Beste lezer,
Afgelopen dinsdag werd het regeerakkoord gepubliceerd. Het 70 pagina’s tellende document bevat de volgende paragraaf over de kwestie Israël/Palestina:
“In het Midden-Oosten draagt Nederland bij aan vrede en veiligheid.
Nederland benut de goede betrekkingen met Israël en de Palestijnse Autoriteit voor het behoud en de verwezenlijking van de tweestatenoplossing: een onafhankelijke, democratische en levensvatbare Palestijnse staat naast een veilig en internationaal erkend Israël.
Nederland zet zich tevens in voor verbetering van de onderlinge relaties tussen Israëliërs en Palestijnen.”
Door ‘goede betrekkingen met Israël’ opnieuw in het regeerakkoord te verankeren, signaleert het kabinet dat het wil doorgaan met de intensivering van de betrekkingen met Israël. Deze aanpak is bevreemdend. De Israëlische bezetting en kolonisering van de Westelijke Jordaanoever is de afgelopen jaren geïntensiveerd.
De regering-Netanyahu is Israëls meest extreme regering ooit. Het is een misvatting dat die regering via goede betrekkingen tot inkeer gebracht kan worden. De resultaten die Nederland daarmee kan boeken, zijn marginaal en komen neer op symptoombestrijding.
> Lees onze analyse van het regeerakkoord> Lees onze analyse van het regeerakkoord> Lees onze analyse van het regeerakkoord
De ChristenUnie en het recht
Dank aan allen die e-mails stuurden naar Kamervoorzitter Arib om op te roepen tot een debat over de principiële vraag of politici die hun bijbelinterpretatie boven de internationale rechtsorde stellen, kunnen toetreden tot het nieuwe kabinet. Velen van jullie deelden onze zorg over de kabinetsdeelname van de ChristenUnie.
Op de meeste dossiers geldt de ChristenUnie als pleitbezorger van de internationale rechtsorde. Niet voor niets werd ChristenUnie Buitenlandwoordvoerder Joël Voordewind in 2012 door de Evert Vermeer Stichting uitgeroepen tot ‘de eerlijkste politicus van het jaar’. Uitzondering is het dossier-Israël/Palestina, waarbij een eigen interpretatie van de bijbel voorop wordt gesteld.
Bestuurslid van The Rights Forum en theoloog
Henri Veldhuis betoogt dat de bronnen van de internationale rechtsorde, historisch gezien, juist voor een belangrijk deel in de bijbel liggen. Als het om Israël gaat laat Voordewind zijn interpretatie van bijbelteksten – die overigens door Veldhuis in twijfel wordt getrokken – prevaleren boven het internationaal recht. Veldhuis:
“Als Voordewind er bij blijft dat de bijbel in sommige gevallen boven het recht gaat, dan zal hij als Kamerlid moeten aftreden.”