarous” and a violation of “every Christian ethic I have ever heard of and all of the known laws of war.”
Truman did not seriously consult with military commanders who had objections to using the bomb. He did, however, ask a panel of military experts to offer an estimate of how many Americans might be killed if the United States launched the two major invasions of the Japanese home islands scheduled for November 1, 1945 and March 1, 1946. Their figure: 40,000 — far below the half-million he would cite after the war. Even this estimate was based on the dubious assumption that Japan could continue to feed, fuel, and arm its troops with the U.S. in almost complete control of the seas and skies. The Smithsonian also planned to inform its visitors that some key presidential advisers had urged Truman to drop his demand for “unconditional surrender” and allow Japan to keep the emperor on his throne, an alteration in peace terms that might have led to an almost immediate surrender. Truman rejected that advice, only to grant the same concession after the nuclear attacks.
So here we are, 70 years later, and we seem, if anything, farther than ever from a rejection of the idea that launching atomic warfare on Japanese civilian populations was an act of mercy. Perhaps some future American president will finally apologize for our nuclear attacks, but one thing seems certain: no Japanese survivor of the bombs will be alive to hear it.
PS: dat de keizer van Japan aan mocht blijven na de oorlog, is net zo vreemd als het aanblijven van het grootste deel van de repressieve fascistische overheid daar en die in Duitsland, al moet ik zeggen, dat het sparen van een enorme hoeveelheid mensenlevens, dit dubbel en dwars waard zou zijn geweest……. Overigens zou dit niet in de weg hebben gestaan voor vervolging en berechting na WOII van bijvoorbeeld rechters, politie en legeronderdelen (als de SS).
In de afgelopen 9 dagen viel de herdenking van de VS atoomaanvallen 72 jaar geleden op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki, respectievelijk op 6 en 9 augustus 1945. Al 72 jaar vindt de discussie plaats over de noodzaak van die aanvallen.
Volgens oorlogsmisdadiger Truman, destijds president van de VS, zou de aanval een half miljoen levens van VS militairen hebben gered. Experts hebben echter berekend dat een aanval op het ‘vaste land’ van Japan, 40.000 militairen het leven hebben gekost, althans als die invasie werkelijk nodig was…….
Precies dat betwijfelden NB een aantal verantwoordelijke VS topmilitairen, die destijds bevel voerden over de strijd tegen Japan. Volgens hen was Japan in feite al verslagen en had men in de onderhandelingen met Japan (over beëindiging van de oorlog) iets toegefelijker moeten zijn. Als de VS een onvoorwaardelijke overgave van Japan niet als noodzaak hadden gezien en daarmee het aanblijven van de Japanse keizer hadden goedgekeurd, was de oorlog zonder verder bloedvergieten beëindigd…… Uiteindelijk ging Truman wel akkoord met deze Japanse voorwaarden, echter na de steden Hiroshima en Nagasaki te hebben vernietigd, waarbij 250.000 mensen omkwamen…….. (dit nog buiten de slachtoffers die later aan de gevolgen van die oorlogsmisdaden zijn overleden >> na een meestal vreselijke lijdensweg….)
Hier een artikel van Information Clearing House gepubliceerd op 11 augustus jl, onder het artikel kan u klikken voor het gehele ICH artikel (waaronder u voor een vertaling kan klikken):
Seventy
years ago this week the US vaporized 250,000 civilians, and yet still the bombings are seen as an act of mercy
Here
we are, 70 years after the nuclear obliteration of Hiroshima and
Nagasaki, and I’m wondering if we’ve come even one step closer to a
moral reckoning with our status as the world’s only country to use
atomic weapons to slaughter human beings. Will an American president
ever offer a formal apology? Will our country ever regret the
dropping of “Little Boy” and “Fat Man,” those two bombs that
burned hotter than the sun? Will it absorb the way they instantly
vaporized thousands of victims, incinerated tens of thousands more,
and created unimaginably powerful shockwaves and firestorms that
ravaged everything for miles beyond ground zero? Will it finally come
to grips with the “black rain” that spread radiation and killed
even more people — slowly and painfully — leading in the end to a
death toll for the two cities conservatively
estimatedat
more than 250,000?
By
1945, most Americans didn’t care that the civilians of Hiroshima and
Nagasaki had not committed Japan’s war crimes. American wartime
culture had for years drawn on a long history of “yellow peril”
racism to paint the Japanese not just as inhuman, but as subhuman. As
Truman put it in his diary, it was a country full of “savages”—
“ruthless, merciless, and fanatic” people so loyal to the emperor
that every man, woman, and child would fight to the bitter end. In
these years, magazines routinely depictedJapanese
as monkeys, apes, insects, and vermin. Given such a foe, so went the
prevailing view, there were no true “civilians” and nothing short
of near extermination, or at least a powerful demonstration of
America’s willingness to proceed down that path, could ever force
their surrender. As Admiral William “Bull” Halsey saidin
a 1944 press conference, “The only good Jap is a Jap who’s been
dead six months.”
On
August 9, 1945, President Harry Truman delivered a radio
address from
the White House. “The world will note,” he said, “that the
first atomic bomb was dropped on Hiroshima, a military base. That was
because we wished in this first attack to avoid, insofar as possible,
the killing of civilians.” He did not mention that a second atomic
bomb had already been dropped on Nagasaki.
Truman
understood, of course, that if Hiroshima was a “military base,”
then so was Seattle; that the vast majority of its residents were
civilians; and that perhaps 100,000 of them had already been killed.
Indeed, he knew that Hiroshima was chosen not for its military
significance but because it was one of only a handful of Japanese
cities that had not already been firebombed and largely obliterated
by American air power.
Twenty
years ago, the Smithsonian’s National Air and Space Museum planned
an ambitious exhibit to
mark the 50th anniversary of the end of World War II. At its center
was to be an extraordinary artifact — the fuselage of the Enola
Gay,
the B-29 Superfortress used to drop the atomic bomb on Hiroshima. But
the curators and historical consultants wanted something more than
yet another triumphal celebration of American military science and
technology. Instead, they sought to assemble a thought-provoking
portrayal of the bomb’s development, the debates about its use, and
its long-term consequences. The museum sought to include some
evidence challenging the persistent claim that it was dropped simply
to end the war and “save lives.”
For
starters, visitors would have learned that some of America’s
best-known World War II military commanders opposed using atomic
weaponry. In fact, six
of the seven five-star
generals and admirals of that time believed that there was no reason
to use them, that the Japanese were already defeated, knew it, and
were likely to surrender before any American invasion could be
launched. Several, like Admiral William Leahy and General Dwight
Eisenhower, also had moral objections to the weapon. Leahy considered
the atomic bombing of Japan “barbarous” and a violation of “every
Christian ethic I have ever heard of and all of the known laws of
war.”
Truman
did not seriously consult with military commanders who had objections
to using the bomb. He did, however, ask a panel of military
experts to offer an estimate of how many Americans might be killed if
the United States launched the two major invasions of the Japanese
home islands scheduled for November 1, 1945 and March 1, 1946. Their
figure: 40,000 — far below the half-million he would cite after the
war. Even this estimate was based on the dubious assumption that
Japan could continue to feed, fuel, and arm its troops with the U.S.
in almost complete control of the seas and skies.
The
Smithsonian also planned to inform its visitors that some key
presidential advisers had urged Truman
to drop his demand for “unconditional surrender” and allow Japan
to keep the emperor on his throne, an alteration in peace terms that
might have led to an almost immediate surrender. Truman rejected that
advice, only to grant the same concession after the
nuclear attacks.
So
here we are, 70 years later, and we seem, if anything, farther than
ever from a rejection of the idea that launching atomic warfare on
Japanese civilian populations was an act of mercy. Perhaps some
future American president will finally apologize for our nuclear
attacks, but one thing seems certain: no Japanese survivor of the
bombs will be alive to hear it.
Hier de link naar het originele artikel, waaronder u ook kan klikken voor een vertaling:
PS: dat de keizer van Japan aan mocht blijven na de oorlog, is net zo vreemd als het aanblijven van het grootste deel van de repressieve fascistische overheid daar en die in Duitsland, al moet ik zeggen, dat het sparen van een enorme hoeveelheid mensenlevens, dit dubbel en dwars waard zou zijn geweest……. Overigens zou dit niet in de weg hebben gestaan voor vervolging en berechting na WOII van bijvoorbeeld rechters, politie en legeronderdelen (als de SS).
Anti-Media bracht afgelopen zaterdag een artikel van Geopolitics Alert over de chaos in Venezuela. De schrijver, Jim Carey stelt dat men in de VS maanden aaneen iedereen aan het woord laat, als deze maar spuugt op de regering Maduro……. Als een religieus voorschrift herhalen de reguliere (massa-) media deze verhalen, die echter maar één kant van het verhaal laten horen, een leugenachtig verhaal, of ronduit leugens wel te verstaan……
Economische isolatie van Venezuela door vooral de VS en onder druk van de VS, hebben velen in diepe ellende gestort, echter de oppositieleiders die beweren in dezelfde ellende te leven, zijn voor het overgrote deel welgestelde figuren, die het aan niets ontbreekt. Opvallend overigens, dat de oligarchen nooit hebben hoeven vluchten, ook niet onder Chavez, deze figuren gooien overdag met stenen en begeven zich ‘s nachts in het nachtleven, waar ze horeca gelegenheden bezoeken, waar het grootste deel van de Venezolanen alleen maar van kan dromen……
De VS heeft haar winkelketens, die supermarkten in Venezuela hebben, al een paar jaar geleden opgedragen de winkels niet langer te bevoorraden, waarmee voor de gewone burgers de ellende begon. Dit is overigens maar één van de maatregelen uit de smerige VS koker…… Vergeleken met Oekraïne en Syrië is er één groot verschil, de VS doet zelfs geen moeite haar steun aan ‘de gematigde oppositie’ (uiterst gewelddadig) te verbergen……
Vanaf 2009 zou de VS 49 miljoen euro in de oppositie van Venezuela hebben gestoken, reken maar dat dit bedrag in de praktijk een stuk hoger ligt……….
Overigens geldt wat betreft het verslaan van de demonstraties en rellen hetzelfde voor de reguliere (massa-) media in de EU landen en dus ook in ons land. Maduro is de kwaaie pier en de oppositie is geweldloos en zo heilig als Maria……. Terwijl het grootste geweld wordt gebruikt door deze oppositie……..
Lees dit prima artikel en geeft het door, onder het volgende artikel vindt u nog een aantal links over Venezuela en wat daar echt aan de gang is:
Why the Venezuelan Government Is Right to Resist the Venezuelan Opposition
(GPA) — The US corporate media has spent months championing the cause of everyone they know in Venezuela, even the slightest of publicly known figures, as long as they are willing to go on record and slander the government of Nicolas Maduro. These quotes are religiously parroted by every major US media outlet that only wants readers, viewers and listeners to hear one side of the ongoing fight in Venezuela.
This article is meant to help clear up a lot of the questions that are left unanswered by US media, and to do that, we have to dissect a few key aspects of the current situation. In order to understand the Venezuelan opposition better, we should look closely at three key pieces of this puzzle:
Who the opposition is and the methods they use.
US backing of the opposition and what happens in other countries where US backed opposition is allowed to operate.
And finally, what exactly the alleged “brutal crackdowns” by Maduro have actually entailed.
The Venezuelan Opposition: Peaceful Resistance or the ‘Moderate Rebels’ of Caracas?
If your primary source for news on the crisis in Venezuela is the US corporate media, it’s likely you have a certain image that comes to mind when you hear about the Venezuelan opposition. If you believe outlets like CNN or The New York Times it’s likely you conjure up an image of the opposition as a faceless mass of hungry and poor people risking it all to stand against tyranny in a massive fight for some subjective concepts like “freedom.”
Now this idea of brave everyday people protesting on the ground level probably has some truth behind it, but like most “uprisings” of this nature, the civilians in the street aren’t the ones responsible for the planning and logistics behind the scenes. The truth however, is that the forces that are actually behind this AstroTurf movement* are much more sinister than the average protester and promote methods that are well beyond anything that would be considered ‘peaceful and democratic’ opposition.
The opposition leaders may claim they share in the suffering endured by regular Venezuelans, and feel the same pain as those hurt the most by the economic isolation of the country but this is hardly the reality of their lives. In truth, many of the people who are seen as the leaders of the anti-Maduro movement (and who provide organizers essential financial support) live lives of extreme comfort and luxury while their pawns go hungry.
Many of the opposition leaders and financiers actually come from the wealthiest strata of Venezuelan society. While almost everyone is aware that the main driver of the Venezuelan economy is the nationalized oil industry, many people overlook or are unaware of the fact that most other sectors of the Venezuelan economy are still in the hands of private businesses.
Despite what many people may assume, both Chavez and Maduro had no problem with this arrangement. The most obvious example of this acceptance is the fact that even people like the pre-Chavez corrupt former oil tycoons still remain in Caracas with their stockpiles of ill-gotten wealth. These are the people who, in their own words, admit that “by day we throw stones,” and by night enjoy the exclusive night life that regular Venezuelans couldn’t even dream of. These oligarchs and crooks have opposed the government since Hugo Chavez won his first election and began distributing the nation’s wealth to the most poor Venezuelans as well as subsidizing and placing price controls on consumer goods.
And throwing stones isn’t all the opposition does.
Contrary to the rosy image of the opposition painted by US media the truth is that violence is one of their primary tools. The opposition has done everything from hiring poor local teens and providing them crude weapons like molotov cocktails and explosives, calling on international banks to cut off capital and further harm average Venezuelans to encouraging a military coup against the elected government. We know this is true, in part, thanks to independent US journalists who have been brave enough to expose the truth, such as Abby Martin, who opposition protesters promptly threatened to hang.
Now, you may be asking yourself, how does the opposition have the nerve to claim legitimacy and moral superiority while using such despicable methods? The answer to this question should be obvious based on earlier statements about US media’s representation of the opposition. The opposition’s claim of legitimacy is supported by the same people who support violent uprisings from Ukraine to Syria, the US government.
The Open Secret of US Subversion in Venezuela
Much like the recent history of Ukraine or Syria, the opposition in Venezuela persists thanks to political and financial support from Washington. Unlike Ukraine and Syria however, the US doesn’t even attempt to hide their connections to the oligarchs opposing Maduro.
The US shoves this support into the spotlight as an obvious insult to Maduro with the traditional arrogance that is expected when the US exercises what they consider to be their right to interfere in Latin America. There is such an absence of shame in the case of Venezuela that the Trump regime has no problem broadcasting events like when Trump met with the wife of opposition leader Leopoldo Lopez, who himself has taken calls from prominent US figures like Vice-President Mike Pence.
Opposition leaders don’t just enjoy the political lip service that the US gives to anyone who opposes leaders Washington hates. As mentioned above, one major factor that allows the opposition to carry on this way is the millions of dollars sent from the US over the past few years.
Money for the Venezuelan opposition is a crucial piece of Washington’s long-game strategy to topple the Bolivarian government. This cash has been flowing to Caracas since at least 2009, adding up to at least $49 million to date. Congress’ stated purpose behind this “aid” for Venezuela is the same as it is for any country hostile to the US: “promoting democracy, civil society, independent media, and democratic political parties.”
In the 2011 budget, $1 million was specifically designated for “political competition,” showing that similar to US strategies in places like the Middle East, Washington was supporting a mediocre and artificial opposition and waiting for an opportunity to unleash their manufactured leaders. In Venezuela this chance finally presented itself when the price of oil drastically dropped, in part due to market manipulation by the US.
When you lay out all the above factors, it should be obvious why Nicolas Maduro is so committed to fending off his opponents’ attacks. If you look at other countries where the US has used tactics like those employed in Venezuela, Maduro is relatively lucky that it took this long for the opposition to become violent.
Syria, Ukraine and the End Result of US Failures
Two countries where these US policies failed due to either the unexpected resilience of the state (Syria), or the failure to predict organic resistance to intervention (Ukraine), most likely serve as examples of what’s at stake to Maduro.
Syria is a case study in what happens when a “revolution” backed by the US ends, in what is essentially, a failure. Just like Venezuela, the US was so ecstatic that they finally saw an opportunity to topple President Bashar Al Assad that Washington was practically falling all over themselves to find groups to arm and fund.
This ambition for Syria of course ended with the US placing their trust in a variety of Sunni extremists who – predictably – had no intention of taking orders from the CIA or Pentagon. Washington even allowed their future foes in the Islamic State to operate freely with the hope they would get to Damascus. Venezuela’s opposition looks similar to these groups just in a different context. In fact, the Venezuelan opposition even held a fake referendum similar to ridiculous votes organized by the US’s precious Kurds.
Ukraine should also serve as an example; not just to Maduro but to the US and the opposition as well. If the US has their way in Venezuela and basically forces an unpopular oligarch into power they should expect resistance from the millions of people who benefited from and still support the current government. They should also prepare for new dissenters once the new government is installed and actually lays out their presumably neoliberal policies, which aren’t popular anywhere in Central of South America.
These reasons show why the only option available to Maduro is to resist. At the government level Maduro has worked completely within the confines of the law, while still enjoying massive support as evidenced by Venezuela’s voters support for the new Constituent Assembly in a country known for it’s election integrity. As far as what is happening at the street level, we must make sure we take the opposition’s actions into account and understand the damage they could eventually do.
* Astro Turf movement: een beweging die wordt betaald om protesten te organiseren (zoals in dit geval ook met het terroriseren van een stad, of wijken in een stad), maar de schijn ophoudt dat protesten en acties spontaan uit de bevolking komen.
Na plaatsing toegevoegd: realiseerde me vanavond dat ik nog vergeten ben in te gaan op de uitspraak van Trump, dat hij desnoods Venezuela militair zal aanpakken (als Maduro niet opstapt en zich suïcideert, stel ik me zo voor)……. Militair ingrijpen is inderdaad de laatste stap die de VS in deze gevallen neemt, nadat het de economie van een land voor een groot deel heeft vernietigd en een opstand op poten heeft gezet die niet leidt tot het juiste doel, een ‘correcte’ VS belangenbehartiging, door het liefst een VS vriendelijke dictator (die op zijn beurt schijt heeft aan het arme deel van de bevolking in zijn land…)……..
Zoals gewoonlijk zijn de westerse ministers van Buitenlandse Zaken, zoals PvdA doedelzak Koenders, weer doodstil over deze grove opmerking, uh beter: openlijke bedreiging met oorlog……. Met andere woorden: men vindt het wel best als er alweer door toedoen van de VS duizenden, of zelfs tienduizenden doden vallen…. De NAVO schijnt intussen al aanwezig te zijn in Columbia, een buurland van Venezuela, dus…………
Anti-Media bracht afgelopen zaterdag een artikel van Geopolitics Alert over de chaos in Venezuela. De schrijver, Jim Carey stelt dat men in de VS maanden aaneen iedereen aan het woord laat, als deze maar spuugt op de regering Maduro……. Als een religieus voorschrift herhalen de reguliere (massa-) media deze verhalen, die echter maar één kant van het verhaal laten horen, een leugenachtig verhaal, of ronduit leugens wel te verstaan……
Economische isolatie van Venezuela door vooral de VS en onder druk van de VS, hebben velen in diepe ellende gestort, echter de oppositieleiders die beweren in dezelfde ellende te leven, zijn voor het overgrote deel welgestelde figuren, die het aan niets ontbreekt. Opvallend overigens, dat de oligarchen nooit hebben hoeven vluchten, ook niet onder Chavez, deze figuren gooien overdag met stenen en begeven zich ‘s nachts in het nachtleven, waar ze horeca gelegenheden bezoeken, waar het grootste deel van de Venezolanen alleen maar van kan dromen……
De VS heeft haar winkelketens, die supermarkten in Venezuela hebben, al een paar jaar geleden opgedragen de winkels niet langer te bevoorraden, waarmee voor de gewone burgers de ellende begon. Dit is overigens maar één van de maatregelen uit de smerige VS koker…… Vergeleken met Oekraïne en Syrië is er één groot verschil, de VS doet zelfs geen moeite haar steun aan ‘de gematigde oppositie’ (uiterst gewelddadig) te verbergen……
Vanaf 2009 zou de VS 49 miljoen euro in de oppositie van Venezuela hebben gestoken, reken maar dat dit bedrag in de praktijk een stuk hoger ligt……….
Overigens geldt wat betreft het verslaan van de demonstraties en rellen hetzelfde voor de reguliere (massa-) media in de EU landen en dus ook in ons land. Maduro is de kwaaie pier en de oppositie is geweldloos en zo heilig als Maria……. Terwijl het grootste geweld wordt gebruikt door deze oppositie……..
Lees dit prima artikel en geeft het door, onder het volgende artikel vindt u nog een aantal links over Venezuela en wat daar echt aan de gang is:
Why
the Venezuelan Government Is Right to Resist the Venezuelan
Opposition
(GPA) — The
US corporate media has spent months championing the cause of everyone
they know in Venezuela, even the slightest of publicly known figures,
as long as they are willing to go on record and slander the
government of Nicolas Maduro. These quotes are religiously
parroted by every major US media outlet that only wants readers,
viewers and listeners to hear one side of the ongoing fight in
Venezuela.
This
article is meant to help clear up a lot of the questions that are
left unanswered by US media, and to do that, we have to dissect a few
key aspects of the current situation. In order to understand the
Venezuelan opposition better, we should look closely at three key
pieces of this puzzle:
Who
the opposition is and the methods they use.
US
backing of the opposition and what happens in other countries where
US backed opposition is allowed to operate.
And
finally, what exactly the alleged “brutal crackdowns” by Maduro
have actually entailed.
The
Venezuelan Opposition: Peaceful Resistance or the ‘Moderate Rebels’
of Caracas?
If
your primary source for news on the crisis in Venezuela is the US
corporate media, it’s likely you have a certain image that comes to
mind when you hear about the Venezuelan opposition. If you believe
outlets like CNN or The New York Times it’s likely you conjure up
an image of the opposition as a faceless mass of hungry and poor
people risking it all to stand against tyranny in a massive fight for
some subjective concepts like “freedom.”
Now
this idea of brave everyday people protesting on the ground level
probably has some truth behind it, but like most “uprisings” of
this nature, the civilians in the street aren’t the ones
responsible for the planning and logistics behind the scenes. The
truth however, is that the forces that are actually behind this
AstroTurf movement* are much more sinister than the average
protester and promote methods that are well beyond anything that
would be considered ‘peaceful and democratic’ opposition.
The
opposition leaders may claim they share in the suffering endured by
regular Venezuelans, and feel the same pain as those hurt the most by
the economic isolation of the country but this is hardly
the reality of their lives.
In truth, many of the people who are seen as the leaders of the
anti-Maduro movement (and who provide organizers essential financial
support) live lives of extreme comfort and luxury while their pawns
go hungry.
Many
of the opposition leaders and financiers actually come from the
wealthiest strata of Venezuelan society. While almost everyone is
aware that the main driver of the Venezuelan economy is the
nationalized oil industry, many people overlook or are unaware of the
fact that most other sectors of the Venezuelan economy are still in
the hands of private businesses.
Despite
what many people may assume, both Chavez and Maduro had no problem
with this arrangement. The most obvious example of this acceptance is
the fact that even people like the pre-Chavez corrupt former oil
tycoons still remain in Caracas with their stockpiles of ill-gotten
wealth. These are the people who, in their own words, admit that “by
day we throw stones,” and by night enjoy the exclusive night life
that regular Venezuelans couldn’t even dream of. These oligarchs
and crooks have opposed the government since Hugo Chavez won his
first election and began distributing the nation’s wealth to the
most poor Venezuelans as well as subsidizing and placing price
controls on consumer goods.
And
throwing stones isn’t all the opposition does.
Contrary
to the rosy image of the opposition painted by US media the truth is
that violence is one of their primary tools. The opposition has done
everything from hiring poor local teens and providing them crude
weapons like molotov cocktails and explosives, calling on
international banks to cut
off capital and
further harm average Venezuelans to encouraging a military coup
against the elected government. We know this is true, in part, thanks
to independent US journalists who have been brave enough to
expose the truth, such as Abby
Martin,
who opposition protesters promptly threatened to hang.
Now,
you may be asking yourself, how does the opposition have the
nerve to claim legitimacy and moral superiority while using such
despicable methods? The answer to this question should be obvious
based on earlier statements about US media’s representation of the
opposition. The opposition’s claim of legitimacy is supported by
the same people who support violent uprisings from Ukraine to Syria,
the US government.
The
Open Secret of US Subversion in Venezuela
Much
like the recent history of Ukraine or Syria, the opposition in
Venezuela persists thanks to political and financial support from
Washington. Unlike Ukraine and Syria however, the US doesn’t even
attempt to hide their connections to the oligarchs opposing Maduro.
The
US shoves this support into the spotlight as an obvious insult to
Maduro with the traditional arrogance that is expected when the US
exercises what they consider to be their right to interfere in
Latin America. There is such an absence of shame in the case of
Venezuela that the Trump regime has no problem broadcasting events
like when Trump met
with the wife of
opposition leader Leopoldo Lopez, who himself has taken calls from
prominent US figures like Vice-President Mike Pence.
Opposition
leaders don’t just enjoy the political lip service that the US
gives to anyone who opposes leaders Washington hates. As mentioned
above, one major factor that allows the opposition to carry on this
way is the millions of dollars sent from the US over the past few
years.
Money
for the Venezuelan opposition is a crucial piece of Washington’s
long-game strategy to topple the Bolivarian government. This cash has
been flowing to Caracas since at least 2009, adding up to at least
$49 million to date. Congress’ stated purpose behind this
“aid” for Venezuela is the same as it is for any country hostile
to the US: “promoting democracy, civil society, independent media,
and democratic political parties.”
In
the 2011 budget, $1 million was specifically designated for
“political competition,” showing that similar to US strategies in
places like the Middle East, Washington was supporting a mediocre and
artificial opposition and waiting for an opportunity to unleash their
manufactured leaders. In Venezuela this chance finally presented
itself when the price of oil drastically dropped, in part due to
market manipulation by the US.
When
you lay out all the above factors, it should be obvious why Nicolas
Maduro is so committed to fending off his opponents’ attacks. If
you look at other countries where the US has used tactics like those
employed in Venezuela, Maduro is relatively lucky that it took this
long for the opposition to become violent.
Syria,
Ukraine and the End Result of US Failures
Two
countries where these US policies failed due to either the unexpected
resilience of the state (Syria), or the failure to predict organic
resistance to intervention (Ukraine), most likely serve as examples
of what’s at stake to Maduro.
Syria
is a case study in what happens when a “revolution” backed by the
US ends, in what is essentially, a failure. Just like Venezuela, the
US was so ecstatic that they finally saw an opportunity to topple
President Bashar Al Assad that Washington was practically falling all
over themselves to find groups to arm and fund.
This
ambition for Syria of course ended with the US placing their trust in
a variety of Sunni extremists who – predictably – had no
intention of taking orders from the CIA or Pentagon. Washington even
allowed their future foes in the Islamic State to operate freely with
the hope they would get to Damascus. Venezuela’s opposition looks
similar to these groups just in a different context. In fact, the
Venezuelan opposition even held
a fake referendum similar
to ridiculous votes organized by the US’s precious Kurds.
Ukraine
should also serve as an example; not just to Maduro but to the US and
the opposition as well. If the US has their way in Venezuela and
basically forces an unpopular oligarch into power they should expect
resistance from the millions of people who benefited
from and still support the
current government. They should also prepare for new dissenters once
the new government is installed and actually lays out their
presumably neoliberal policies, which aren’t popular anywhere in
Central of South America.
These
reasons show why the only option available to Maduro is to resist. At
the government level Maduro has worked completely within the confines
of the law, while still enjoying massive support as evidenced by
Venezuela’s voters support for the new Constituent Assembly in a
country known for it’s election integrity. As far as what is
happening at the street level, we must make sure we take the
opposition’s actions into account and understand the damage they
could eventually do.
* Astro Turf movement: een beweging die wordt betaald om protesten te organiseren (zoals in dit geval ook met het terroriseren van een stad, of wijken in een stad), maar de schijn ophoudt dat protesten en acties spontaan uit de bevolking komen.
Na plaatsing toegevoegd: realiseerde me vanavond dat ik nog vergeten ben in te gaan op de uitspraak van Trump, dat hij desnoods Venezuela militair zal aanpakken (als Maduro niet opstapt en zich suïcideert, stel ik me zo voor)……. Militair ingrijpen is inderdaad de laatste stap die de VS in deze gevallen neemt, nadat het de economie van een land voor een groot deel heeft vernietigd en een opstand op poten heeft gezet die niet leidt tot het juiste doel, een ‘correcte’ VS belangenbehartiging, door het liefst een VS vriendelijke dictator (die op zijn beurt schijt heeft aan het arme deel van de bevolking in zijn land…)……..
Zoals gewoonlijk zijn de westerse ministers van Buitenlandse Zaken, zoals PvdA doedelzak Koenders, weer doodstil over deze grove opmerking, uh beter: openlijke bedreiging met oorlog……. Met andere woorden: men vindt het wel best als er alweer door toedoen van de VS duizenden, of zelfs tienduizenden doden vallen…. De NAVO schijnt intussen al aanwezig te zijn in Columbia, een buurland van Venezuela, dus…………
‘Utopia’ is een programmaonderdeel in het Radio1 programma OVT waarmee de ongelofelijke hufter en monkelend presentator Jos Palm alsnog zijn overheersende stempel weet te drukken op de zomerprogrammering van OVT, terwij hij zelf met vakantie is……. Daarbij heeft hij niet de hulp van één van zijn collega’s presentatoren van OVT, maar van Julie Blussé, blijkbaar een vrouw waar Palm wel wat in ziet………
Utopia n.a.v. het boek van Thomas More, dat vorig jaar 500 jaar bestond. ‘Ondertitel’ van de serie: ‘Een serie over dromers en doemdenkers…’ Opvallend dat men als tune het nummer ‘Utopia’ van Goldfrapp gebruikt, terwijl de geweldige zangeres, muzikant, componist en producer Alison Goldfrapp in dit nummer vooral wijst op het onder de fascisten in Italië destijds in zwang zijnde Utopische ideaalbeeld……..
Vorige week zondag (6 augustus) was het de beurt aan Marx om doorgezaagd te worden door ‘deskundigen’ waaronder Jolande Withuis. Uiteraard werden de Sovjet Unie, China en Noord Korea neergezet als zijnde communistische staten, gebaseerd op de denkbeelden va Marx……. Daar valt echter, om het maar voorzichtig te zeggen, het e.e.a. aan op te merken. Laat ik niet te lang uitweiden en het tot één cruciaal punt beperken: deze voorbeelden waren en zijn deels dictatoriaal geregeerde staten, zeg maar gerust politiestaten….. Politiestaten die door een relatief kleine groep welgestelde ambtenaren (bestuur, politie en strijdkrachten) worden bestuurd, uiteraard met een ‘mooie rol’ van de grote bedrijven, die zich prima voelen in een dergelijke maatschappij………
Kijk en als Marx aan één ding de pest had, was het wel aan op dergelijke manier bestuurde landen, waar de gelijkheid ver te zoeken was en nog is. Al moet gezegd worden dat dit niet meer geldt voor het huidige Rusland, daar het niet meer als ‘communistisch’ wordt gezien en dat ook niet is (precies zoals dit ten tijde van de Sovjet Unie niet zo was)……… Ook onder Stalin hadden de hoge ambtenaren en partijleiders een welvarend leven, inclusief een buitenhuis en dure vakanties….
De enorme koekwaus Withuis stelde dat bepaalde zaken in het door Marx en Engels geschreven manifest niet kloppen. Zo stelde ze dat het in de 19de eeuw in Groot-Brittannië echt niet zo was, dat de maatschappij alleen maar bestond uit arbeiders en rijke fabriekseigenaren……. Goh, meen je dat nou Withuis? Dus er waren ook boeren, bakkers landarbeiders en ga nog maar een half uur door…… Jezus wat een opmerking, of Marx en Engels van de pot gerukt waren en niet begrepen hoe de maatschappij werkte, een maatschappij waarin zij NB zelf leefden…….
Eén ding is zeker de grote onderlaag in de Britse 19de eeuw (overigens in heel Europa) was straatarm, honger eiste haar tol en in heftige winters waren de dodenaantallen gigantisch (overigens nog in de 80er jaren van de vorige eeuw, overleden er veel oude Britten tijdens de winter, wegens gebrek aan brandstof voor hun kachels……)…….
Overigens was het contingent aan fabrieksarbeiders enorm in de 19de eeuw, waar zelfs kinderen werden gebruikt als arbeiders, kinderen die niet zelden werkdagen van meer dan 12 uur maakten. Niet voor niets schreven Marx en Engels tegen die enorme mensonwaardige uitbuiting door de rijke fabriekseigenaren…… Ach ja, Withuis is intussen de 160 jaar al gepasseerd en ‘zo kan zij het beter weten dan wie ook…..’
Withuis noemt zich o.a. feministe en moest nog even fijntjes zeggen, dat marxisme seksistisch is……. ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! Waar haalt ze de nonsens vandaan?? De meeste vrouwen van fabrieksarbeiders werkten in de grote textielfabrieken, logisch dat ook zij onderwerp waren van het Marxisme. Zo schreef Engels in zijn boek: ‘De oorsprong van het gezin, de privé-eigendom en de staat’, dat de onderdrukking van de vrouw niet uit de lucht kwam vallen, maar een product was van de ‘opkomende’ klassenmaatschappij…..*
Marx en Engels verzetten zich zelfs hevig tegen een resolutie op de Eerste Internationale in 1866, waarmee men de vrouw uit het productieproces probeerde te duwen (dit onder pleitbezorger Lasalle)…….. Maar nee, Withuis weet het beter……..
Tot slot hoorde ik Withuis nog opmerken dat het heel erg eng is (hoor), als je denkt en vindt dat het anders kan…… (dan de huidige inhumane ijskoude neoliberale maatschappij…… Ap) Nee hè Withuis, daar moet jij niet aan denken, veronderstel dat iedereen nu eens echt gelukkig zou kunnen worden, dat er geen mensen meer worden uitgebuit door westerse en andere geldhaaien, een wereld waar iedereen toegang heeft tot een goed en betaalbaar onderdak, goed en betaalbaar onderwijs** en goede en betaalbare gezondheidszorg…… Een wereld waar men geld uitgeeft om het volk een beter leven te geven, i.p.v. kapitalen in een donkere oorlogsput donderen, of miljarden te laten verdwijnen in de kluizen van de financiële- en bouwmaffia………. Een wereld waar honger, (makkelijk te genezen) ziekten en armoede eindelijk echt worden teruggedrongen………
Een wereld die Withuis niet wenst, waarin een land als de VS wordt belet de ene na de andere illegale oorlog te beginnen, een wereld waarin het geloof voorgoed een kleine bijrol op het persoonlijke vlak zal spelen, waar de jongere generaties niet meer worden gehersenspoeld met het gif van religies, gif waarmee men de grote uitgebuite onderlaag belazerd en belooft dat het echte leven pas na dit leven begint, dus even hard doorwerken (en afzien), ben je na je dood in het paradijs……. (ofwel: Utopia…..)
** Onlangs werd nog gemeld, i.t.t. eerdere berichten, dat de leerlingen in het privé-onderwijs aanmerklijk beter presteren dan hun leeftijdsgenoten in het reguliere onderwijs…….. (logisch, alleen al gezien de klassengrootte in het reguliere onderwijs….)
PS: voor muziek van dr. Pisser, klik op het label ‘recept’, direct onder dit bericht (na een aantal berichten opnieuw op dit label klikken, op het laatste niet herhaalde recept, daar u anders hetzelfde recept keer op keer herhaald ziet worden). Voorts kan u muziek links naar albums met uiteenlopende muziek vinden op mijn Facebook, Google+ en Twitter pagina, daar vindt u ook de nieuwste berichten, verwijzingen naar artikelen van anderen, petities, enz.
‘Utopia’ is een programmaonderdeel in het Radio1 programma OVT waarmee de ongelofelijke hufter en monkelend presentator Jos Palm alsnog zijn overheersende stempel weet te drukken op de zomerprogrammering van OVT, terwij hij zelf met vakantie is……. Daarbij heeft hij niet de hulp van één van zijn collega’s presentatoren van OVT, maar van Julie Blussé, blijkbaar een vrouw waar Palm wel wat in ziet………
Utopia n.a.v. het boek van Thomas More, dat vorig jaar 500 jaar bestond. ‘Ondertitel’ van de serie: ‘Een serie over dromers en doemdenkers…’ Opvallend dat men als tune het nummer ‘Utopia’ van Goldfrapp gebruikt, terwijl de geweldige zangeres, muzikant, componist en producer Alison Goldfrapp in dit nummer vooral wijst op het onder de fascisten in Italië destijds in zwang zijnde Utopische ideaalbeeld……..
Vorige week zondag (6 augustus) was het de beurt aan Marx om doorgezaagd te worden door ‘deskundigen’ waaronder Jolande Withuis. Uiteraard werden de Sovjet Unie, China en Noord Korea neergezet als zijnde communistische staten, gebaseerd op de denkbeelden va Marx……. Daar valt echter, om het maar voorzichtig te zeggen, het e.e.a. aan op te merken. Laat ik niet te lang uitweiden en het tot één cruciaal punt beperken: deze voorbeelden waren en zijn deels dictatoriaal geregeerde staten, zeg maar gerust politiestaten….. Politiestaten die door een relatief kleine groep welgestelde ambtenaren (bestuur, politie en strijdkrachten) worden bestuurd, uiteraard met een ‘mooie rol’ van de grote bedrijven, die zich prima voelen in een dergelijke maatschappij………
Kijk en als Marx aan één ding de pest had, was het wel aan op dergelijke manier bestuurde landen, waar de gelijkheid ver te zoeken was en nog is. Al moet gezegd worden dat dit niet meer geldt voor het huidige Rusland, daar het niet meer als ‘communistisch’ wordt gezien en dat ook niet is (precies zoals dit ten tijde van de Sovjet Unie niet zo was)……… Ook onder Stalin hadden de hoge ambtenaren en partijleiders een welvarend leven, inclusief een buitenhuis en dure vakanties….
De enorme koekwaus Withuis stelde dat bepaalde zaken in het door Marx en Engels geschreven manifest niet kloppen. Zo stelde ze dat het in de 19de eeuw in Groot-Brittannië echt niet zo was, dat de maatschappij alleen maar bestond uit arbeiders en rijke fabriekseigenaren……. Goh, meen je dat nou Withuis? Dus er waren ook boeren, bakkers landarbeiders en ga nog maar een half uur door…… Jezus wat een opmerking, of Marx en Engels van de pot gerukt waren en niet begrepen hoe de maatschappij werkte, een maatschappij waarin zij NB zelf leefden…….
Eén ding is zeker de grote onderlaag in de Britse 19de eeuw (overigens in heel Europa) was straatarm, honger eiste haar tol en in heftige winters waren de dodenaantallen gigantisch (overigens nog in de 80er jaren van de vorige eeuw, overleden er veel oude Britten tijdens de winter, wegens gebrek aan brandstof voor hun kachels……)…….
Overigens was het contingent aan fabrieksarbeiders enorm in de 19de eeuw, waar zelfs kinderen werden gebruikt als arbeiders, kinderen die niet zelden werkdagen van meer dan 12 uur maakten. Niet voor niets schreven Marx en Engels tegen die enorme mensonwaardige uitbuiting door de rijke fabriekseigenaren…… Ach ja, Withuis is intussen de 160 jaar al gepasseerd en ‘zo kan zij het beter weten dan wie ook…..’
Withuis noemt zich o.a. feministe en moest nog even fijntjes zeggen, dat marxisme seksistisch is……. ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! ha! Waar haalt ze de nonsens vandaan?? De meeste vrouwen van fabrieksarbeiders werkten in de grote textielfabrieken, logisch dat ook zij onderwerp waren van het Marxisme. Zo schreef Engels in zijn boek: ‘De oorsprong van het gezin, de privé-eigendom en de staat’, dat de onderdrukking van de vrouw niet uit de lucht kwam vallen, maar een product was van de ‘opkomende’ klassenmaatschappij…..*
Marx en Engels verzetten zich zelfs hevig tegen een resolutie op de Eerste Internationale in 1866, waarmee men de vrouw uit het productieproces probeerde te duwen (dit onder pleitbezorger Lasalle)…….. Maar nee, Withuis weet het beter……..
Tot slot hoorde ik Withuis nog opmerken dat het heel erg eng is (hoor), als je denkt en vindt dat het anders kan…… (dan de huidige inhumane ijskoude neoliberale maatschappij…… Ap) Nee hè Withuis, daar moet jij niet aan denken, veronderstel dat iedereen nu eens echt gelukkig zou kunnen worden, dat er geen mensen meer worden uitgebuit door westerse en andere geldhaaien, een wereld waar iedereen toegang heeft tot een goed en betaalbaar onderdak, goed en betaalbaar onderwijs** en goede en betaalbare gezondheidszorg…… Een wereld waar men geld uitgeeft om het volk een beter leven te geven, i.p.v. kapitalen in een donkere oorlogsput donderen, of miljarden te laten verdwijnen in de kluizen van de financiële- en bouwmaffia………. Een wereld waar honger, (makkelijk te genezen) ziekten en armoede eindelijk echt worden teruggedrongen………
Een wereld die Withuis niet wenst, waarin een land als de VS wordt belet de ene na de andere illegale oorlog te beginnen, een wereld waarin het geloof voorgoed een kleine bijrol op het persoonlijke vlak zal spelen, waar de jongere generaties niet meer worden gehersenspoeld met het gif van religies, gif waarmee men de grote uitgebuite onderlaag belazerd en belooft dat het echte leven pas na dit leven begint, dus even hard doorwerken (en afzien), ben je na je dood in het paradijs……. (ofwel: Utopia…..)
** Onlangs werd nog gemeld, i.t.t. eerdere berichten, dat de leerlingen in het privé-onderwijs aanmerklijk beter presteren dan hun leeftijdsgenoten in het reguliere onderwijs…….. (logisch, alleen al gezien de klassengrootte in het reguliere onderwijs….)
PS: voor muziek van dr. Pisser, klik op het label ‘recept’, direct onder dit bericht (na een aantal berichten opnieuw op dit label klikken, op het laatste niet herhaalde recept, daar u anders hetzelfde recept keer op keer herhaald ziet worden). Voorts kan u muziek links naar albums met uiteenlopende muziek vinden op mijn Facebook, Google+ en Twitter pagina, daar vindt u ook de nieuwste berichten, verwijzingen naar artikelen van anderen, petities, enz.
Mensen wat een ongelofelijk staaltje hypocrisie: gistermorgen op Radio1, BBC World Service en WDR5 (plus gegarandeerd de rest van de reguliere westerse media) in de berichtgeving over de gebeurtenissen tijdens een demonstratie van neonazi’s* in Charlottesville, Virginia (VS) en een tegendemonstratie van antifascisten, plus andere mensen, die het rechtse geweld (zowel fysiek als geestelijk), in eigen land meer dan zat zijn, werd gesteld dat ‘een vrouw was omgekomen‘ toen een rechtse demonstrant met zijn auto inreed op vreedzame demonstranten…….
Drie punten die bij voornoemde radiozenders niet te horen waren: die mevrouw werd vermoord middels een terreuraanslag door wat niet anders genoemd kan worden dan een (smerige) neonazi!!
Hier de tekst van de NOS webpagina:
‘De betoging trok ook veel tegendemonstranten. Zij werden zaterdag aangevallen. Een man reed met zijn auto in op de groep mensen. Een persoon overleed en 19 mensen raakten gewond‘.
Het woord ‘terreuraanslag’ ontbreekt, de woorden ‘vreedzame demonstranten’ ontbreken en het woord ‘neonazi’ (‘ een man….’) ontbreekt in deze alinea…….. Is het gvd niet treurig? Berichtgeving van de onafhankelijke zendgemachtigde NOS, betaald met ons belastinggeld…… En dan wel commentaar durven leveren op de uitlatingen van Trump, die de neonazi’s niet noemde in zijn reactie……..
Als er op hetzelfde tijdstip in Charlottesville of waar dan ook in de ‘westerse wereld’ een radiale moslim was ingereden op mensen, had men op zeker, de reguliere programmering deels onderbroken, om de luisteraars op de hoogte te houden van deze islamitische terreuraanslag……… En oh wat was men dan blij geweest, opgepompte sensatie door de reguliere media met harde veroordelingen en hypocriete steunbetuigingen………..
Dit alles ‘natuurlijk’ zonder enige aandacht voor de reden waarom geradicaliseerde moslims geweld gebruiken: de enorme westerse terreur in het Midden-Oosten…. Dit inclusief het bombarderen van Libië, waardoor dit land van het rijkste land van Afrika, werd teruggebombardeerd tot bijna het armste, een land dat nu in een enorm agressieve chaos is gedompeld, met dank aan illegale oorlogsvoering van het westen, o.l.v. de grootste terreurentiteit op aarde, de VS……
Over steunbetuigingen gesproken: waar waren PvdA hufter Koenders, VVD kloothommel Rutte en het nationale waterhoofd W.A. met hun veroordeling van deze neonazi terreuraanslag op vreedzame demonstranten?? Demonstranten die de haatzaaierij en terreur van de fascisten in hun land spuugzat zijn………….
Nog even over de NOS: gisteravond rond 19.00 u. was het bericht over Charlottesville op de webpagina van de NOS al ver naar de achtergrond verdrongen, hetzelfde bericht waarvan u hierboven een citaat kon lezen……. Er waren ‘veel belangrijker zaken’ die eerder werden genoemd, zoals: ‘Sprookje komt uit: fotomodel uit Lisse wordt morgen Maleisische prins‘, ‘Merkel nu ook op campagne. Worden Duitse verkiezingen nog spannend?‘, ‘Slowaakse sneltrein verliest tijdens de rit zijn locomotief‘, ‘Kluivert en Davids op de foto met dictator Mugabe‘ (ach ja, eens een verkrachter en auto-terrorist…..), ‘Oranje-ster Lieke Martens gehuldigd in geboorteplaats Nieuw Bergen‘, ‘Noord-Korea is een intrigerend land, ook voor Chinese dagjesmensen‘ en ‘Elon Musk haalt meer dan verwacht op voor Tesla Model 3……’ U snapt uiteraard waar het nieuws uit Charlottesville had gestaan, als het een terreuraanslag van een radicale moslim betrof, juist: bovenaan!!
Is het niet om schijtziek van te worden? Gadver!!
* Eufemistisch ‘white supremacists’, ‘rechtse demonstranten/groepen’ of gewoon ‘mannen’ genoemd, zoals de NOS……
Mensen wat een ongelofelijk staaltje hypocrisie: gistermorgen op Radio1, BBC World Service en WDR5 (plus gegarandeerd de rest van de reguliere westerse media) in de berichtgeving over de gebeurtenissen tijdens een demonstratie van neonazi’s* in Charlottesville, Virginia (VS) en een tegendemonstratie van antifascisten, plus andere mensen, die het rechtse geweld (zowel fysiek als geestelijk), in eigen land meer dan zat zijn, werd gesteld dat ‘een vrouw was omgekomen‘ toen een rechtse demonstrant met zijn auto inreed op vreedzame demonstranten…….
Drie punten die bij voornoemde radiozenders niet te horen waren: die mevrouw werd vermoord middels een terreuraanslag door wat niet anders genoemd kan worden dan een (smerige) neonazi!!
Hier de tekst van de NOS webpagina:
‘De betoging trok ook veel tegendemonstranten. Zij werden zaterdag aangevallen. Een man reed met zijn auto in op de groep mensen. Een persoon overleed en 19 mensen raakten gewond‘.
Het woord ‘terreuraanslag’ ontbreekt, de woorden ‘vreedzame demonstranten’ ontbreken en het woord ‘neonazi’ (‘ een man….’) ontbreekt in deze alinea…….. Is het gvd niet treurig? Berichtgeving van de onafhankelijke zendgemachtigde NOS, betaald met ons belastinggeld…… En dan wel commentaar durven leveren op de uitlatingen van Trump, die de neonazi’s niet noemde in zijn reactie……..
Als er op hetzelfde tijdstip in Charlottesville of waar dan ook in de ‘westerse wereld’ een radiale moslim was ingereden op mensen, had men op zeker, de reguliere programmering deels onderbroken, om de luisteraars op de hoogte te houden van deze islamitische terreuraanslag……… En oh wat was men dan blij geweest, opgepompte sensatie door de reguliere media met harde veroordelingen en hypocriete steunbetuigingen………..
Dit alles ‘natuurlijk’ zonder enige aandacht voor de reden waarom geradicaliseerde moslims geweld gebruiken: de enorme westerse terreur in het Midden-Oosten…. Dit inclusief het bombarderen van Libië, waardoor dit land van het rijkste land van Afrika, werd teruggebombardeerd tot bijna het armste, een land dat nu in een enorm agressieve chaos is gedompeld, met dank aan illegale oorlogsvoering van het westen, o.l.v. de grootste terreurentiteit op aarde, de VS……
Over steunbetuigingen gesproken: waar waren PvdA hufter Koenders, VVD kloothommel Rutte en het nationale waterhoofd W.A. met hun veroordeling van deze neonazi terreuraanslag op vreedzame demonstranten?? Demonstranten die de haatzaaierij en terreur van de fascisten in hun land spuugzat zijn………….
Nog even over de NOS: gisteravond rond 19.00 u. was het bericht over Charlottesville op de webpagina van de NOS al ver naar de achtergrond verdrongen, hetzelfde bericht waarvan u hierboven een citaat kon lezen……. Er waren ‘veel belangrijker zaken’ die eerder werden genoemd, zoals: ‘Sprookje komt uit: fotomodel uit Lisse wordt morgen Maleisische prins‘, ‘Merkel nu ook op campagne. Worden Duitse verkiezingen nog spannend?‘, ‘Slowaakse sneltrein verliest tijdens de rit zijn locomotief‘, ‘Kluivert en Davids op de foto met dictator Mugabe‘ (ach ja, eens een verkrachter en auto-terrorist…..), ‘Oranje-ster Lieke Martens gehuldigd in geboorteplaats Nieuw Bergen‘, ‘Noord-Korea is een intrigerend land, ook voor Chinese dagjesmensen‘ en ‘Elon Musk haalt meer dan verwacht op voor Tesla Model 3……’ U snapt uiteraard waar het nieuws uit Charlottesville had gestaan, als het een terreuraanslag van een radicale moslim betrof, juist: bovenaan!!
Is het niet om schijtziek van te worden? Gadver!!
* Eufemistisch ‘white supremacists’, ‘rechtse demonstranten/groepen’ of gewoon ‘mannen’ genoemd, zoals de NOS……
