Voor velen het lichtpunt van de dag, een nieuw recept in de eindeloze sessie van blogdokter P. Pisser. Een geneeskrachtig muzikaal recept, dat met goed gebruik, je hersenen openstellen voor de echte wereld, niet die van het ‘vrije markt’ kapitalisme, die alleen gericht is op meer geld, meer uitputting en vervuiling van de aarde en totale uitbuiting van ‘consumptiedieren’. Een kapitalisme zonder oog voor de ‘minder’ succesvolle’ mens, of dat nu hier is, of bijvoorbeeld in een Afrikaans land. Op deze aarde zijn we veroordeeld tot elkaar en dat voor een zeer korte tijd, laten we dan eindelijk godverdomme, die verantwoordelijkheid oppakken en een wereld scheppen, waar iedereen gelukkig in kan zijn, onafhankelijk van welk leefgebied op aarde dan ook. Helaas zullen we daarvoor alle religies overboord moeten kieperen.
De dokter, is gisteren zonder arrestatie teruggekomen uit Amsterdam en is vandaag vooral gekleed in z’n Joe Zawinull petje, dat belooft o.a. jazz!
Als eerste: Roman Schwaller Sextet met ‘The Turgovian Suite’, geweldige blaasjazz, met meesterblazers, een groots album. Op het moment dat het laatste nummer bijna afgelopen was, ging de bel bij de dr. Daar stond Lucos Bravos Primeros, met het album ‘Ike Yard’ van de gelijknamige band uit 1982. Godverdegodver mensen, ongelofelijke muziek, synthesizerrock a la D.A.F., maar met mede gebruik van gewone muziekinstrumenten, waanzinnig goed, ongelofelijk, de dr. en jullie Azijnpissser waren al een paar jaar op zoek naar, in de tijd zoekgeraakte, muziek van deze band! Geheel in sfeer sloot het volgende album aan: ‘KUN’ van Don Li, Zwitserse jazz met de precisie van een idem horloge, meer dan geweldig, grandiosio!! (zou Purno de Purno zeggen). LBP wilde graag Goldfish en hun gelijknamige album horen en de dr. die daar normaal gesproken schijt aan heeft, stapte over zijn eigen schaduw heen en voldeed aan dit verzoek. Dat overigens meteen protest uitlokte bij LBP, eerst iets anders, daar de overgang anders te groot zou zijn. Het enige dat de dr. daarop zei, was luister maar! En ja hoor, na een paar nummers daagde het bij LBP, hoewel Don Li nooit samples, of andere elektronische foefjes gebruikt, was duidelijk de Zwitserse precisie terug te horen bij Goldfish, pwrachigj!! Tied veur Moloko en het album Statues, mensen wat is dit nog steeds akelig goed, jezusmina! Goed in sfeer besloten de heren er een Panda Dub tegen aan te gooien, het prachtige, veel te korte album ‘Bamboo Roots’, geniaal mooie reggae!!! De dokter kon het niet laten en een groter contrast met ‘t voorgaande is best te bedenken, maar ‘DMT’ van Kubus en Rico, staat wel in een behoorlijk contrast tot Panda Dub, maar jezus wat on-Nederlands mohohoooi!! Elektronicatrance-experidubrap van grote hoogte en geweldige, kritische en humoristische teksten, genieten mensen, trouwens, dat was het weer voor vandaag, tot de volgende transcederyptale sessie (ha! ha! ha! ha!).
Veel plezier!
Brap!